De vera et ſolida ꝑegrini cōſolacione tecum ſermonsͣ habiturus. ſignifico in pͥmis. ꝙ eam accipit doctrice theologia. q̄ comitē ſe dedit peregrinacōni ſueab infancio em̄ ſacras lrās nouit. neqꝫ furor hoſtilis. neqꝫ terror p̄uertere potuit qn̓ ꝓſeq̄retur iterſuū. De qua ſapīēs. Attigit gͦ ait a fine vſqꝫ ad finē fortit̉. et diſponit oīā ſuauit̉. hāc amauū et ex qͦſiui eā a iuuētute mes et q̄ſiui ſpōſam mͥ eam aſſumere. et amator factꝰ ſū forme illiꝰ. Seqͥt̉ cōſolcicio ¶ Intrans in domū meū ꝯqͥeſcam cū illa. nonen in hobet amaritudinem conuerſacio illius. necfediū cōuictus illius. ſed leticiam et guudium. Incuius p̄coniū ito libet metro pongere.¶ Scd̓m metꝝ pͥmi.Clix theologus pulchra ſophic.Cui vult a puero ſe dore ſponſamQue caſtum tenero ſtringit amorēCius ſe vocitans iure ſororem.Caſus ſe ſociam prebet in omnes.Ac vite releuat tedio ineſteSolat̉ reſonans cantica ſyonSecuroqꝫ regit limite greſſusSpes et verai fides cōcomitant̉.Et diuinus amor qͣdraqꝫ virtus.Prudens ſobriaqꝫ fortis et equa.Vonorumqꝫ cohors iūcto beatis.Ad te ſi tribulans ſors ruit vllo