Capitulumlvij.oportet ꝙ tam magnū operet̉ bonū vt vincere poſſit malū qd̓prius nequiter ꝑpetrauit. Vt igitur recuperet hō ꝑfectam ſuicreatoris amiciciā: neceſſe eſt vt reddat illi ꝓ obligatiōe infinita ſatiſfactionē infinitam. ⁊ hoc cū tanta faciat humilitate qͣntum antea ſuꝑbiuit. Oportet igit̉ ꝙ talis ſatiſfactio ſit volūtaria. libera. amoroſa. de intimis cordis medullis erūpens. dulcis. iocūda. ſalutifera ¶ Dominicus. Quis hanc queſo ſatiſ-factionē poterit oꝑari. Nunquid homo captiuus: incarcera-tus. mille vulneribus ſaucius. dei aduerſarius. demonis amicus. Sed nūquid angelus (qui cum finita perſona ſit) tollerepoterit maliciam infinitam. Nunquid deus id efficere voletqui ab homine turpiter īhonoratus. deſpectus ⁊ offenſus eſtet ſub dei odio conſtitutus. Cum em̄ dei iuſticia exaſperataſit quomodo eam nequiciam volet expiare: quam debet meri-to punire. ¶ Raymundus. Multum laboras: multum anxius es. Sed nūquid in eternum ꝓijciet deus. nūquid humiliauit ex corde ſuo ⁊ abiecit filios hominū. Nunquid obliuiſce-tur miſereri dominus: aut ꝯtinebit in ira ſua miſericordias ſuas. Nunquid hominis malicia dei bonitatem euacuauit. Abſit. Concludamus igit̉ ꝙ exquo illud (quod homo ſoluere te-netur creatori) maius ſit qͣꝫ quicquid eſt citra deum. ⁊ hoc nōeſt niſi deus: clare ſequitur ꝙ nullus poteſt hanc ſatiſfactionēoperari niſi ſolus deus. Intellige que dico: nullus poteſt ſol-uere niſi deus: ⁊ nullus debet niſi homo. Oportet igitur quihoc bonum operaturus eſt deus ſit ⁊ homo. Debent ergo deus ⁊ homo in vnam conuenire ꝑſonam. vt deus ſua bonitatehominis miſeriam expiare velit: ⁊ homo poſſit. Niſi em̄ deushomo fiat ⁊ homo deus: ruina hominis nō poterit ſubleuariHec autem ꝑſona cum ſit infinita habebit in ſe aliquid quo citra deum nihil eſt maiusⁱ quod ſua magnitudine et dignitatedeleat omne debitum: ⁊ omnē compleat ſatiſfactionē ¶ Do-minicus. Quantū ego cōcipio hec ꝑſona infinita cuꝫ deus ſitnihil ꝓ ſua culpa debebit creatori. atqꝫ ideo exoluere poterit ꝓhis om̄ibus qui nō poſſunt reddere quod debēt: qꝛ nō habēt.Nō eſt igit̉ extra hanc ꝑſonam ſpes vlla ſalutis que p̄t haberemeritū infinitum: ⁊ duplici rōne iram offenſe iuſticie mitigare