fiunt mala ⁊ ſpeciem mortalem imītantia. Decima quarta regula nichil eſt adeo conſiliū inlege euangelica. qui in caſu poſſit obligatorium eſſe ⁊ ita quilibet vtēs racōne tenetur ſecūdum preparacōnem aīmi ad quodlibet cōſiliūvt pn̄ta martirium vel dimiſſionem omniumſuorum et ſimilium. ſi ⁊ ibi neceſſitas imminerꝫ hoc agendi ꝓbligat inſuper quodlibet conſilium vt non contempnatur tamquam nō ſit ſalubrior ſeruatio eius ꝙͣ oppoſiti. Et tamennullus ita conſilijs ſeruandis aſtringitur. quinab eo aut poſſit aut debeat ī caſu eorum obſeruacō verbalis quādoqꝫ pretermittỉ vt de nonhabendo duas tunicas et de prebendo pallio tunicam auferenti et ſimilibꝰ. Decīa quīta r̄gulaquia ars nō deliberat ſicut ex v̓tute agit aliqͥsquādoqꝫ quaſi ſubito. ſit ex peruerſa aſſuefactione vicioſus quaſi repente precipiatur. Et ita male habituatus ī vicijs vt ī iurando concupiſcendo. odiendo in iudicando. ⁊ ſimilibꝰ. feredemeretur continue̓. ſicut virtuoſo continuo mͥces accreſcit. vt verum ſit qui ī ſordibꝰ eſt ſordeſcat adhuc. ⁊ iuſtꝰ iuſticiā faciat ad huc Decima ſexta regula eſt de permiſſionibꝰ peccatorum et relaxacōne penarum. videlicet ꝙ pene ſunt r̄ſtrīgēde ſic ꝙ abſqꝫ vtilitate reipub

14 5