negare nō potes. hec tu ita deo. Poſtremo dū propria fragilitos obicitur ne deſperes. deſperes voloſed de te et in te qui homo et coro es; nam maledistus homo qui cōfidit in homine; et ponit cornembrachium ſuū. et a domino recedit cor eius. Pꝫhic occurrit trepida cogitacō dicens qua racionecōnaibor declinare vicia virtutes acquirere ſeruare mandatu dei ſine quibus ſperore vitum in-gredi iam nō ſpes eſt. ſꝫ arrogans et infidelis preſūpcio. Conaberis ꝓrſus. ſꝫ in adiutorio altiſſimi.et millies victus millies coronaberis. eo qͥdē amplius ⁊ cercius quo nulla tibi ſuper eſt fiducia de proprijs operibus. ꝓpberea dicturus ſalomon finē cō-ciocinacōis ſue dū proferre vellet. ſerua mandatopremiſit deum time. quia videlicet ad ipſo eſt bonūvel velle vel perficere. Imonachus. Retineo ꝙ inſoliloquijs ſimilia de ſe confeſſus eſt auguſtinus.ſperaibam inquit aliquando in virtute mea quenon erait v̓tus; et cum ſic volui currere. vbi magisſtare credebam ibi magis cecidi factusqꝫ ſū magisretro qͣm ante. dicebam enim hoc faciam illud perficiam. fiebatqꝫ poſt nec hoc nec illud quoniam demeis viribus confidebam. niunc autem confideor tibi domine rex pater celi et terre. quoniam nō ī fortitudīe ſua roborabit̉ vir ut nō gl̓ier̉ an̄ te ſtultop̄ſūpcō oīs carnis. ¶ Polucer. ¶ Traducit aduenanr̄ meditacōeꝫ hāc eciā vſqꝫ ad angelos et ſcōs