Se ſeptimo
vbi d̓r Nō ꝯcupiſces rē ꝓximi tui Nonūp̄ceptū eſt immiſcd̓ia: qꝛ vnꝰ luſor aliumſpoliae̓ vellꝫ vſqꝫ ad camiſeaꝫ ſic cōmedepoſſꝫ. Et ergo ſic̄ ẜm dictū xp̄i ī euāgelio miẜicordes ſūt dicti btī ſic ecōuerſo īmiẜicordes īfelices ſūt. Un̄ Iacobi. ij.Iuditiuum fit ei ſine miſericordia quihic non fecit iuditium cum miſericordiaDecimū ē vſura maxima: q̄ attēdit̉ n̄ ſolū in anno vl̓ in mēſe ſꝫ in eadē die vl̓ hora. extra d̓ exceſſibꝰ p̄latoꝝ. īter dilectosUndecimū eſt ꝯteptus ꝓhibitiōis ſancte matris eccl̓e. Nā glo. d̓t ꝙ hmōi ludi ſūt ꝓhibiti ⁊ nō tantū diſuaſi Duodecimū eſt ſcandalū ꝓximi. Corrūpunt̉ eīmulti qͥ ad ludū ꝯcupiſcēdū de ꝯſuetudine mala ꝯueniūt. Un̄ Matth̓. 18. Uehoī ꝑ quē ſcandala fiūt. Tredecimū eſtamiſſio tꝑis ⁊ oīm bonoꝝ q̄ iſto tꝑe qͥsfacere potuiſſet. Et ē magna ſtultitia ꝙluſor qn̄ potuit facere opꝰ ad ꝓpriā vtilitatē ⁊ ꝓximi edificatōeꝫ ⁊ dei honorem:ip̄e facit qd̓ ſibi ē dānoſum ⁊ ꝓximo ſcādaloſum. Decimū qͣrtū eſt ꝑiuriū. Sepe em̄ iurat luſor ſe lucratū fuiſſe cū in veritate ꝑdiderit. Quindecimū ē fraus ſepe em̄ vnꝰ defraudat aliū iurādo: iactādo: cōputando: ⁊ ſic d̓ alijs. Sedecimūeſt ira ⁊ odiū: qꝛ ſepe luſor cū ꝑdiderit ꝓuocat̉ ad irā. ⁊ ſic maledicit qn̄qꝫ ſibiip̄i⁊ qn̄qꝫ ꝓximis Inſuꝑ ⁊ qn̄qꝫ acqͥrit odium ꝯͣ aliū qͥ ab eo lucratꝰ eſt. Decimū ſeptimū ſūt ꝟba mēdacia: qꝛ ſepe vnꝰ mentit̉ in dānū alteriꝰ Decimūoctauū ē peccatū cōminatōis. qꝛ qn̄qꝫ minat̉ ꝓxīoverb̓: ⁊ ſuꝑ hͦ qn̄qꝫ inuadit eū verberibꝰ⁊ ꝯſequent̓ qn̄ ad domū ꝓpriā aduenerit ꝯturbat vxores ⁊ pueros ⁊ totā familiā. Sciendū aūt ꝙ ip̄e luſor ꝓprijs manibꝰ ſeip̄m ꝯſumit ⁊ ꝑdit: quē filiꝰ dei crucifixis manibꝰ ⁊ pedibꝰ redemit. UndeBern̄. loq̄ns in ꝑſona dn̄i ad talem dicens. Ego acqͥſiui te manibꝰ crucifixis.Et tu ꝯſumis te manibꝰ demonibꝰ dedicatis. Et eſt magna īgratitudo ꝙ hō īpugnat eū ī eadē ꝑte corꝑis ſui: ī qͣ dn̄s
ꝓ amore ip̄iꝰ tantū dolorem ſuſtinuit.min ¶ Itē luſor qͦcūqꝫ vertat ocl̓oscordis ip̄e p̄t īuenire: qd̓ ſibi pcc̄m ſuusdiſſuadeat. Si lucratꝰ ē ⁊ vertit oculosmētis deorſum: tunc occurrere ſibi dꝫ.lucratꝰ ē cū illa pecunia et̓nā dānatiōeSi aūt ꝑdidit ⁊ vertit ocl̓oſ furſum: tūcoccurrere ſibi dꝫ ꝙ ꝑdidit et̓nā hereditatē ⁊ beatā vitā. Si aūt vertit ocl̓os mentis circa ſe: tūc aduertere dꝫ demones qͥeū tā qͣꝫ leones rugiētes circūdant ⁊ euꝫdeuorare affectāt ſi d̓s op̄s eis poteſtate ſuꝑ luſorē daret. Un̄ exēplū legituridialogo Ceſarij ꝙ luſor qͥdā totꝰ deditus erat ludo teſſeꝝ. vt nec die nec nocteqͥeſceret. Et inſuꝑ ſꝑ ſacculū cuꝫ nūmisſecū ferebat: vt ſecū volētibꝰ ludere obuiaret. in ludis aūt ita expeditꝰ ac fortunatus erat vt vix aliqͥs ſine dāno ab eo recederet. Ut aūt poſteris ⁊ p̄ſentibꝰ oſtēderet̉ inqͣntū tales ludi (in qͥbꝰ ire inuidie rixe ⁊ blaſphemie exercent̉) ꝯͣ deū forent: ꝑmiſſum ē diabolo vt cū eo ludemꝫqͥ multos eluſerat ⁊ euiſcerauerat ⁊ ml̓torū marſupia euacuauerat. Nocte ꝟo qͣdā ī ſpecie cuiuſdā ludere volētiſ ītransſacculūqꝫ nūmis refertū ſub aſcella portans ad tabulā ſedit: denarios liberalit̓appoſuit: teſſeres iactauit ⁊ multū in breui de pecunijs illiꝰ militis acqͥſiuit. Cuicuꝫ ꝓſꝑe ſuccederet ⁊ luſori pecunia iamquā appoſuerat defuiſſet: iratꝰ ait. Nūqͥd nō diabolꝰ es tu? Et ille. Satis eſtNūc appropinquat em̄ matutinale tp̄soportet nos ire. Tollenſqꝫ illū ꝑ tectuꝫtraxit cuiꝰ viſcera tegul̓ retrahētibꝰ miſerabilit̓ excuſſit. Et qͥd de corꝑe factuꝫſit vl̓ in quē locū illd̓ ꝓiecerit vſqꝫ hodiea cunctis qͥ ip̄m nouerāt ignorat̉. Mane ꝟo viſceꝝ eiꝰ reliqͥe tegul̓ inherētes reꝑte ſūt. Ecce hͦ vno exēplo on̄dit̉ ꝙ diabolꝰ ſuos miniſtros ſinit ad tp̄s bn̄ proſꝑari: ⁊ qͣlit̓ eos ī fine remuneret. corꝑaſcꝫ occidēdo: aīas ꝟo ī penas et̓nas perpetuo ſecum cruciandas detrudendo.¶ Scd̓m pͥncipale eſt qͥd iuris ſit de eo