in generali xij
mepro ea punitur. Eſt aūt quando qͥscontēnit ſcie̓: vt eo liberiꝰ poſſit peccare.hanchabuerūt phariſei de chriſto. ⁊ adhūc multi chr̄iani habēt qui fugiūt predicatōes. Et eſt malū ſignū ꝙ homo nop̄t nec vult audire veritatem. ⁊ hoc ideocontingit. quia excecauit eos diaboluset etiam ꝓpria malicia eoꝝ. Un̄ pͣs Noluit intelligere vt bene ageret. Et talesdecipiūt ſeipſos. vn̄ Iſi. de ſummo bo.Sūt qui ꝓpter ignorantiā excuſatiōesſcire nolunt: vt minus culpabiles videantur. qui tamē ſeip̄os nō muniūt ſꝫ decipiunt Inſuꝑ ⁊ in talibus eſt magna ꝑtinacia. Un̄ Iſid̓. ibidē. Ne ſcire ſimpliciter ad ignorātiam ꝑtinet. noluiſſe veoſcire adꝯtumacem ſuꝑbiā D ¶ Secūdo modo ꝯmittitur pccm̄ mortale ꝓpter ꝯſcientiā erroneā. vt cum quis facitaliquid qd̓ in ſe nō eſt cōtra p̄ceptuꝫ deinec vnū de ſeptem peccatis capitalibusſed ꝯſcīa diffinitiue hoc iudicat eſſe peccatum mortale. ⁊ ſic ſuꝑ hoc facit. ⁊ tal̓ꝯſcīa eſt multū periculoſa. qꝛ tales faciunt ſibi peccata ⁊ illaqueāt ſe periculoſeet hoc fit inſtigante diabolo. qͥ cū nō poteſt eos in manifeſta peccata inducere ſicut in luxuriā. in gulā. ⁊ ſic de alijs. tūcinducit eos in ꝑplexitatem peccandi. qꝛquicqͥd fit ꝯtra ꝯſcientiā: edificat ad gehennam. Et hoc ſic ptꝫ. qꝛ Augꝰ. dicitꝙ om̄e peccatū eſt cōtra legē dei. Mōlicet aliqua in ſe nō ſint ꝯͣ legeꝫ dei. vt leuare feſtucā de terra. vel calcare ſuꝑ calamum. ⁊ ſic de alijs. Si tale qͥd comphenditur a ꝯſcientia vt ꝯtra legē dei exiſtens. ⁊ ſic volūtas in ip̄m fertur: manifeſtum eſt ꝙ volūtas ferret̉ ꝑ ſe loquēdoet formaliter in id quod eſt ꝯtra lege deiet hoc facit qd̓ putat eſſe ꝯtra legeꝫ deiEt ſicut periculoſum eſt habere nimisamplam conſciētiam. ſic inquietū eſt habere nimis ſtrictam: medium optimumerit ⁊ ſalubrius. Un̄ Eſa. Ponit deusin medio ſpiritum ſuū. Unde Areſto.ij. Eth̓. Medium in oībus eſt laudabi
le. Ergo ſi vis quieto corde deo ſeruiretunc debes tibi eligere diſcretū confeſſorem ⁊ ꝓbatum in vita ⁊ ſcientia. ⁊ ei teex toto committere. ⁊ tibi nūqͣꝫ diffinitiue debes aliquod peccatū mortale formare vbi nō es certus. ſꝫ ſimpliciter confiteri debes factum in ſe iudicio cōfeſſoris relinquendo. Sciendum tamen ꝙaliud eſt timere. ⁊ aliud eſt cōſcientiamdiffinitiuam habere. qꝛ timor ꝯſcientienon ſꝑ eſt peccatum: nec vituperandusniſi ſit nimis exceſſiuus. Un̄ GregoriꝰBonaꝝ mentiū eſt ibi culpam agnoſcere vbi culpa nō eſt. Idem in moralibusIuſti om̄ē quod agunt metuūt: dū caute conſiderent ante quem iudiceꝫ ſtabūtSciendum ꝙ licet timere debeamꝰ diuinam iuſticiam: tamē etiam ſperare debemus in ſuam miſericordiam ⁊ bonitatē. Unde btūs Augꝰ. Simus diligētes dei miſcd̓iam: metuētes eius iuſticiam: nec de remiſſione peccatoꝝ deſperemus. ¶ Tertio peccatū mortale ꝯmittitur: qn̄ vnus plus diligit vel timet creaturam qͣꝫ creatorē. ſicut ſi plus vel eq̄diligis vxorem ꝓpriā vel filios vl̓ honorem tuū vl̓ alia tꝑalia ſicut deū vel vltradeū. ⁊ ſic facis creaturā deū tuū. qꝛ quicquid diligis vltra deū: hoc eſt deꝰ tuusUn̄ Augꝰ Hoc ab hoīe colit̉ qd̓ preceteris diligitur. Et talis qͥ ſic p̄ponit creaturam creatori: peccat mortaliter. Etro eſt. qꝛ tunc facit ꝯtra p̄ceptum charitatis: in quo p̄cipitur deum diligere ſuꝑ omnia. E¶ Et notandū ꝙ qͥlibet de numero ſaluādoꝝ ſic debꝫ diligere deū ſuꝑ oīa. ꝙ potiꝰ deberet oīa trāſitoria ⁊ tꝑalia ꝑdere. inſuꝑ ⁊ om̄ia mala huius mūdi tolerare: qͣꝫ deū cum vnoſolo peccato mortali offende̓. Un̄ apl̓sQuis nos ſeparabit a charitate dei: antribulatio. an aguſtia. an fames. an nuitas. an gladius. an mors. an vita Oqͣꝫ miſeri homines ſunt iſti: qui proptermodicam ſubſtantiam temporalē (quāiniuſte lucrantur) ſeparant ſe a deo.