Prologus et introductioſubleuabūt. Quāto nempe in imo foderis fundamentū tantocelſiora culmina poteris ſublimare Nā principia huius artisres ſunt q̄ ⁊ palpari ⁊ cerni pn̄t: que quāto ſunt viliora tāto ſtꝭfirmiora ad id qd̓ ꝓbare cōtendimus. Scripturas ſacras fa-cile qͥs impia interp̄tatione ſubruere p̄t. ſed nemo eſt tā execrādi dogmatis hereticus qͥ nature librū falſificare poſſit: in quomanifeſtis obtutibꝰ om̄ia ꝓpalantur. Pronus igit̉ mi ſuauiſſime lector iſtuc acceſſeris: animi tui lucra maxima reportatu-rus Nunqͣꝫ te liber iſte dimittat donec in gemitū lachrimaſqꝫſoluaris: ⁊ ſcelerū tuoꝝ te peniteat. Ꝙ ſi tā dura p̄cordia poſ-ſederis vt īgemiſcere ac dolere nō poſſis: iam acriter ꝑtimeſcequia cor durū male habebit in nouiſſimis ¶ Finit prologus.Inter magiſtru Raymūdum Sebundium: ⁊ dominū Dominicū ſeminiuerbiuꝫ: de natura ho-minis inquantū hō eſt. ⁊ de hijs q̄ ſunt nccāria homini ad cognoſcendū ſeip̄m. deū. ⁊ ꝓximum. ⁊ oē debitū quo deo obligatur ⁊ ꝓximo: diſputatio incipit feliciter.Iſagogicū ſeu introductorium inmateriam ſubſequentem.RaymundusNde nunc venis mi dominice: et quorſum ſubhoc diluculo maturas iter ¶ Dominicus Hucad te ꝓpero. te q̄ro. te deſidero mi raymūde ſua-uiſſime ¶ Raymūdus Gratiſſimꝰ mihi hoſpesadueniſti: neqꝫ em̄ inter mortales quiſpiam eſtquē iocūdius exceperim Sed q̄ſo te quid an̄ ortum ſolis oci-us ſurrexiſti. rem certe grandē aliquam meditaris ¶ Dominicus. Heſterno ſero cū eſſem in gymnaſio tholozano: poſt va-rias q̄ſtiones explicitas audiui illic a narrantibꝰ hijs diebꝰ (qͥbus ꝓ cōi vtilitate abſens fui) mirabilem te oībus coram diſ-putatōem habuiſſe: qua ſanctiorē vtiliorē ve nemo ſe vnqͣꝫ aſ-ſerit audiſſe: tanteqꝫ fuiſſe virtutis vt nō illum vllatenus arbitrent̉ hoīem: neqꝫ ſpem habere ſalutis qui ea nō fuerit a vicijsad iuſticiam permutatus ¶ Raymūdus. Multū mihi hoīestribuūt: ſed ip̄i viderint qua id faciant rōne. ego fructum inge
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten