Aignorās. hec ignorācia non excuſet peccatumnec minuit quia non eſt cā peccati. ſꝫ. conſequitur omne peccatum. De ignorancia eciā habes plura ꝑte. j. ca. xv concluſioē ij. ¶. Ex prefactis ōnibꝰ iā liquet ꝙ tres ſolū ignorācie videlicet inuincibilis iuris et facti peccatum excuſant augent vel diminuūt. omniūqꝫ predictoꝝ vna racio talis eſt. Sicut ſe habet ignorācia ad cauſandū vel non cauſandū minuendumvel augendū voluntariū. ſic ſe habet ad excuſandū. Nā eo ipſo aliquid imputatur ad meritum vel culpā quia eſt voluntariū ⁊ ꝙͣntū eſt voluntariū tantū eſt imputandū Sed ignorācia ſe habet ad cauſandū voluntariū vel in volūtariū ⁊ augendū ipſū ſeu minuēdū mō quo dictum eſt vt patuit per menbra ſingula ergo ⁊cͣSed diceres quis forte In multis ignorāciis inſciꝰ iam laboro qd̓ igitur faciā vt eas euadam vel vt deus michi non imputet ad peccatū:nam delicta quis intelligit. Ideo cū pͣs clamare habeo. Ab occultis meis mūda me domine et ab alienis parce ſeruo tuo. Reſpondet̉petrus de thar̄ ꝙ ꝑ verā contricionem deleturignorācia in quātū eſt peccatū quo adreatum;manet tamen ignorācia actu cuius rō eſt quiaquādo deſinit eſſe voluntariū deſinit eē pccm̄.