De peccatis
me ad impiū morte morieris: ſcilꝫ ꝓ tuaſuꝑbia: auaritia: luxuria: ⁊c̄. ⁊ tu nō annūciaueris eis: neqꝫ locutus fueris vt auertat̉ a via ſua impia ⁊ viuat: ip̄e impius iniquitate ſua moriet̉: ſanguinē eiusde manu tua requirā Oīa pcc̄a q̄ prelati pn̄t corriꝑe ⁊ nō corrigūt ip̄is imputabunt̉. ⁊ ꝓ eiſdē dānabunt̉: Ergo ſap̄. 3.Iuditiū duriſſimū fiet his qͥ p̄ſunt Itēſi ꝯfeſſor dure ꝯfitētē redarguit ꝓptereanō debet īdignari. qꝛ tenet̉. Et cōfeſſorpotius debet duo bene expedie̓ qͣꝫ decēnegligēter. Qꝛ n̄ eſt redditurꝰ rōem denūero ꝯfitētium. vtꝝ paucos vl̓ multosaudiuerit. ſꝫ qͣlit̓ eos expediuit Si āt cōfeſſor ꝓpter lucrū tꝑale negligenter expedit ſibi ꝯfitētes: grauiter peccat. qꝛ ẜmdoctores qͥ alique ſciēter abſoluit queꝫcorā d̓o ꝓbabilit̓ ſcit n̄ eē abſolutū: ipſofco peccat mortalit̓. Uideāt gͦ cōfeſſores qūo abſoluūt pōpoſos hoīes qͥ nonintēdūt ſuā ſuꝑbiā dimittere: īmo ipſofacto on̄dūt ſua ſuꝑbiā ī veſtimētꝭ pompoſis ⁊ in ſciſſurꝭ. ⁊ ſic d̓ alijs peccatoribus. qͥ on̄dūt ꝓbabilia ſigna ꝙ nō hn̄tfirmū ꝓpoſitū abſtinēdi a peccatis vt fornicarij. ⁊ publici adulteri: q̄ meretrices ⁊ꝯcubinas ſecū ī domo tenet: nec eas a ſeamouere intēdūt. Sil̓r vſurarij ⁊ luſores qͥ nō ſūt parati ad reſtituēdū ẜm coſiliū cōfeſſoris. Sil̓r ⁊ ſuꝑbi chorizātes⁊ corneamēta exercētes: qͥ ẜuāt illa ornamēta ī qͥbꝰ peccauerūt. Et hͦ ē euidēs ſignū. ꝙ tales n̄ intēdūt firmit̉ dimitte̓.Q ſi iā intēderēt: reſignarēt talia ornamēta qͥbus nō vtūtur: niſi ad peccāduꝫTūc in futuꝝ oꝑteret eos ſibi alia ornamēta ſuꝑbie ꝑ̄ꝑare vbi fortaſſis ſūptꝰ ⁊p̄cioſitas taliuꝫ cōparādoꝝ eos a pcc̄oretraheret. Sicut illi ſuꝑbi qͥ hn̄t magna capucia. vnū de qͥnqꝫ vl̓ ſex vlnis. ⁊lōgas ſciſſuras in capucijs ⁊ tunicis. etdn̄e ⁊ puelle q̄ hn̄t magna crinalia ī qͥbꝰchorizauerūt. ⁊ ſic d̓ alijs. L ¶ Octauū peccatū alienū nō obſtae̓ pctīs Et hͦſpectat ad p̄latos ⁊ p̄ſidētes. Un̄ vos p̄
lati ⁊ dn̄i qͥ ſubditos veſtros nō cohercetis. ſꝫ dimittitis eos inferre damnumpauꝑibus pullos. āſeres. anetas. pecara auferre. fruges eoꝝ eqͥs veſtris in pabulū graminare. fructus hortoꝝ ⁊ vinearū furari ⁊ vi acciꝑe. pauꝑes vituperare. ꝑcutere. lede. irridere ⁊ male tractae̓⁊ hmōi. ⁊ nō ꝓhibetis: vos damnabimini. Un̄ Ezech̓. xiij. dicit dn̄s p̄latis.Nō aſcediſtis ex aduerſo: nec poſuiſtisvos murū pro domo iſrael vt ſtaretis indomo dn̄i. oēs em̄ rectores ad hoc ſtatuti ſunt. ꝙ vnuſqͥſqꝫ terrā ſibi ſubiectāin pace teneat. Et ſi forte ipſe rector ⁊platus nō ſpoliat ſubditos: tn̄ nō reſiſtitſpoliantibꝰ (⁊ ſi eēt in terra ita amplaſicut vltra mare) oīm peccatorū q̄ fiūt inea ꝑ raptores qͥbꝰ reſiſte̓ poſſet ꝑticepeeſt. ⁊ de oībus his redditurus ē deo rōnem. Itē vos patreſfamilias ſi filij veſtri vl̓ familia mala ꝑpetrant damna inferēdo ꝓximis. ⁊ ſi eos ꝓ poſſe nō emēdatis: ⁊ ſi multa bona oꝑa face̓tis ieiunādo. orādo. vigilādo. elemoſynas dādo. ⁊ hmōi. eo minus nō damnaremī.Cur putatis ꝙ deus p̄tulerit hoīeꝫ hoīnūquid ad honore iſtoꝝ ⁊ deiectōem illoꝝ. Nō: ſꝫ vnuſqͥſqꝫ ptātem ad hͦ adeeaccepit vt malū ẜm vires ꝓhibeat. ⁊ ſuos ſubditos ab incurſibꝰ malorū defendat. Un̄ ſi p̄ſidētes poſſunt ꝓhibe̓mala ⁊ nō faciūt damnabunt̉ Iō vos dn̄et dn̄e qui ꝑmittitis filios vrōs turpiaꝟba loqui ⁊ mala ꝑpetrare oꝑa. ⁊ riderꝭ⁊ nō ꝓhibetis. ⁊ vos viri familiā vrāet vos iudices ⁊ potētes ſubditos vrōeſi impedire poteritis talia mala. ⁊ ſi aliud peccatum nō habe̓tis qͣꝫ illud ſolumdamnabimini Hoc merito facere deberēt ⁊ aduertere iſti prelati ⁊ p̄ſidētes quide ſua potentia ⁊ dignitate neſciuntntſi gloriari: tota die occupando ſe in tolneamentis. haſtiludijs. venationibus.potationibus. ludis taxillarum. ⁊ ſicalijs multis mundi vanitatibus. nuvero vel raro ſe occupantes circa pꝰ