huius dectrine tradicio. qm̄ ſtultoꝝ īfinitus ē nu̓scarnaliū et arrogātiū. qͥ nō capiūt q̄ dei ſūt. et ſi n̄dixeris ea q̄ v̓ſantur in corde ſuo. et q̄ ſuo ingeniopenetrare ſe gloriari poſſint. ¶ Dolucer. ¶ Corri-git et repellit tuā hāc heſitacōnē ꝯſcius archanoꝝdiuinoꝝ apl̓s qui ſatogens ꝯtencionē gentiliū romanoꝝ et iudeoꝝ qͥ ſuſceꝑant fidem cōpeſte̓; collo-cauit tociꝰ diſputacionis ſue velut centrū et cor-dinē ſupremū cōſideracionē diuine predeſtinacio-nis et p̄ſcie. ab illo loco. Scimꝰ autē qm̄ diligentibus deū ōnia cooꝑantur in bonū hijs qui ſcd̓m ꝓſitū vocati ſūt ſci. nā quos p̄ſciuit et p̄deſtinauit ⁊cͣꝓſqꝫ dū exclemat. O altitudo diuiciaꝝ ſapiēcie etſciēcie dei qui incōprehēſibilio ſūt iudiciā eius. etinueſtigabiles vie eius. qͥs em̄ cognouit ſenſū domini. a̓ qͥs cōſiliarius eius fuit. aͥ qͥs pͥor dedit ei ⁊retribuet̉ illi? Illic inſerit ꝙ nō volentis neqꝫ currētis ſꝫ miſerētis dei ē. et cuiꝰ vult miſeret̉ ⁊ quēvult īdurat. ⁊ ꝙ nō ex oꝑibꝰ. ſꝫ ex vocāte dictū eſtiacob dilexi eſau āt odio hobui. Apl̓s igr̄ genciū īfide et veritate. nit̓ quas erāt īſipiētes m̄lte cornales et ſuꝑbe. ſi p̄miſſā eis cōſideracionē ꝓ ſua edificacōe nō timuit expone̓ qͣtinꝰ eas et iudeos mutuor̓duce̓t ad legittimā pacis ⁊ coritotis fōrꝫ. qͦ poctoverēdū ei̓t int̓ xp̄ianos p̄ẜti eos qͥ de ſua ſalute ſolliciti ſūt ꝯſid̓acōe iſta vti q̄ apud eū tolē de ſua ſalute cōſideracionem ſuorūqꝫ ſimilium operats eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten