Venit d̓s incōmittitus hijs omnibus ſꝫ cū pcuperieegritudine tribulacione. ſi ꝑſtas in cimore ſi in greciarū actione. modo opus amicicie ꝑfectū oſtendisad deū quādo nec dolore nec inopis preſſus diſcedab eius am̄orē Neqꝫ em̄ dolere viciū eſt ſꝫ ꝓpter dolorem nichil vicioſum cōmittere laus eſt egregia.Sūt apud ph̓iam vere ſplendideqꝫ ſuaſiones adpatienciā. Hec vult animū reddere ſui compotē li-berūqꝫ. vicia reprobat liudatqꝫ v̓tutes. oſtenditomne peccatū facienti peniū̓ eſſe. omnis aūt virtusmagnū ſui p̄miū eſt. Addit malos eſſe impotentesnec adipiſci qd̓ cupiūt. boni vero deſideriorū ſuorūquibꝫ ſūmū appetunt bonū compotes ſūt. nā ꝑticipacōe diuinitatis dij fiunt. Docet rurſue omnemfortunq bonā eſſe. et ꝙ ſepe plus adu̓ſa ꝙͣ ꝓſpersproſint. Deniqꝫ nulla p̄t in iſtis inferioribus mutobilibus et caducis bonis etqꝫ fortuitis inueniri velhauriri felicitus que ſufficienciam que potenciamque reuerenciam celebritutem leticiam ſtabiliterpercis donet. Specioſa quidem ſunt iſta aet boecius ad philoſophiam. tū tantū cum audiuntur ob-lectant. ſed miſeris malorum altior ſenſus eſt.Oſtendenda fuit ꝑ theologiā altior felicitos quāpetere. et infelicitas oīno peſſime quā refuge̓ deberemꝰ in cuius reſpcū pn̄tem mortē nō eſſe timendāaſtrueret Nolite ait time̓ eos q̄ corpus occidūt ſedeū qui p̄t aīam et corpus mitte̓ in gehennā ignis.