LiberTriceſimus

gradibus ꝓuidenter curandū eſt: vt in domo dei nichilfiat inordinatū. nichil p̄poſteꝝ quātomagis elaborādūeſt: vt in electōe eius qui ſupͣ omēs gͣdus ꝯſtituit̉: nō erretur. Nam totiꝰ familie dei ſtatꝰ ⁊ ordo mutabitur. ſiqd̓ reqͥritur in corꝑe: nō inueniat̉ in capite ¶ Iſidorusvbi ſupra. Prouidet tn̄ deus ſepe curis deditos ſcl̓aribus ad ſuſceptōem regimīs: vt duꝫ hi exteriora ſine tedio ꝓcurāt. ſpūales rebꝰ iuterioribꝰ ſiue impedimentoreꝝ terrenaꝝ deſeruiāt. dei ergo ordinē accuſāt a quoinſtituūtur: qui ep̄os ꝯdemnant. dum minꝰ ſpūalia: ſedmagis terrena ſectātur. nō eſt itaqꝫ iudicandꝰ a pleberector inordinatꝰ: dū magis nouer̄t popl̓i ſui fuiſſe merito puerſi regimē ſuſcepiſſe pontificis. Nam pro meritis plebiū diſponit̉ a deo vitā rectoꝝ. ¶ Hiero. ſuꝑ acgeum. Quia vero frequēter dn̄i iudicio: ⁊ populoꝝ ſufragio ſimplices in ſacerdotiū eliguntur: ſaltem poſtꝙͣfuerit ſacerdotes ordinati diſcāt legeꝫ dn̄i Sacerdotiſenī eſt legem ſcire: ⁊ interrogatū de lege rn̄dere. Qui erzo ignorat legem: ipſe ſe arguit nō eſſe ſacerdotem.¶ Augꝰ. ſuꝑ ionaꝫ omel̓. vii. Uerūtn̄ natanaelem quēintelligimꝰ eruditū fuiſſe ac peritū in lege: licet ip̄m vere iſrl̓itā ac ſine dolo eſſe diceret: ꝓpterea noluit dn̄s inter diſcipulos pouere. qm̄ ydeotas elegit: vt mundū cōfunderet. volens enī ſuꝑboꝝ duram fragere ceruicem.nō queſiuit ꝑ oratorē piſcatorē: ſed de piſcatore lucratꝰeſt imꝑatorē. magnꝰ cyprianꝰ orator: ſed pͥus petrus piſcator per queꝫ poſtea crederet ⁊ orator ⁊ etiā imꝑator¶ Idem de verbis dn̄i. Itaqꝫ dūs vt ꝓ ſalute nr̄a potētium amicicias contemnamus. noluit pͥus eligere ſenatores ſed piſcatores. ¶ Augꝰ. de ciui. dei li. ii. Non gͦperitos gͣmatica. n̄ inflatos rethorica. n̄ armatos dyaletica: ſed oīno qͣntū ad philoſophoꝝ doctrinā ꝑtinet impolitos piſcatores cum fidei rhetibꝰ ad mare huiꝰ ſcl̓ipauciſſimos miſit. atqꝫ ita ex omni genere tam multospiſces. ⁊ tanto mirabiliores quāto rariores ipſos etiaꝫphiloſophos cepit. ¶ Bernhardus ſuꝑ cantica omel̓.xxxix. Benignꝰ aūt eſt ſapīe ſpūs eiqꝫ doctor benignꝰ⁊ diligēs placet qͥ ſic ſatiſfacere cupiat ſtudioſis. vt morem gerere tardioribꝰ nō recuſet qui elucidāt inquit mevitam eternā habebūt¶. CXLIX.¶ Qualiter deus ad verbum doctrine gratiam infundit ¶ Auguſ vbi ſupra. li. xv.T ipſe quidem ſpūſſanctꝰ oꝑatur intrinſecꝰ vtaliquid valeat doctrine medicinaº que adhibet̉extrinſecus. alioquin etiā ſi deus ipſe creaturaſibi ſubdita vtens alloqͣtur humanos ſenſus in aliquaſpecie humana: niſi mentē interiorem regat ⁊ agat gr̄aſua. nichil hoī ꝓdeſt oīs p̄dicatio veritatis Quid eniꝫCayn ꝓfuit nonne ꝯceptū ſcelus etiā poſt verbū diuīeadmonitōnis impleuit ¶ Idem in libro de cathezizādiſrudibus. Michi quidem ſepe indicat eoꝝ ſtudium quime audire cupiūt: nō ita eſſe frigidū meū eloquiū ut michi vid̓r. ⁊ eos inde aliquid vtile caꝑe ex ipſoꝝ delectatione cognoſco mecūqꝫ ago ſedule: vt huic exhibendonon deſim mīſterio: in quo illos bene acciꝑe quod exhibetur video. Et reuera ml̓to gratiꝰ audimur: cuꝫ ⁊ noseodem oꝑe delectamur: ipſo quippe nr̄o gaudio filū noſtre locutōis afficit̉: ⁊ exit faciliꝰ atqꝫ acceptiꝰ. ceteruꝫſi deus hylarē datorē diligit in pecuīa corꝑali: quantomagis in ſpūali ¶ Bernhardus clareual. Ego etiā interloquendū fateor: nonnunꝙͣ michi feruoreꝫ ſtudii vr̄iſentire videor. Etenī quanto abundātiꝰ ſugitis: tantoampliꝰ verba mea replet dignatō ſpūſſancti que ꝓpinēvobiſ. ¶ Grego. in mora. li. xxx. Per quā ergo viā ſpargitur lux. ait dn̄s. ac ſi patenter diceret. dū corda duraemollio. dū rigida flecto. dū aſperſa mitigo. dū frigidaaccedo. dū debilia roboro. dū vaga ſtabilio. dū nutātiaꝯfirmo: intuere ſi vales: incorꝑaliter veniens quibꝰ ea

