Ca. VCa.VO
vt feſtinemꝰ digne ꝯu̓ſari ẜm d̓i volūtatē/ ſolliciteqꝫ ꝓ ſalute nr̄a ī or̄onibꝰ / ieiunijs vigilijſ⁊ lachrymis nos exerceamꝰ: vt fiduciam hr̄epoſſimꝰ ī illa t̓ribili hora iudicij: pctōres qͦꝫ adcōpūctionē īcitātꝭ. ⁊ ea de cā ml̓tis p̄conijs cōpunctionem extollentis.Gariſſimi frēsaudite bonū ꝯſiliū puſillanimitatꝭmee. Feſtinemꝰ ſꝑ donec tꝑs habemꝰ / ꝯu̓ſari caſte ⁊ ſobrie ⁊ digne d̓o. vt ſpūſſcūs habitet ī nob̓: ⁊ xp̄i charitas repleat nos⁊ volūtas eiꝰ ꝑ oīa ꝑficiat̉ ī nob̓. Nō habeamꝰaliā ſolicitudinē dilectiſſimi frēs: niſi hāc ſolūmō/ qͣlit̓ aīa nr̄a īueniat̉ ī illo lumīe cū oībusſcīs. Nō colligemꝰ/ nec vinciāꝰ eā ī t̓renis negocijs. nec ſollicitudinibꝰ poſſeſſionū ⁊ pecuniarū. ſꝫ exornemꝰ or̄onibꝰ ⁊ ieiunijs. vigilijs⁊ lachrymis. vt īueniat qͣꝫtulācūqꝫ fiduciā inhora illa t̓ribili ⁊ tremēda. cū oēs aīe cū timore ⁊ tremore aſſiſtūt: cū electi a pctōribꝰ ſeꝑāt̉cū ſtatuūt̉ oues a dextrꝭ/ ⁊ hedi a ſiniſtrꝭ. Credite mihi frēs mei. qꝛ ī ꝓxīo ē aduentꝰ dn̄i. in qͦreddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Scīs qͥdē ⁊ electis ſuis requiē ⁊ leticiā: pctōribꝰ ꝟo ⁊ qͥ eū exacerbauer̄t/ ſupplicia ⁊ tormēta. Btūs hō qͥ īuenerit fiduciā ī hora illa: ⁊ qͥ audierit btāꝫ vocē illā. venite bn̄dicti pr̄is mei. ꝑcipite regnūqd̓ vob̓ ꝑatū ē ab origine mūdi. Tūc iuſti cuꝫſe ī lumīe viderīt ī illa īenarrabili gl̓ia: int̓ ſemetip̄os ſinguli obſtupeſcēt ⁊ dicēt. Putasſe ego ſū? Et qūo huic gl̓ie dignꝰ īuetꝰ ſū?geli etiā accedētes cū gaudio magno ad ſcosenarrāt eis ꝯu̓ſatōeꝫ eoꝝ īmaculatā/ ꝯtinētiāvigilias. or̄ones. volūtariā pauꝑtatē: qd̓ ſolūmercati ſūt. Modicꝰ labor eſt īſtitutiōis nr̄efrēs chariſſimi: ⁊ magna ē reqͥes. Paruo tꝑeē afflictio ꝯtinētie. ⁊ retributio eiꝰ .i. delicie paradiſi / ⁊ exultatio ⁊ leticia ī ſecl̓m ſcl̓i ꝑmanetQuicūqꝫ ſibi ꝯſciꝰ ē qd̓ peccauerit d̓o. ⁊ ꝑ negligētiā ſuā ⁊ volūtatē peccauerit. donec tꝑsē ex affectu lachrymas fundat/ ⁊ iugit̓ defleatPer lachrymas ⁊ remiſſionē pctōꝝ. ⁊ leticiaꝫcordis īueniet. Poſſideat ⁊ cōpūctionē cordis. lauet ꝑ ſingulas noctes lectū corꝑis ſui.Putatꝭ ne hētis exꝑiētiā lachrymaꝝ dilectiſſimi frēs. Putatꝭ ne illūinatꝰ ē aliqͥs vr̄m ab illagr̄a cōpuctiōis. q̄ ẜm deū ē. Credite mihi frēsnō ē ī t̓rꝭ dulciꝰ ſuꝑ gr̄a lachrymaꝝ Si qͥs ī or̄one ſua deū ꝯtēplatꝰ ē/ illū ſꝑ deſiderās. lachrmarū dulcedīe ſatiatꝰ ē. ⁊ hmōi eleuatꝰ ē a terris. totꝰ extra corpꝰ ī celo ē. Et qͥd dico exͣ corpus. Totꝰ celeſtꝭ ē ⁊ n̄ īuenit̉ ꝯu̓ſatio eiꝰ ī t̓ris
