Iaciēs id quod in ſe eſt remiſſionem peccatocum conſequitur in ſecunda parte ca. viii. §. iiiiEt in ca. ixAd faciendum qd̓ in ſe eſt quatuor l̓ v. reqͥrūt̉in ſecunda ꝑte ca. viii. §. primoSi ꝑ impoſſibile deus homini facienti quod īſe eſt non daret grāꝫ adhuc tamen non facerꝫei iniuriam in ii. ꝑte ca. ix. § 3 dFama populi ſi te condempnet vbi ꝓp̓a cōſcīate excuſat Et econtra ſi mūdus te iuſtū et ſāctum eſtimet vbi ꝓpria conſciencia condempniquid glorie in vtroqꝫ In ī ꝑte cai hi et viVtrūqꝫ ſcꝫ contemptus et appetitus famē boēquandoqꝫ eſt vicōſum ⁊ quandoqꝫ ſaudabile inprima ꝑte ca v § ijFeſtiuo die quid populꝰ criſtianus facere debꝫin ij ꝑte ca viii §i inꝫ ꝑte ca viij circa finē Itēin § v in i ꝑte ca viij § iFides qn̄qꝫ non eſt tam meretorium credere ſic̄velle crede̓ ſimpliciter ſine omni murmure ⁊ cōtradictioē interioris hominis et non poſſe īꝫꝑte ca xix circa finemFides et caritas ſine operibꝰ non ſaluāt hominem in prima ꝑte ca iiij § ijSi aliqͥs porrochiaꝰ audierit pūctū aliquemhereticū a prelato ſuo Eciā ſi talis porrochia