¶ Se quuarto
cio ſubito r non aduertēdo: credo ꝙ nōpecco nec excōmunicatōem īcido.¶ Querit̉ vtꝝ ſi excōicatus intret eccleſiam alij teneantur exire. Rn̄deo ſcd̓mRay. ſi manifeſtū eſt illū eē excommunicatum etiā alij exire tenentur vl̓ ꝓcurae̓ ꝙ ille exeat. xi. q. iij: ſicut apl̓i Quidſi excōicatꝰ ītrat eccl̓iam ⁊ ſacerdos iamincepit miſſam. Rn̄deo ẜm Ray. ſi eſtoccultū: non debet dimittere officiū Sivero eſt manifeſtū. moneat eum publicevt exeat. Et ſiquidē non vult exire et ſacerdos non inchoauit canone: nō debetꝓcedere ſed debet dimittere Si vero pͥus qͣꝫ ille intraret eccleſiam vel pͥus qͣꝫ ſacerdos eum videret iam canoneꝫ inchoauit: debet ſacerdos ꝓcedere in officio:ita tamē ꝙ finito canone vel ſumpto ſacramento anteqͣꝫ dicat cōmunionē moneat illum ꝙ exeat. Quod ſi non vult:poteſt ſacerdos eum eijcere: ⁊ ſi non poteſt reijci: in ſacriſtiam rediens dicat cōmunionem ⁊ reliqua que poſt canonemreſtabant. O¶ Queritur ſi quisaſſurgat vel reuerentiā exhibeat alicuiexcommunicaeo: vl̓ inclinet ſe ſalutantiſe: aut moueat labia quaſi reſalutanseum cum tamē nihil dicat: quid d̓ illo?Reſpondeo ſcd̓m Guil. non incurrit excōmunicatōem: quia pene non ſunt extendende ſed reſtringēde. Unde qͥ verbo ſalutatur ab excōmunicato non debet eum reſalutare ſed dicere pōt deusvos vel te emendet ⁊ hmōi. Sciendumꝙ quiſcienter ab excommunicato munus recipit inducendus eſt: vel ꝙ in pios vſus conuertat Uel etiam bene faceret ſi ad ruborem inducēdum excommunicato remitteret. Item vtrum excōmunicatis poſſit aliquid dari? Rn̄deoẜm Guil: ꝙ pōt cauſa humanitatis ⁊ inſuſtētatōeꝫ vite. ſcꝫ qn̄ indigetes ſunt: ethoc intellige ſolū quo ad neceſſaria vitevt alimēta: veſtes ⁊ hoſpitia Sic tamēꝙ ꝓpt̓ hoc nō dimittāt laborae ꝓ abſolutōe. Secꝰ ſi petat alia vtēſilia: vt ſecū
rim vl̓ foſſoriū ⁊ hmōi: que non ſunt eiꝯcedenda. xi. q. iij. qm̄ multis Sꝫ qͥdſivir vocat excōicatū ad mēſaꝫ nunqͥdyrꝭor poterit ad ip̄am menſam comedere:Rn̄deo ẜm Guil. credo ꝙ non. tn̄ poterit ad aliā mēſam ī eadē domo ita remote ꝙ merito poſſet dici ꝙ nō comedāt ſumulQuid ſi ī aliqua domo hoſpitatusſum ad mēſaꝫ ⁊ ſuꝑueniat ⁊ ingerat ſe excōmunicatꝰ: nūqͥd teneor ſurgere? Rn̄.deo ẜm Guil. Si ē publicꝰ excōicatꝰ: teneor ſurgere: nō obſtāte cuiuſcūqꝫ ſcandalo. Si ꝟo ē occultꝰ ⁊ n̄ poſſuꝫ ſine eiꝰnota: nō teneor ſurgere. Sꝫ ſuꝑueniente publico excōicato an ego tenear exirede domo. Rn̄deo ẜm Guil. nō: imo etꝭſi ſcio publice excōicatū receptū eē in aliqua domo poſſum ibi hoſpitari ſiſittāte capacitatis ſic ꝙ poſſū cōmunionē vitare. Nā licet mihi cū excōmunicato ineadē camera comedere. ſꝫ nō in eadē mēſa. Sil̓r nec ī eodē loco iacere. Quid ſiveniā inuitatꝰ ad aliqd̓ feſtū vl̓ ꝯuiuiū:⁊ īuenio ibi publice excōicatū: teneor recedere. Rn̄deo ꝙ ſic: nec debeo ibi epullari lꝫ ſedeat ad aliā mēſaꝫ. qꝛ oēs talitcōueniētes ad feſtū vl̓ cōuiuiū ſil̓ inuicēcōmunicare dicunt̉ Qꝭ aūt ſnīa p̄latoꝝvalde horrenda eſt ⁊ contemnenti valde ꝑiculoſa. ex hoc patꝫ. quia conſtituit eum ī inimicitiā dei. Un̄ exēplū legit̉ꝙ Gregꝰ papa noꝰ qͣnda diuite excōicauit. Qui cū ꝯtemeret excōicatiōeꝫ pape tunc miraculo dei ciconie q̄ nidificarunt ſuꝑ domū eiꝰ receſſerunt: ⁊ nidumtranſtulerunt ad domum alteriꝰ. Qd̓vidit dictus contumax ⁊ ammonitꝰ a cognatis ſuis qͥ hͦ idē cōſiderauerūt ī ciconijs. poſtea hūiliauit cor ſuū petēs abſoluto em̄. Et qͣꝫ cito abſolutꝰ fuit a ſnīa illa tunc dicte ciconie redier̄t ⁊ nidū ſuumſupra domū ſuā reportauerūt Itē alit̓exemplū. legit̉ ꝙ ī eccleſia ſctī vincentimartyris multi paſſeres ſolebāt ītrae⁊ eccl̓iam fedare ⁊ diuinū officiū īpediē.Cum aūt non poſſent excludi: ep̄s illiꝰ