qͥbus qnnexa eſt alioꝝ curri. ꝓ qͥbus vel adipiſcendis vel retinēdis ſe litibus inuoluūt ſūptibusqꝫconſumūt. Volucer. Viderint ipſi qualis ſuo ſitintēcio. et quē ſibi fuiē pͥncipaliter conſtituunt. poteſt itaqꝫ fieri ut ydoneus aliqͥs ſeruire deo in re-gimine publico querat. illud intēdens ex ꝯn̄ti ettūꝙͣ ſedārie ſuſtentacionē vite ꝓprie ſufficientemhabere quatenus abſqꝫ mendicitute vel im ꝓporcionatu ſibi latere ſeruiat in hoc ſtatū liberiori quiete deo nec eſt leuiter hoc imputandum ſymoniciceprauitati. ſicut nec dum frequentantur in eccleſijshore canonite ad recipiendum diſtribuciones cōtidicinas et ſolitas. aut dū viccirius deſeruit vni cure ſuſcipiens iude ſtipendiū. dignus eſt operariusmercede et cibo ſuo. Diccem amplius. ſic profiteturaliqͥs vitū clauſtralē racōnabiliter intēdes illic ſu-ficienter ſuſtenturi alioqͥn nō intraturꝰ. neqꝫ tamſymoniacus e. dum intēcio principolis eſt ſeruiredeo. et ſuſtentacio finis eſt ad illum finē et ſub il-lo. vbi autem vnū ꝓpter aliud iam non duo ſedvnū ſūt. Iāonachus. ¶ Appores loqui fauor abiliter in excuſaicionem ſymonie quam tanto ſeueritrte decreta dompnant. quā ampliare ita nitunt̉aliqui ꝙ pene nichil apud eccleſioſticos inuenire.tur ſi verum ſentirent a ſymonia non infectumSed hoc interim omiſſo cum multis que mo-gis ſcolaſtice tractanda ſunt ꝑfice quod cepiſti