cat̉. Grāde miraculū. vt hō t̓ra ⁊ cinis: in ſuapuriſſima or̄one cū d̓o fabulet̉. Btūs hō qͥ hꝫcōpūctionē iugit̓ ẜm deū. Cōpūctio frēs. ſaninitas aīe ē. illūinatio mētꝭ ē. Cōpūctio frēs. remiſſionē delictoꝝ nob̓ ꝯqͥrit. Cōpūctio frēs ieſum vnigenitū facit ī nob̓ hītare. cū eū deſideramꝰ ⁊ q̄rimꝰ. Uolo vob̓ frēs enarrare potētiā lachrymaꝝ. Anna ꝑ lachrymas a d̓o ſamuelē ꝓph̓am accepit: ad ſb̓limitatē ⁊ gl̓iationēaīe ſue. Mulierꝭ etiā peccatricꝭ d̓bita ī domoſimōis a xp̄o dn̄o dimiſſa ſūt: q̄ lachrymis pedes eiꝰ rigabat. ⁊ crine tergebat. Grādis ꝟtꝰ ēlachrymaꝝ. ml̓tūqꝫ p̄ualēt lachryme ẜm deū.Fiduciā dn̄i ſꝑ acqͥrūt lachryme. ſordidas cōgitatiōes expellūt: nec ꝓximare eas ꝑmittūtaīe cōpūctionē cordis hn̄ti. Quid btītudinepōt hac eē ſb̓limiꝰ: qͣꝫ cū ip̄m deū aīa ī or̄one ꝓpria ꝯtēplat̉. Nā cū eū deſiderat eiqꝫ ſꝑ famulat̉. theſaurꝰ īdeficiēs ē cōpūctio cordis. Gaudio īeffabili exultat aīa: q̄ hꝫ cōpūctionē cordis. Cōpūctionē ꝟo dico n̄ vniꝰ diei: ſꝫ q̄ diebꝰ⁊ noctibꝰ puritate aīe tāqͣꝫ fons exuberat/ etabūdat. Fōs em̄ puriſſimꝰ ē cōpūctio cordisirrigās ſꝑ plātaria fructifera aīe. Plātaria ātfructiferā dico ꝟtutes aīe. gr̄am pnīe. et oꝑabona q̄ aſſidue lachrymis irrigāt̉: ⁊ fructū afferūt bonū ⁊ vtilē. Sꝑ gͦ ſcē plātatōes tue irrigent̉ a te. ꝑ bn̄dictionē gr̄a dn̄i. Qd̓ cū ſuit ſactū creſcēt qͦtidie: ⁊ fructū dabūt in tꝑe ſuo.¶ Ca. VI. Inducēs auctorē negligētiā ⁊ miſeriā ſuā ꝯfitētē: alioſqꝫ ne ip̄m imitēt̉ autētē:⁊ vt dn̄m ꝓ ſe orēt dep̄cātē: atqꝫ cū gr̄arūactione librum hunc concludētem:Cergo imitatormei exiſtas pctōrꝭ ⁊ deſidioſi: ſꝑ dicētis ⁊ nūqͣꝫ faciētꝭ. Mollicia em̄ plenꝰſū ⁊ negligētia cooꝑtꝰ. n̄ hn̄s cordis cōpūctionē. nec puriſſimā or̄onē. Agͦſco aūt meip̄m ſꝑpctōrē/ ſꝑ timētē futurū iudiciū. nullā excuſationē ꝓ negligētia hn̄tē. Obſecro vos frēs cariſſimi/ qͥ deū timetꝭ. ⁊ ſꝑ q̄ illi placita ſūt facitꝭvt oretis ꝓ me exiguo ⁊ puſillo. vt veniat ſuꝑme celeſtꝭ gr̄a. ⁊ ſaluet̉ aīa mea. atqꝫ īueniammīam ī die illa t̓ribili. qn̄ veniet dn̄s redderevnicuiqꝫ ẜꝫ oꝑa eiꝰ Gl̓ia miſcd̓i d̓o nr̄o. ⁊ īmortali/ qͥ os nr̄m aꝑuit ꝑ gr̄aꝫ ad meditādū ꝟbaiudicij eiꝰ. ⁊ dilectiōis atqꝫ cōpūctiōis q̄ ſuntedificia aīe. firmam̄tū cordis. mētꝭ illūinatio.vt oīs aīa q̄ hͨ meditat̉ tͣhat̉ ad vitā et̓ nā. amēSancti ac deuoti viri Effremdiaconi.Liber de die Iudicij feliciter explicit.