Quis igit̉ iuſticias ſuas velut gloriabundus oſtētriuerit d̓o plus ꝙͣ panniū ꝯfuſionis ſue mulier viro? Quēdennqꝫ non exterruerit apoſtoli verbū dicentis. nichil michi ꝯſcius ſum. ſꝫ non in hoc iuſtificaitus ſum? Cauſam reddidiſſe videt̉ ſapīēs. timide ſunt inquit et in certe omnes ꝓuidēcie noſtre. etalibi. Prauū cor hominis et inſcrutobile. qͥs cog-noſcet illud; conachus. ¶ Quid aget igit̉ proſe renaicione ꝯſciencie ſue ut d̓o ſit in paice locus ſuus? ip̄ſeqꝫ dormiat in idipſū? ¶ Volucer. ¶ Doc-trinū ꝯſulit quam theologica tradit ſcola. iudicetaliter agendū eſſe de ſcrupulis inquiētis orientibꝫex hijs que p̄terita ſunt. aliter ſuꝑ hijs que agibi-lio futura reſpiciūt; fotetur ex p̄teritis profecto ſetimere. neqꝫ timorē hūc abijcit. auget pocius corāiudice deo. ita tn̄ ne deſperet ſuꝑ mſcd̓is eius ſꝫ inſolidiorē ſpēm oſſurgat. formidat ne forte poſuei̓tſibi laqueos īimicus latētes et abditos in via hacvi̓totis qua ābulabat. Neqꝫ em̄ dubius ſꝫ certiſſimus eſt idip̄m qd̓ ꝓſecutus ē. vi̓tatē eſſe catholicācuiꝰ oppoſitos erroe̓s īpios atqꝫ peſtiferos ext̉minari q̄rebat ordīe iudiciario. Ita em̄ ſe iudicet obligatū firmit̓ crede̓ ac nuullatenꝰ dubitue̓ d̓ noticiaac ītellcū di̓noꝝ p̄ceptoꝝ alioqͥn ſe fidelē quo poctoreputarꝫ cū ſcriptū ſit. dubiꝰ in fide infidelis ē? Qd̓vtiqꝫ vei̓tatē hꝫ dū qͥs illo dubitat q̄ ꝑ crudicionēſacre ſcripture certo et explicita tenetur fide tenere
xejatu Rebholt initipuliIiiti