p̄terea ꝙ inugnia mali radix et origo ab illo ꝓceſſerit et aucta ſit. veniſſe q̄t tēpꝰ qn̄ iudicium cū ſuisrecipiet. ymmo ⁊ r̓ſu ja fcūs exul ignominoſus ⁊abiectus nec aſpectu publico dignꝰ iam recipi. Atvero traicit has et ſimiles cōtumelias in ſpem vi-te eterne. ſciens ꝙ nō eſt ſeruus moior domino ſuo quē nedū beelzebub appellarūt. ſꝫ ad mortē vſqꝫꝑſecuti ſūt. Formidat ꝓinde ꝙ opud deū nō ſit dignus habitus qͥ cū alijs ſimilia pateretur. a tēꝑauitin illo flogellum ſuum qui vincit in mertiribus ꝑcēdo cōfeſſoribꝰ. ct noluit benignitas ſua adderetriſticiā ſuper triſticiam. ſuis ꝓ ſe orantibꝰ amicisnec veritutem in eius obprobrio vehemencius con-culcari. aut ad extremum reſeruat ipſum ad aliccertamina. Aut ita fieri voluit quatenus in ſolitu-dine quadam ſegregatus exercitet̉ liberius et ſcopat ſpm̄ ſuū. recogitūe om̄s ānos ſuos in amari-tudine qnime ſue. ut ſanctius deinceps ad unteriora ſe extēdat. ¶ cponechus ¶ Spero volucetpertet omnia in bonū deus. cuius ſapiencio attin-git a fine vſqꝫ ad finē fortiter et diſponit oīā ſuouiter qualem ei cōmitem eſſe prememoratus es.¶ Volucer. ¶ Confidit taliter euenturum ſibi deo propicio. et in hac meditacione conſtituit alterāſue conſolacionis cauſam precipuam. que verſa-tur in reuelacione regiminis mundi per ſcripturāſacram que deo dicit. oīā in ſapiū feciſti. Et curſus