auaricie
reſtituant inqͣntū poſſunt. qꝛ nō dimittitur peccatū: niſi reſtituatur ablatum. vtextra de re: iuris. li. 6. cū ſi. Et qui occaſionē damni dat: dānum dediſſe videt̉.¶ Septīa filia auaricie eſt ꝑiuriū hoc ēgrauiſſimū peccatum. Quia non ſolumverbis decipio ꝓximum. ſꝫ cū iuramētomendaciū ⁊ doloſitatem confirmo: ⁊ inuoco eternā veritatem in teſtimonium.O hec eſt magna contumelia dei: inuocare eum in teſtimonium tue falſitatis.qui eſt eterna veritas. Et ẜm Herman.deſchilditꝫ. Quia periurium directe redundat in contemptum ⁊ irreuerentiaꝫdei ꝓprie dictum ſemper eſt peccatū mortale. De periurio plura inuenies in ſecūdo precepto.¶ Auaricia qūo ſe occultatſb̓triplici ſpecie virtutum.Equitur declarare quomō auaricia ſe occl̓tat ſub triplici ſpēvirtutū. Et primo occultat ſe ſb̓ficto colore ꝓuidentie ⁊ neceſſitatꝭ. Qd̓oſtendit Gregꝰ. zi. moral̓. dicens. Auaricia defectū animi quaſi ex rōne ſolet exhortari. p̄tendens ſibi ꝙ ſine culpa ſit ꝙquedam habenda ꝯcupiſcat eo p̄textupotiſſime. qꝛ ea nō multiplicare appetitſed egere ꝑtimeſcit. ſed illud vitium ſollicite eſt repellendū. qꝛ ẜm Gregꝭ. Nemop̄t ſincero corde ⁊ feruido amore ad bonum diuinū affici: niſi cupiditatē auaricie que eſt radix oīm maloꝝ a corde ſuoſtudeat funditus extirpare. Notādumꝙ tria genera hoīm cadunt in iſtud vitium. Primi ſunt qui ſolū ꝯſiſtūt in interiori deſiderio cupiditatis. nec eā in exte̓iori oꝑe exequunt̉. quia forte res qͣs deſiderant adipiſci nō poſſent. qͣs ſi ſperarent ſe conſequi: libent̓ cupiditati etiamexterioribus actibus inhiarent. Et illa cupiditas ē peccatum mortale. lꝫ etꝭīfimū gͣdū teneat. Scd̓i ſtꝭ qͥ n̄ ſolū resꝯcupiſcūt feruēti deſide̓io: veꝝ etꝭ ꝓ eaꝝꝯſecutōe diligēſ ſtudiū exteriꝰ īpedūt qͣꝫ
per fraudem alicui damnum illatum eſt uis res illas qn̄qꝫ ī effectu mīme ꝯſeqͣntur. Et illa cupiditas tenet maiorē gradū pcc̄i mortal̓ Tertij ſūt qͥ n̄ ſolū feruēti deſiderio cōcupiſcūt. Ueꝝ etiā eis aſſeq̄ndis tāto ſtudio inſiſtūt: ꝙ nō aduertūt. vtꝝ eas iuſto mō vl̓ iniuſto titulo cōſeqͣnt̉. Et illa cupiditas ſup̄mū graduꝫtenet peccati mortal̓. Un̄ ẜm augꝰ Talibꝰ nūqͣꝫ de qualicūqꝫ ꝯtritōe pcc̄m dimittit̉: niſi ablata iuxta facl̓tatē ſuā reſtituat qͥ vl̓ ꝑ furtū vl̓ rapinā vl̓ ꝑ qd̓cūqꝫ īiuſtū lucrū fuerint cōſecuti. Remediumꝯtra pͥmā occultatiōeꝫ ē ꝙ ille qͥ ſub ſpēficte ꝓuidētie terrena cupide cōquirit diligēter aduertat: an ill̓ rebꝰ ex ſtricta neceſſitate indigeat. nā ml̓ta iudicātur neceſſaria q̄ tn̄ magis pn̄t dici ſuꝑflua Secūdo occultat ſe ſub ſpē pietatis. qd̓ apparet in illis qͥ credūt ꝙ ꝓpter nihil alid̓appetāt tꝑalia. niſi vt habeāt vn̄ pauꝑibus vel ſuis indigentibꝰ cognatꝭ vl̓ eccleſijs ꝓuideāt. Et ſub illo p̄textu ml̓ticū magna auiditate ſuꝑflua ꝯgregāt. ⁊in hͦ vitiū tria gn̄a hoīꝫ incidunt. Primiſūt qͥ nō ſolū res ex auaricia iniuſte ꝯquirūt. verū etiaꝫ iuſte ꝯquiſita male ⁊ ꝓdigalit̓ cōſumūt. puta in voluptatibꝰ ī pōpar hmōi. Scd̓i ſunt ꝑſone eccl̓iaſtice⁊ religioſe qͥbꝰ ꝓ tāto crines radūtur ettōdent̉ in capite vt ꝑ hͦ deſignet̉ ꝙ menseoꝝ ꝑ deſideriū debet libe̓ euolae̓ ī deuꝫ⁊ nō depͥmi ad tꝑalia appetāda: qͥ qͦtiēſcūqꝫ cū ſollicitudine tꝑalibꝰ ꝯqͥrēdis intēdūt vltra qͣꝫ neceſſitas vel ſtatꝰ eorū requirit. totiēs graui ſalutis diſpendio ſeexponūt. Tertij ſūt qͥ nō ſolū res tꝑalescupide cōqͥrūt. verūetiā ip̄as cupide ⁊ irrōabilit̓ ꝯſeruāt. ſcꝫ ꝯͣ honorē diuinū ⁊ īſue ſalutꝭ diſpēdiū vt poſtea patebit Remediū ꝯͣ hāc occl̓tatōeꝫ ē ꝙ ille qͥ ſb̓ fictaſpē pietatꝭ pl̓a nitit̉ ꝯqͥrere. vt talia adhōre dei vtilit̓ expendat. ⁊ ſollicitedꝫ aduertere vtꝝ hͦ obẜuauerit ī bonis mīoribus priꝰ habitis. ⁊ ſi nō: certꝰ ſit ꝙ ī rebꝰmultiplicatꝭ minus p̄t obẜuare. Quiaẜm Gregꝭ. Quanto plura terrena cupi-
S