meatibus illuſtro. Quis etiā dedit vehementiſſimo imbri curſuꝫ: ⁊ viam ſonāti tonitrui: vt in deſerto plueret⁊ impleret inuiā ⁊ deſolatā ⁊ ꝓduceret herbas virēteshec enī omnia deus fecit. id eſt. exteriori p̄dicatōi aſpiratōem internam ꝯtulit: vt corda hoīm arentia vireſcerent. clauſa pateſcerent. inania ꝯplerent̉. infecunda germinarent. Plerūqꝫ ſiquidē ⁊ imber eſt: ⁊ curſum nō habet: qꝛ p̄dicatio ad aures venit ſed ceſſantē interna gratia ad corda audientiū nō ꝑtrāſit de cuiꝰ p̄dicatōis verbis ꝓpter electos d̓r. Etenī ſagitte tue ꝑtranſieruntSagitte quippe dei pertrāſeunt: qn̄ verba p̄dicatōniseiꝰ ab auribꝰ ad corda deſcendūt: qd̓ qꝛ ſolo diuino munere agitur: imbri curſum dominꝰ ſe dediſſe teſtatur¶ U.¶ Qualiter predicatoruꝫ vias diſponit ac dirigit ¶ Idem in libro. xxviii.¶ Rumentū deſiderat nubes: ⁊ nubes ſparguntlumen ſuum: que luſtrant cūcta ꝑ circūitū: quoIcunqꝫ eas voluntaſ gubernātis duxerit. Quidelecti ſunt niſi frumenta dei celeſtibꝰ horreis recondenda. Que nunc in tritura aree paleas tolerant: qꝛ in hacpurgatōe ſancte eccleſie mores ꝯͣrios reproboꝝ portātquouſqꝫ hec internꝰ agricola vetilabro iudicii dirimatetiā in ſuꝑna habitacula electos ſuos quaſi munda iāgrana ſuſcipiens: eternis paleas ignibꝰ tradat. hͦ frum̄tum quouſqꝫ ad ꝑfectōem fructuū veniat: nubiuꝫ pluuias expectat vt creſcat: qꝛ bonoꝝ mens p̄dicantiū verbis infunditur: ne ab humore charitatis deſideriorumcarnalium ſole ſiccetur. Nubes etiā lumen ſpargere ēp̄dicatores ſanctos exempla vite ⁊ loquendo ⁊ agendodilatare: ſed ꝙͣuis anunciatōnis intime lumen ſpargūtnon tn̄ ad ꝯuertēda oīm que appetūt corda perueniūt.Nam ſequitur. Que illuſtrāt cuncta per circūituꝫ quocunqꝫ eas volūtas gubernantis duxerit. ſepe enī p̄dicatores ſancti exhortari quoſdā volunt: ſed nequeunt.Sepe quoſdam declinare appetūt: ſed tn̄ interne inſtigatōnis impulſu eos exhortari inſtantiſſime cōpellūt̉.videamꝰ lumen dei: qūo gubernātis manu ⁊ ad ea quenon appetit ducitur: atqꝫ ab impulſu ſuo iteꝝ gubernātis manu retinetur. Certe paulus cum veſtimenta ſuaexcutiens a chorinthiis diſcedere vellet: audiuit: Nolitimere: ſed loquere ⁊ ne taceas: ꝓpterea ꝙ ego tecumſum: ⁊ nemo apponetur vt noceat tibi. qm̄ multꝰ eſt michi populꝰ in hac ciuitate. Rurſum cuꝫ ad Theſſalon̄.voluiſſꝫ ire: retentꝰ eſt dicēſ: voluimꝰ venire ad voſ. egoqͥdem Paulꝰ ⁊ ſel̓ ⁊ iteꝝ: ſed impediuit me ſathanas.Neqꝫ enī per ſemetipſum ſathan prepedire vias tantiapl̓i potuit: ſed occulte diſpenſatōnis vſibꝰ dum aduerſatur neſciens d̓ſeruiuit. vt nimiꝝ Paulꝰ dū vellet adalios accedere nec valeret: eis a quibꝰ recedere nō poterat altiꝰ ꝓdeſſet. Nubes ergo dei cuncta per circūitumluſtrāt: qꝛ p̄dicatōis luce mundi fines illuīat. ſed qꝛ diuinis nutibꝰ ſubdite nequeunt explere quod volunt. irenon pn̄t: niſi quo eas voluntas gubernātis duxerit vn̄⁊ adhuc ſubdit̉. ad omne quod p̄ceperat eis ſuꝑ faciemorbis terre. Sepe enī cum gubernantis voluntate perducunt̉: aliter agere appetūt: ſed aliter diſponunturNam plerūqꝫ quodſam auditores ſuos p̄dicatores ſancti ſtudent blande corrigere ⁊ tn̄ eoꝝ ſermo in aſperitatem ducitur. plerūqꝫ quoſdā reſecare aſpere appetunt:ſed tn̄ eoꝝ vigor per manſuetudīs ſpūm refrenatur. Sicut ergo nō pn̄t quo volunt: ita etiā nequeunt agere ſicut volunt. Quia enī eos internus arbiter tenet cū mittit: ita illos etiā modificās ſuſcipit cuꝫ perducit. vt aliquando in cogitatōe alia diſponāt: ſed alia in oꝑe peragant. aliqn̄ aliter inchoent: ſed aliter ꝯſumment. Eoenī aꝑtiorē viam p̄dicatōnis inueniūt: quo ad hāc nonſuis ſed preceptoris ſui nutibꝰ ducūtur. Unde ⁊ adhuc