precepto

rare ꝓximū. vel vindicare ſe de iſto quocūqꝫ modo pōt. vel etiam ſi bonū qͥd faciēdū eēt ꝓ deo ⁊ ꝓ ꝓpria ſalute vellet facere. vt elemoſynam dare vel aliquē hoſpitare. ⁊ ſic de alijs. Si ex certa malitia ſic iurat. periurat. ⁊ peccat ſic iurando mortalit̓. ſed non peccat ꝯtraueniendo. Unde Iſido. d̓ ſummo bono. Inmalis ꝓmiſſis reſcinde fidem: ⁊ ī turpivoto muta decretum: Si aūt ex abrupto ſic iurauerit. venialit̓ peccat ⁊ ī vtroqꝫ caſu frangendum eſt iuramētum tale. qꝛ non peccat frangēdo. ſed peccauitiurando. ⁊ ꝯfiteri tenet̉ maxīe cum ſcienter ⁊ ex ꝓpoſito ſic iurauit. ſed non debetſoluere. Unde Iſido. d̓ ſummo bono.Non eſt obẜuandum iuramētum quomalum īcaute ꝓmittitur. vt fornicari vl̓occidere. ⁊c̄. Tolerabilius eſt nō īplereiuramentum tale. qͣꝫ ī flagitio ſtabiliterꝑmanere. ¶ Octaui ſunt qͥ iurant ⁊ infringunt poſtea. Utrum aūt ille qui creditori iuraſſꝫ ſoluere ad certū terminū ⁊hoc ei īfringeret ſit cēſendus ꝑiurꝰ. Reſpōdeo ſcd̓m Hoſt. Si quādo iurabatcredebat ſe n̄ poſſe ſoluere tūc ꝑiurabatSi ꝟo ab initio ſe credebat probabilit̓poſſe ſoluere non ꝑiurabat ⁊ ſi poſtea fecit poſſe ſuum non eſt ꝑiurus. Sꝫ ſi poſtea lapſo termino poſſet ⁊ nō ꝑſolueretꝑiurus eſſet. extra de dolo ⁊ cotu. Concordat Thomas ſcd̓a ſcd̓e. q. 89 O qͣꝫgrauiter ⁊ multotiēs illi mēdaces delinquunt qͥ ꝓximis ſuis ſuꝑ certum terminū ꝓmittunt. quod tamē nō intenduntvel ſi ītendunt. tamē poſtea poſſe ſuumnon faciunt. ⁊ ſic ꝓmiſſum īfringūt ⁊ ſolutōem de die ī diem ꝯtra volūtatē creditoris ꝓducūt. Sed tamē ſciēdum ꝙli aliqͥs pauꝑ alicui creditori ꝓmitteretſe ſolutuꝝ ſuꝑ certū terminū. ⁊ poſſe ſuūfacerꝫ: ⁊ ſi impedimentū interueniret ꝙſoluere ſuꝑ terminum nō poſſet. tūc talipauperi ꝓlongatio ꝓpter deū cōcedēdaeſt. Et creditor cū tali charitate ⁊ cōpaſſione poſſet ſibi terminū ꝓlongare ꝙ de

us in extremis tempus vite ſue ſibi ꝓlōgaret. ⁊ ſic poſſet ꝓpter hͦ gl̓iam dei promereri. Ergo multum reprehenſibilesſūt iſti qui ſuos debitores anguſtant termino adueniente. ⁊ cum ſine damno ipſorum ſolutōem ꝓlongare poſſent. ⁊ abeis extorquent cum tamen alias libent̉eis ſoluerent ſi poſſent. Et talibꝰ immiſericordibus remetietur eadem menſura. Unde Grego. Dei miſcd̓iam n̄ pōtꝓmereri qͥ miſericors ꝓximo non fueritBeda ſuper epl̓a Iacobi. Sine miſericordia iudicabitur ille. qͥ cū facere poſſꝫnon fecit miſcd̓iam. Ex quo maiorē qͥsmiſcd̓iam a domino conſecutus eſt. eo īiuſtius indigenti ꝓximo miſcd̓iam denegat. ¶ Noni qͥ compulſus ꝑ metū iurauit ſe aliqͥd daturū ⁊ huiuſmodi nonſoluit. qꝛ tal̓ ſcd̓m Thomam ſcd̓a ſcd̓eq. 98: non excuſat̉ a peccato mortali n̄implens qd̓ coacte iurauit Et Ray. d̓tꝙ talis quantuſcūqꝫ fuerit metus nihilominus obligat̉ dumodo ſit d̓ re licitaſecus eſt de re illicita. Sed talis ſoluēsqd̓ coacte ꝓmiſit pōt illud repetere. etalius coram deo ſemper tenet̉ reſtituerequicquid extorſerat contra deuꝫ ſi ſalteꝫindulgentiam peccatorum conſeqͥ voluerit. Item qͥd ſi aliquis ex impetu iuraſſet illd̓ qd̓ deliberate non iuraſſet. Reſpondeo ſcd̓m Guil. ſeruare tenet̉ ſi eſt licitū. F ¶ Decimi qͥ maledicta ꝟbaꝓferūt. ſicut luſores faciūt maledicēdodeo cū nō ꝓſperant̉ ī ludo taxilloꝝ. quiculpā diabolicā retorquēt ī diuinā īnocentiā. Et id̓o d̓o maledicūt ⁊ ſctīs qd̓erꝭhorribile ē audire. Hoꝝ em̄ ꝯuicioꝝꝑticipes ſūt qͥ talibꝰ ꝯuiciātibꝰ hoſpiciaꝯcedūt. vl̓ qͥ veſtimēta ip̄oꝝ deluſa diuedūt vl̓ qͥ cū ip̄is familiarit̓ bibūt. vl̓ abeis ſortē luminis recipiūt. Oēs eī talesſic maledicētes d̓o vl̓ matri eiꝰ vl̓ ſanctꝭnon poſſunt abſolui niſi ab epiſcopo vl̓ab eius penitētiario. Et maxima debꝫeis īponi pnīa ꝓut d̓r extra de maledieis. ſtatuimus. vbi plura d̓inuenies hͦ

B 3