Cōſoncit ph̓s trudens tres hoīm̄ muneries ad doctrinā inueniri. pauci ꝑ ſeipſos dociles ſūt ꝓpt̓ clōrā ſue cōplexiōis armoniā addo vel aliā̄ grāꝫ q̄ratis datū. qua facilit̓ aigēda cōcipiūt ſcripturas utauguſtinꝰ intelligūt. eulti ꝑ alios erudiūt̉. recipientes ab eis intelligēciā ſcpͥturarū. cuit ſi neq̄untcredūt ſaltē dicētibꝰ et obediūt. Terciū genꝰ deſperatū eſt ad doctrinā qͥ neqꝫ doceri pn̄t. neqꝫ docentibus aſſentire volūt. qͥbus relictis. ſūt em̄ plus diſcoli ꝙͣ m̄lta ex brutis q̄ ꝑ humanā domant̉ induſ-triā. ut caues ut equi ut ſymee ut aues aliqͣ. Ficitſermo de reliqͥs. puta ꝙ religionū īſtituendaꝝ pͥntipolis cā fuit aucͣtus regiminis. cui magis obediencia p̄ſtaret̉ ꝙͣ ꝓprie racioni q̄ in plurimis dubisvalde ē debilis et incerta. Preualere ſimilit̓ hꝫ hecauctoritas reſpectu iumioꝝ quorūlibet ad ingrōsvel ꝑntes. qm̄ iudiciū ꝓprie racōis vel n̄llū vel īꝑfectū hn̄t. hoc pitagore ſcola ſeruabat. Sic iubet dominꝰ dicēs. Int̓roga pres tuos et dicet tibi. maiores tuos et q̄nūcioibūt tibi. egiores ītelligo qͥ multis experiēcijs eruditi ſūt in cigibilibꝰ hūcnis. qͦcuiudiciā tradit ariſtotiles eē recipienda tūꝙͣ pͥnci-pia ꝓpt̓ m̄lta vidiſſe. Extēdit̉ hoc ad eos qͥ reſꝑcūdiuinoꝝ ꝓpt̓ cōſuetudinē exercitatos hn̄t ſenſus.qͣles iā in ſolitudine ſibi viue̓ ſufficiūt. ¶ Supereſt ſanctus doctrine modus ꝓpoſito nr̄o vicimor.vn̄ ſumit̉ in aͣgēdis ſufficiēs ⁊ moralis certitudo.

pbiine diunotnabi p̄apituixuib̓ ſib̓vſpiauiudulibilppimultiti