LiberTriceſimuſprimus

mente ualet integritas caſtitatis: ut illa inuiolata: necin corꝑe poſſit pudicicia violari: cuiꝰ menbra potuerūtſuꝑari ¶ Idem in libro de ciuitate dei li. i. Quiſ nāqꝫſua mente putauerit ſe ꝑdere pudiciciā: ſi forte vi app̄henſa ⁊ opp̄ſſa carne ſua exerceat̉ ⁊ expleat̉ libido nonſua. Si eniꝫ hoc modo pudicicia perit: profecto pudicicia virtus animi non erit: ſed neqꝫ de ipſo corꝑe peritſanctitas: qꝛ eo ſancte vtendi perſeuerat volūtas: ⁊ qͣnto in ipſo eſt etiā facultas: ſic itaqꝫ nō amittitur corporis ſanctitas: manēte animi ſanctitate etiā corꝑe opp̄ſſo: ſicut amittitur ⁊ corporis ſanctitas: violata animiſanctitate etiā corꝑe intacto ¶ Idem in libro de virginitate. Hoc igitur agite virgines dei: hoc agite vt dixi: pergite viam ſublimitatis: pede humilitatis: ꝑſeuerantes in nūero veſtro prebeant vobis exemplū: cadentes augeant timorē veſtrū ¶ Iſidorꝰ in ſentenciis li. i.Omne ſiquidem peccatū per penitentiā recipit vulneris ſanitatē. Uirginitas aūt ſi labatur: nullatenꝰ reparatur. Uirgo quoqꝫ carne nō mentē nullū habet p̄miūin repromiſſione ¶ Hiero. ad euſtochiū. Caue queſo:ne de te dicat deus aliqn̄: virgo iſrahel cecidit: non eſtqui ſuſcitet eam. Audenter loquar: cuꝫ deus oīa poſſitſuſcitare nō pōt virginē poſt ruinā. Ualet quideꝫ liberare de pena: ſed nō vult coronare corruptaꝫ. ¶ Idemin libro de lapſu ſuſanne virginiſ ꝯſecrate. Quid ergotaces o ſuſanna. Quid nō erūpis in vocem: ac mentistue exponis ardorem. Audite me omnes populi ⁊ videte dolorem meū: ad te nunc michi ſermo eſt: ꝙ nephas ēvocari ſuſannā que caſta nō es. ac vnde incipiā: qͥd primum: quid vltimū dicā: bona ꝯmēorem que perdidiſti:an mala defleam que inueniſti. Eraſ virgo in parādiſodei: vtiqꝫ inter flores eccleſie eras ſponſa xp̄i: eras templum dei: eras habitaculū ſpūſſancti. Et cū totiēs dicoeras: totiens neceſſe eſt vt ingemiſcas: qꝛ non es qd̓ fuiſti. Incedebas in eccleſia tanꝙͣ colūba illa de qͣ ſcriptūeſt. penne columbe deargentate ⁊c̄. Splendebas enī vtargentū: fulgebas enim vt aurum. Eras tanꝙͣ ſtella inmanu dn̄i. Que eſt iſta ſubita cōuerſio: que repentinamutatio: de dei virgine facta es corruptio ſathane: deſpōſa xp̄i ſcortū execrabile. de templo dei phanū immūdicie. Be habitaculo ſpūſſancti tuguriū dyaboli: que īcedebas cum fiducia vt colūba: nunc lates in tenebrisvt veſpertilio. Que fulgebas vt aurum: ꝓpter virginitatis decorem: nunc vilior facta es luto plateaꝝ. Quefueras ſtella radians in manu dn̄i: velut de alto celo ruens: extinctum ꝯuerſa es in carbonē. ve̓ miſera: ⁊ iterūve tibi que tanta bona pariter ꝓpter ꝑui tꝑis luxuriaꝫperdidiſti. O furtiua turpitudine ꝓſtrata. habitū virgo: facto nō virgo. bis adultera: ⁊ in actu: ⁊ in aſpectuUirgo ẜm apl̓m ſolicita eſt: vt ſit ſancta corꝑe ⁊ ſpū: tuaūt in ꝯͣrium totum vertis: vt nec ſis ſancta in corporenec ſpū. corpore quidem fornicādo. ſpū autem virginiV.tatem mentiendo.¶ De nuptiarū incōmodiſ¶ Idem contra Iouinianum libro primoPicurus licet voluptatis aſſertor: raro tamendicit ſapienti eſſe ineunda cōiugia. eo ꝙ multanuptiis admixta ſunt incōmoda. fertur ⁊ aureolus theofraſti liber de nuptiis: in quo vxorem on̄dit n̄eſſe ducendā ſapienti. Primuꝫ ergo patet impedire ſtudia philoſophie: nec quēqͣ libris ⁊ vxori pariter inſeruire. multa etiā eſſe que matronaꝝ vſibus neceſſaria ſūtprecioſe veſtes. auruꝫ. gemme. ſumptꝰ. ancille. ſupellexvarie lectice exedra deaurata. Deinde per totaſ nocteſꝯqueſtiones garrule. Illa ornatior ꝓcedit in publicumhec honorat̉ ab omnibꝰ. Ego in ꝯuentu feminaꝝ miſella deſpicior. Cur aſpiciebās vicinam. Quid aūt cū ancilla loquebaris. De foro veniens: quid attuliſti. Non

