fugiebam vt penitus nō faceremeius memoriā. Vn̄ in policrato libro. ix. fert̉ beatū hierominū tresa mēſa clericos excluſiſſe qꝛ ipſosincōpoſitos vidit. dicēs honeſto ⁊graui viro in eius cōſortio aliquēincōpoſitū inuenixi turpe ē et nondecet.¶ De auro ⁊ plumbodialogus. jd aurū plumhūanimatū proceſſit dicens.Quare ſuꝑbis cōtra me. nōne egode materia mētalloꝝ ſū ſicut ⁊ tu.Qua de cauſa me ſpernis ⁊ nō visvt ſim in mūdo appreciatu vt tu?Acorde ad me ⁊ ꝓba te mecū inignē ⁊ videbis virtutē q̄ in me manet. Cui aurū. Scio frater ꝙ metallum ſis ſicut ſum ego. Creator itate creauit ſicut ⁊ me ⁊ ſic maneo.Nō enī tibi iniuriā facio. Tolle qd̓tuū eſt ⁊ vade ⁊ noli mecū cōtendere qꝛ in oībus ꝓbari nos oportetIuxta verbū apl̓i pͥma ad theſſa.v. omnia āt probate. quod bonūē tenete. Accede ad ignē ⁊ pugnamecū ⁊ tūc apparebit virtus tua ⁊victoria. Cunqꝫ in igne ſimul cōuenirent plumbū liquefactum eſt ⁊euanuit. Aurum vero purificatumexijt dices Sunt ſine virtute ver-ba vana ⁊ ſuꝑba. Sic enī nōnulliſuꝑbi vam ⁊ elati putant in ſe habere virtutes quas nō habent. Etideo ſi tentantur ad nihilū redigūtur veluti plumbū in igne. Ergo ſivis precioſus eſſe ante oculoſ dn̄i
ſtude in oculis tuis vilior apparere. Cuapropter dicit iſidorus Sſtoꝑuulus in oculis tuis vt ſis magnus in oculis dn̄i. Tātō eris ātedeū precioſior quanto fueris anteoculos tuos deſpectior. Quia qui ſibijpſi vilis eſt. apud deū magnꝰeſt. Et vt dicit gregorius. Quātocora oculis tuis eris glorioſior. tāto corā deo ⁊ angelis eius eris vilior. Quedā dn̄a fuit romē tante humilitatis ⁊ reuerentie ꝙ ad altareindignā ſe reputabat videre. Vn̄accidit ꝙ cū ſemel cōmunio fieretin populo ipſa ꝑ nimia humilitatem ⁊ reuerentia ad recipiendumnon accedebat. Vnde diuino miraculo factū eſt vt ꝑ columbam accipientē hoſtiā de altari vidēte populo cōmunicata fuitDe auro et argentodialogus viceſimus.urum ad argen-tum ꝓceſſit ⁊ ait. Gaude fr̄quoniā inter metalla principatuꝫbenemꝰ Idcirco ſi conexa ſimul fueximus magis ſublimiora erimus.Ad hoc argentū reſponſū dedit diorns Id quod dicis frater caritatiue dicis. tn̄ ꝯſidero ꝙ rubeū habescolorem egoqꝫ albū. necnon cogito ꝙ magni precij ⁊ valoris es tuQuapropter ego puto ꝙ ſicut diuiſa ⁊ contraria fumus in colore ⁊precio: ſic erimus involuntate Vnde meliuſ eſt non incipere ꝙͣ ab incepto nos retrahere. Et adiunxit