precept.

a reſtitutiōibꝰ debitis aut legatꝭ mr̄icibꝰeccl̓ijs factis: nec legata vel debita autmale ablata īcerta ſibi vel ſui ordīs fratribꝰ vl̓ ꝯuētibꝰ ī alioꝝ p̄iudiciū fieri velerogari ꝓcurēt nec abſoluāt quēqͣꝫ ī caſibus reſeruatꝭ pape vel ep̄is vel prelatishmōi: vt de p̓uile. religi. in clementinisIteꝫ ſacerdotes qͥ ſepeliunt ī cimiterijstꝑe īterdicti corpora defunctorum ī caſibus nō cōceſſis a iure: vel qͥ excoīcatospublice aut noīatim īterdictos: aut vſurarios maīfeſtos ſepeliunt. excoīcati ſūtItem ſacerdos qͥ recipit oblatōes manifeſti vſurarij eſt ſuſpēſus ab executōneofficij donec ſatiſfaciat arbitrio ep̄i Idēde īgreſſu religionis ſymoniace qͥ dantvel qͥ recipiūt excoīcati ſūt. Ei ſic d̓ alijspluribꝰ caſibꝰ qͣs ī iure īuenire poterꝭ¶ De excoīcatōe minore.Equitur de peccato eorum quicontemnunt minorem excōmunicatōem ⁊ ideo non timent cōmunicare cum excoīcatis. licet cōmunicando mīorem excoīcatōem īcurrant.Notandum ꝙ ille qͥ coīcat excoīcato.prīo peccat in ſeip̄m qꝛ non cauet ſibiab ipſo qͥ habet morbum contagioſumī quo videtur minus amare aīam ſuamqꝫ corpus. Qꝛ ſi ſciret ſe incurrere lepraꝫcorporꝭ propter comeſtionem vnā vel locutōnem: et ſic de alijs. qͣꝫ cito accederetad excoīcatum: caue̓t ſibi ab excoīcatorū participatōe. Sed leprā aīe quaꝫ īcurrit non curat q̄ tn̄ periculoſior eſt qͣꝫcorporis. Item temporalia preponit talis aīe ſue: qꝛ ſi prohibitum ſibi eſſet ſubpena vnius floreni ne loqueretur illi excommunicato caueret ſibi a damno tēporali īquantum poſſibile eſſꝫ. Sed tamen de gratia chr̄i et de aīa ſua non timet. Secundo peccat in eum cui communicat. quia cum ipſe ſit īfirmus vſqꝫad mortem: ipſe aufert ei remedium.vel ſaltem minus efficax reddit dumconfuſionem ipſius minuit per quaꝫ corrigi debuit. Eccleẜ. 4. Et confuſio ad-

ducens gloriam. pſal Imple facies eorum ignominia. ⁊ queratur nomen tuūdomine. Tertio peccat etiam in eum ꝓcuius iniuria excommunicatio lata eſt:quia aufert ei rem ſuam: ideſt emendaꝫ⁊ ſatiſfactionem. quia talis excommunicatus deberet cogiper talem ruborem⁊ verecundiam ad ſatiſfaciendum proximo leſo quam ſatiſfactionem ille impedit qui ei ſic participat. Quarto peccatetiam in patrem ſpūalem cuius ſententiā contemnit. Quinto peccat etiam indeum quem in miniſtro ſuo contemnit.Ipſe enim potius priuari amat menſadei: ideſt altaris ſacramento qͣꝫ mēſa excommunicati: ⁊ potius amat ſocietateꝫexcommunicati qͣꝫ filiorum dei. ideo merito ī īferno erit ſocius diaboli. qꝛ ſi aliquis pertinaciter participat excoīcatis:mortaliter peccat M¶ Queriturī. qͥbus caſibus quiſ licite coīcat ſeu participat excoīcato. Reſpondeo ꝙ ī qͥnqꝫcaſibus. Primo quando qͥs loqͥtur ei īhis que pertinent ad abſolutōem vl̓ alias ad ſalutem aīe: lꝫ alia verba īcidēterīterponat vt magꝭ proficiat. Secundoqͥcunqꝫ aut orator. ideſt cauſa oratōnisvadens: aut peregrinꝰ aut viator vadēsī terraſ excoīcatorum deuenerit vbi nonpoſſit emere vel non habet vbi emat: tali datur licentia ab excoīcatis accipiēdipropter neceſſitatem. Tertio vxor excōmunicati excuſatur a participatione cūviro ſuo excommunicato. Quarto filijexcuſantur a participatōne patris excōmunicati. Et hoc intelligitur ẜm Guil.de filijs qui adhuc ſunt in poteſtate patris ⁊ commenſales patris. Alij vero filij extra domum patris exiſtentes: nonexcuſantur. ſimiliter ſerui et ancille qͥ ante excōmunicatiōem fuerunt in feruitioillius dn̄i excōmunicati. Quinto propt̓ignorātiā: cū quis ignorat illū eſſe excōicatū. Quid aut ſi ſciam habitu aliqueꝫeſſe excōicatū: ſꝫ actu nō aduerto r communico ei. Rn̄deo ẜm Guil. Si hoc fa

E 2