amicum habere poſſumus: non ſodalem. Alterius amorem ſuū odiū ſuſpicatur. Si doctiſſimꝰ preceptor ī qualibet vrbiū fuerit: nec vxorem relinquere: nec cum ſarcinaͣ ire poſſumꝰ: pauperē alere difficile eſt: diuiteꝫ ferretormentū. Attendenda eſt ſemꝑ eius facies ⁊ pulcritudo laudanda: ne ſi alteram aſpexeris ſe eſtimet diſplicere: vocāda eſt dn̄a: celebrādus natalis eius: iurādum ꝑſalutem illiꝰ: vt ſit ſuperſteſ orandum: honorāda nutrixeius ⁊ gerula: ſeruus paternꝰ: ⁊ alumnꝰ: formoſus aſſecla: ⁊ ꝓcurator calamiſtratꝰ: ⁊ in longaꝫ ſecurāqꝫ libidinem erectꝰ ſpado. Sub quibꝰ nominibꝰ adulteri deliteſcunt. quoſcūqꝫ dilexerit ingratis amādi: ſi totaꝫ ei domum regēdam ꝯmiſeris: ſeruiendū eſt. Si aliquid tuoarbitrio reſeruaueris: fidē ſibi haberi nō putabit: et inodiū vertetur ac iurgia: ⁊ niſi cito conſuleriſ ꝑabit anꝰvenena. Aurifices ac gemmaꝝ inſtitores: ſericarumqꝫveſtiū ſi ītromiſeris pudicicie periculuꝫ eſt. Si aūt prohibueris iniuria ſuſpicionis. Uerū quid ꝓdeſt etiā diligens cuſtodia: cum vxor impudica ſeruari nō poſſit:pudica non debeat. Infida eniꝫ cuſtos eſt caſtitatis: neceſſitas. Illa vero pudica dicenda eſt: cui licuit peccareſed noluit. Pulcra cito adamatur: feda facile ꝯcupiſcitDifficile cuſtoditur qd̓ plures amant: moleſtū eſt poſſidere: quod nemo habere dignetur. Minore tamē miſeria deformis habetur: ꝙͣ formoſa ſeruat̉. Nichil tutuꝫeſt: in quo totiꝰ populi vota ſuſpirāt. alius forma. altꝰingenio. aliꝰ faceciis. aliꝰ liberalitate ſolicitat. aliqͦ mōexpugnatur: quod vndiqꝫ inceſſitur. Ꝙ ſi ꝓpter diſpēſatōeꝫ domꝰ: ⁊ languoris ſolacia ⁊ fuga ſolitudinis vxores ducūtur: multomeliꝰ ſeruꝰ fidelis diſpenſat obediens auctoritati domini: ⁊ diſpoſitioni hic eiꝰ obtemperans: ꝙͣ vxor que in eo ſe eſtimat dn̄am. ſi aduerſus viri faciat voluntatē .i. qd̓ placet: non qd̓ iubetur. Aſſidere aūt egrotāti magis poſſunt vernule bn̄ficiis obligate: qͣm illa que nobis imputet lacrimas ſuas: ⁊ hereditatis ſpe vendat ingluuiem ⁊ ſolicitudinem iactanslanguentis animū conturbet. Ꝙ ſi languuerit coegrotandum eſt: at nunꝙͣ ab eius lectulo recedendum: aut ſibona fuerit ⁊ ſuauis vxor: que tn̄ rara auis eſt: cuꝫ parturiente geminꝰ: cum periclitante torquemur. Sapiēsautē nunꝙͣ ſolus eſſe poteſt: habet ſecū oēs qͥ ſūt quiqꝫfuerūt boni: ⁊ animū libeꝝ quocūqꝫ vult tranſfert. Ꝙcorpore non poteſt: cogitatōe complectit̉. ⁊ ſi hominuminopia fuerit: loquetur cuꝫ deo. nunꝙͣ enī ſolus erit: cūquo ſolus fuerit. Porro liberoꝝ cā vxorem ducere: vtvel nomen noſtruꝫ non intereat: vl̓ habeamꝰ ſenectutisp̄ſidia: ⁊ certis vtamur heredibꝰ ſtolidiſſimū eſt. Quidenī ad nos pertinet recedentes ē mundo ſi nomine nr̄oalius non vocetur: cum ⁊ filiꝰ nō ſtatim patris vocabulum referat: ⁊ innūerabiles ſint: qui eodem appellanturnomine: aut qui ſenectutis auxilia ſint nutrire domi. qͥaūt prior te forte moriatur aut peruerſis moribus ſit.aut certe cum ad maturam etatem peruenerit: tarde eividearis mori. heredes autē meliores ⁊ certiores ſuntamici: ⁊ propinqui: quos iudicio eligas: ꝙͣ quos velisnolis hr̄e cogaris: licet certa hereditas ſit: dū viuis bn̄vti ſubſtantia tua: qͣm tuo labore q̄ſita in incertos vſuſ¶ I.relinquere.¶ Adhuc de eodemEc ⁊ hmōi theofraſtꝰ differens: qͣm nō ſuffundat chriſtianoꝝ religio: quoꝝ conuerſatio ī cel̓eſt. Cicero quoqꝫ rogatus ab hircio vt poſt repudiū terrentie ſororem eius duceret: oīno facere ſuperſedit: dicens: n̄ poſſe ſe vxori ⁊ philoſophie pariter operam dare. Gorgias rhetor pulcerrimū libruꝫ de concordia grecis tunc inter ſe diſſidentibꝰ recitauit olimphie.Cui melancius inimicꝰ eius: hic nobis inquit de cōcordia precipit: qui ſe ⁊ vxoreꝫ ⁊ ancillā tres in vna domoconcordare nō potuit. Emuſatur quippe vxor eiꝰ ācille