Druckschrift 
Dialogus creaturarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

enī chriſtianus qͣ eſt denobiliorigenere .ſ. de xpo. qꝛ a xp̄ō dicit̉ xp̄ianus nō debet attendere nec audirediabolū quia ē vilior oībus. Vn̄in libro clemētis. qͥ diaboli voluntatis eiuſ ſe ſponte ſubdiderit pacēerga deū ⁊ hoīem non habebit. EtAuguſtinus. Nō poteſt diabolꝰdeciꝑe niſi quis voluerit ei prebereſue volūtatis aſſenſū ꝓpter quoddicit hieronimꝰ Poteſtas quideꝫdiaboli nō timētur nec timeri debet qꝛ timor illius atqꝫ iactātia ſēꝑ in tua volūtate eſt Nō enī poteſtcaro facere niſi quod voluerit animus. Legitur in vitiſ patrum ꝙ q̄dam heremita ductus ē ab āgeload quendā locū vbi erat ꝯgregatio ſanctorū monachorū. Et viditconfinia plena ac loca circūſtātiamaxima multitudine demonuꝫ volantiū ad modū mūſcarū. Venientes at ad quandā ciuitatē vbi fiebat magnū forū. vt vidit ibi vnūſolū demone ſatis ocioſum ſtantēſuꝑ portas. Ita vt q̄reret vnde hoceſſet. Rn̄dit angelus dn̄i ꝙ in ciuitate oēs quod volebat faciebantad voluntatē diaboli et pro tantoibi vnꝰ demō ſufficiebat. In abbatia oēs erant ſibi rebelles et id̓o ꝑmultos eos impugnabat. De achate ⁊ ceraſtedialogus. xviij.chates dicit pa-ꝑias gēma eſt que habetcirculos ingros ⁊ albos ⁊ variqꝫꝫ

Brito āt et iſidorus ethi. xvj. dicūtꝙ ē gemina primū reꝑta in ficiliaiuxta flumen eiuſdem noīs poſteapluribus in terris vt hugucio dic̄ꝙͣ red̓dit homīem gracioſum Ceraſtes ſerpens ē ſic dictus dicit iſidorus ethi. xij. eo ꝙ octo cornua ī capite habeat ad moduꝫ arietis huius cornu menſis diuitū appoſitūprodit venenū. Ex his cormbꝰ manubria cultellorū fiunt. qͥ cultelli īperatoribꝰ an̄ oēm cibū ponebant̉vt illa fudore manifeſtarent ſi qͥscibus fuiſſet appoſitus veneno infectus. Hic cū eſſet oībus odioſuſ⁊ a cūctis deuitatuſ proceſſit ad achatem dicēs. o gema p̄cioſa deſcēde ad me ⁊ colloca be īter cornuamea quoniā egregie te baiulaboꝓpter qd̓ habes virtutē portitoreꝫtuū redde̓ gracioſū Inſuꝑ tibi promitto ꝙ ſi me gracioſum reddideris magnates inferiores ⁊ innogtes ſpoliabo. ⁊ de predā medietatētibi cōordā Cui achates Id quoddicis mihi nō placet qꝛ dicit apl̓snon ſolū faciētes ſed etiā cōſentiētes digni ſunt perpetua morte. Etvulgariter dicitur. Tantuꝫ valetqui tenet ꝑ edē quantū qͥ excoriatIdcircō recede a me qͦmā ſocietastua me nō decet. Et hec dicēs proceſſit et ait. Nos debemus cōtraire malo ⁊ non cōſentire. Hoc enfaciebat dauid pſal̓. c. cū dicebatfacientes preuaricationes odiui ſiue eſſet pater meus ſiue mater ſiue ſoror ſiue frater. Id eſt ſi eratamicus ſiue epiſcopus ſiue preſbiter ſiue ꝯſtitutus in aliqua dignitate qͥ ꝑuertebat viaſ ſuas. Sic eū