ſufficie in quacūqꝫ abſolucōne pro peccatisſiue fiet ꝯfeſſio poſt vnā abſolucōneꝫ iā da-tam ſiue nō. Nec oportet dicere. Abſoluo teab iſto peccato ⁊cͣ ẜꝫ ſufficit ſicut pͥus. deniqꝫtutius obſeruatur breuis et ſuccinta formaabſoluēdi predicta. ꝙͣ dū fiūt tot addicōesq̄ vel ſūt ſuꝑflue vel qn̄qꝫ diſtrahētes aut īpeditīe. Ceterū qͦ ad abſolutionē de excoīcacōe. Reſpōdet̉ ꝙ in foro publico nō ſacram̄tali nulla certa forma r̓quirit̉. ſufficit ꝙ hn̄sptātē iudiciariā ſigͣficꝫ intētiōꝫ ſuam q̄ vulttalem abſolutū eſſe. Porro quo ad ſacram̄talē abſolutionem q̄ vlterius requiritur ⁊circa cuiꝰ omiſſionem multi defitiunt. precīſa forma non ita requirit̉ ſicut in alijs ſacramētis. vnde iſta forma ſufficit cum intētioneinterioi̓ ſicut pͥus explicabat̉. Ego abſoluote ab excōīcatione vl̓ ex cōmunicacōnibꝫ ⁊cͣEt pōt addi licꝫ nō ſit nccāriū iſtd̓ ⁊ reſtituote ſacramētis ecc̄ie ⁊ orōnibꝰ d̓inis. In noīepr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. verū quo ad mīorēexcōicationē. que contrahitur ex participatione cū excōmunicatis ſufficit eadem formaSed qͦ ad excōicacionem largo noīe dictā. q̄ꝯtrahitur ex quolibet peccato mortali. qd̓ ſeperat hoīem a deo. puto ꝙ nō requiritur ſpetalis forma. ſꝫ ſufficit illa que dctā ē ꝓ pcc̄is
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten