magnificans eum. et exultat ſpiritus eius in deoſalutari ſuo: deputans ſe adiutum meritis et pre-cibus aliorum. Itoqꝫ de ſe ſecurus. et in ſe dominomiſerante tranquillus deflet miſeriam patrie proprie indigniſſimamqꝫ ſortem. Cuius tamen cala-mitatis media pars nō ē ſibi nunciata. quam oculis ꝓprijs horrens intueor. Quineciam ſuper conculcacione veritotis et iuſticie plorans ingemiſcit.ꝙ iſerabrlem deniqꝫ ciuitatis celeberrime deſolacionem. tamqͣm ieremias rumnas iheruſalem lamen-totur. ¶ ionachus. ¶ Qua racione fieri poteſto volucer ꝙ exul a patria a parentibus a ꝓpinqͥsa notis et amicis non anguſtietur in corde: non inaīmo conturbetur; ¶ Volucer. ¶ monache. Nichil difficile eſt volēti. ꝙ eminiſti puto ut aduena nr̄ſemꝑ in medijs eciā turbis et vrbibus ſolitudinēſibi q̄ſiuit ⁊ dilexit. Solitudinē loquor q̄ ē a curieforinſecis et hoīm calūnijs vacacio. ꝓbans illudſapiētis. qͥ minorat̉ actu ꝑcipiet ſapīam. (oͣchꝰ.Scio o voluter et exꝑtus teſtor. ¶ Volucer. ¶ Ccceq̄t nūc elōgauit fugies ⁊ mōſit in ſolitudine; expectus eū qͥ ſaluū ſe ficit a puſillanimitate ſpūs et tēpeſtate. qm̄ vidit iniqͥtutē et cōtradictionē in ciui-tate. Euolquit ſicut paſſer erepta de laqueo venāciū. vndiqꝫ nimirū ſibi porabantur inſidiarumtendicule. Cuatauit ut potuit a naufragio reipublice preſtolans ſi forte poſtmodum ſit ſpes nichil