ſed procul dubio quouſqꝫ leuemus oculosin celū vnde veīat auxilium nob̓. quouſqꝫ fidutiam nrām totam in deū iactemus. quātoplꝰ īnitimur ſoli nr̄e induſtrie baculo tantoin ꝓfūdiorē abiſſum nr̄e pͣuitatis demergim̄⁊ nō nͥ fetorē tetꝝ ⁊ horridū r̓portamꝰ. Quidergo dicet aliqͥs tēptabimꝰ ne deū. a̓ pleni cōſcīa peccatorū. indeuoti. ſordidi. diſtracti. etdiſtēꝑati ad ſacramentū hoc ſalutiferū ſubſpe miſei̓cordie ſoliꝰ accedamus. dixi iam utagat nrā īduſtria qd̓ potei̓t ut ſit abſqꝫ conſcīa pcc̄i morlis ſꝫ in illa nequaꝙͣ ſpereꝰ/ alioqnͥ ſuꝑbiꝰ alioqnͥ maledictiōem īcurrimꝰ qͣpoīmꝰ fidutiā in hoīe. et carnē brachiū nr̄m/alioqnͥ deiqꝫ ſēꝑ ⁊ ī p̄cipitiū imꝰ. Agnoſcaꝰꝙ omēs iuſticie nr̄e ſūt ut panꝰ mēſtruateaut velut leproſi faſcie/ ſuꝑ quibus ſtillam?quotidie ſaniē pccōꝝ. Qua fronte igit̉ quave fidutia infectionē ad placādū deum audebimus on̄dere. Caueamꝰ ne pociꝰ irriteturplane ſic ē. Si mille annis valerꝫ aliquis ſediſponere ad dignitatē celebracōis nec ſic ꝑſe attingeret. Quid idcirco in breuī morulafacere poteris coniectura. Interrogat ſe frequenter ille cuius ſupra memī ſi dignus eſtaccedere. ſi ſufficienter preꝑatꝰ heſitat. pͥmūtremiſcit. reformidatqꝫ. Tandē ſic rn̄det