in materiam ſequente.nij mei domino dedicaui. ¶ Dominicus. Iuſtiſſime id facisSed obſecro te (hac em̄ cauſa tam mane in tuū hunc agrū feſtinus deſcēdi) vt mihi que illic a te diſputata ſunt ſcriptis coram exhibeas ¶ Raymūdus. Scripta eſt fateor diſputatio illa: ſed heymi dominice Aurelius ſulpicius amicus noſter (iāferme mēſis eſt) librū illuꝫ vt ſibi deſcriberet aſportauit Quidigit̉ tibi nunc faciam ¶ Dominicus. Nūquid tu me vacuumpatieris abire. nūquid ideo ſine doctrina es: aut induſtriā omnē ꝑdidiſti quia liber ille a te dimiſſus eſt Raymūdus Sedquid tibi vis faciā. ¶ Dominicus. Certe vt videā. aperi mihilumen ingenij tui ⁊ illā ſapientiā qua librum illum dei munerecondidiſti: rurſum queſo mihi clemēs aperias. Nihil tibi ob-fuerit immo ꝓderit multū ſi rem tam ſalutiferā etiā ſepties re-ſumpſeris. Preſtare etiam debes hoc amico tuo quē tua dig-natōe ſemꝑ ex animo charū habuiſti: ⁊ in petitiōe tam nccārianon fatigari. ¶ Raymundus En pareo libens votis tuis: ettriū dierum diſputatōi me promptū exhibeo. Dum igit̉ materiam a fundamētis exordior tu diligenter aſpicito ⁊ ſapienterinterrogato ¶ Dominicus. Faciam quod hortaris. ¶ Raymūdus. Animus humanus circa inquiſitōem veritatis occupatus nunqͣꝫ an̄ quieſcit donec ad vltimū venerit certitudinisgradū. Uirtus aūt certitudinis ex firmitate teſtimoniorū ſeuteſtium generat̉. qui quāto fuerint magis manifeſti: lucidi: propinqui: tāto certiorē fidem credulitateqꝫ ꝯſtituūt. Uerū quianulla res eſt magis nota: propinqͣ. intrinſeca alteri qͣꝫ ip̄a ſibiideo qͥcquid ꝑ propriā ipſius rei naturā oſtendimus: id ſolidiſſimū: id veriſſimū eſt. Et idcirco omne quod de hoīe monſtraturi nūc ſumus ꝑ ip̄ius hoīs naturā: maximā dictis noſtris fidem faciēt. Sed qm̄ hō longiſſime exijt a ſemetip̄o: nec iā habitat in natiua domo: ac ꝑ hoc nec ſui meminit: nec ſe cogno-ſcit: nec qͣꝫ ſit nobilis ⁊ ingenua creatura intelligit. ideo omnino nccāriū eſt vt ꝑ res inferiores q̄ extra cognoſcit ad ſui cognitiōem reuocet̉. Ut gͦ ad ſe poſſit aſcēdere: ſcala triū graduūopus hꝫ: qͦs dū ſcādere hoc ē agnoſcere incipit: īcipit ⁊ agnoſ-cere ſemetip̄ꝫ. id eī ſummoꝑe ē illi nccāriū Huiꝰ ꝟo ſcale gͣdusadeo ſolidi ſtꝭ ⁊ robuſti vt ſcādēs titubare nō poſſit aut cadere