LiberUiceſimuſnonus

et epar ſuccum cibi mutat in ſanguīs naturam. vnd̓ nutrimentum detur membris ceteris maximeqꝫ carnoſis.Ꝙ aūt lac de ſanguine menſtruo fiat: ⁊ vulua mammillas attingat: ſignum eſt: ꝙ multis a cōceptōne incipiūtmenſtrua ceſſare: vt infantibus in vulua poſitis iaꝫ videatur nutrimentum dediſſe. Mulieꝝ obortiuum facientium emolleſcunt mammille etiaꝫ ſi fuerunt an̄ dureſicut ypocras in amphoriſmis teſtatur. Si mulieris inquit poſtꝙͣ geminos cōceperit emollierit mammilla dextra: maſculus abortietur: ſi ſiniſtra femina ¶ Auicēna vbi sͣ Mammilla eſt membrum creatum ad generādum lac: vt nouiter natus eo nutriatur: vſqꝫ quo cōfirmetur: ⁊ virtute auctus fiat cōueniens ad digerendumcibum fortem ac ſolidum. Et ip̄a eſt corpus compoſitūex venis ⁊ arteriis ⁊ neruis: īterqꝫ vacuitas exiſtit quālaudoſa caro replet: cui nō eſt ſenſus: ⁊ eſt albi colorisIdeo quando aſſil̓atur ei ſanguis albificatur: ⁊ qd̓ ip̄aꝫnutrit: ⁊ quod ab ea ſuperfluit: ⁊ lac fit. In hoc ergo aſſinulantur mammilla ⁊ ep̄ar: ꝙ vtrunqꝫ cōuertit humiditatem ad ſuam ſimilitudinem in natura ⁊ colore. Nāepar rubificat kylum album: ⁊ facit ipſum ſanguinem.Mammilla vero ſanguinem rubeum albificat: et facitlac. vene quidem ⁊ arterie ac nerui in ſubſtantie māmille poſite ramificātur in ea vſqꝫ ad partes villoſas: ⁊ hahent in ea reuolutōnes ⁊ circuitōnes plurimas. Cōmunitas autem mamimille cum matrice in venis inter eascontextis in venarum anathomia cognoſcitur. ¶ Ex li.de na. rerum. In manimillis vene ⁊ arterie ſubtiliter diuiduntur que multis circūuolute reuolutōnibus: et māmillas circumdantes: carnem glandoſam ⁊ albam ītereas ſolidatam atqꝫ ſpiſſatam ſuſcipiunt. Que qͥdquidſanguinis in ſuis foraminibus inuenitur immutat: donec illud nature ſue aſſimilans in lacͣ cōuertat. ſicut e patis caro ꝓpter ſui ſimilitudinem quod a ſtomacho ⁊ abinteſtinis trahitur: tamdiu cōuertit. donec ex eo ſanguinem faciat ¶ Iſidorus. vbi ſupͣ. Mammille ſunt vocate: quia rotunde ſunt quaſi male: ꝑ diminutionem ſcilicet. Mammillas aūt ⁊ māmas et vbera ita diſtinguūtꝙ manimille viroꝝ ſunt: manme vero mulieruꝫ. vberaautem pecudum. Papille capita manmarū ſunt ꝙ easinfantes quaſi palpant. dum lac ſugunt. Uberā dictavel quia lacte vberta. vel quia vnida humore ſcilicet lactis in more vuarum plena ¶ Ex libro de natu. rerumMammille dicūtur inſtrumenta lactis et ſemīs. māmeqͥdem vel manmille dicūtur virginum. vbera vero illarum que peperunt. nullū animaˡ habet māmillas in anteriori ꝑte: p̄terꝙͣ homoLXXXIIII¶ De lacte ¶ Iſidorus vbi ſupraAc vim nomīs a colore trahit: ꝙ ſit albus liqͦrleucos enim greci album dicunt: cuius naturaex ſanguine commutatur. Nam poſt partū ſiqͥdſanguinis nōdum fuerit ꝯteri nutrimēto conſumptum:naturali meatu fluit in manimas: ⁊ earum virtute albeſcens lactis accipit qualitatem. ¶ Auicenna tercō cānone. Cac multitudine ſanguīs boni multiplicatur: eiꝰdemqꝫ paucitate vel bonitatis penuria minoratur. Inparuitate qͥdem ſanguinis cauſa eſt aut ex ꝑte materiei: aut ex ꝑte cōplexionis. Ex ꝑte materiei: aut quia cibus eſt paucus. aut qͥa generatōni ſanguinis ex eo contrarius ꝓpter ſiccitatem ſuam ⁊ frigiditatem ſuꝑfluaꝫaut qꝛ conuerſus ad ꝑtem aliam ſcꝫ fluxus ſanguinis.aut apoſtematis. aut huiuſmodi. Ex ꝑte vero cōplexionis: qꝛ complexio corꝑis aut mamimille exiccans eſt humiditatem: ita ꝙ ex ea non generatur ſanguis. aut etiaꝫꝓpter ſuꝑfluitatem aquoſitatis eius: ⁊ elongatōneꝫ abequalitate cōueniente ſanguinea. aut aliqua eſt cauſa q̄mit ſubſtantiā ſanguinis et corrumpit id qd̓ ex eageneratur. Eac vero non generatur niſi ex ſanguine bo

no. huius aūt cauſa eſt dominium vnius humoruꝫ triūcolere ſcꝫ aut flegmatis aut melācolie. Quādoqꝫ etiamſanguis exuberat: ſed illaudabilis. Et id̓o lac naturalonō generat: ſed quod inde generatur ē illaudabile. Qd̓aūt exuberare facit ſperma: exuberare facit in pluriburcorporibus lac. vt lactuca ſemen papaueris ⁊ vber cap̄⁊ ouis ⁊ ſimilia Sic etiam quod ſperma ꝓhibet generari: vel illud exiccat: lac quoqꝫ minorat vt ſemen canabi.lac qͥdem quādo ſuꝑfluit plurimum nocet: ⁊ apoſtematꝭ⁊ egritudines affert. Agregatur aūt in māmilla qͣndoqꝫ abſqꝫ imp̄gnatōne: ꝓprieqꝫ quādo menſtrua retinēt̉Conuertitur enim materia q̄ virtutem expellendi permatricem nō inuenit. ⁊ in vbera ꝑuenit. ⁊ lac fit. Quandoqꝫ etiam in corporibꝰ virorum ꝓprie in puberibꝰ aggregatur: ita vt eorum manimille rotundentur. Quandoqꝫ etiaꝫ manim illa caſeatur propter caliditatem exiccatiuam. Et quādoqꝫ ꝓpter frigiditatē ꝯgelatinā Exlibro de naturis rerum. Cac eſt humiditas ſeꝑata ī animalibus poſt imp̄gnatōnem. lac mulierū nigrarum melius eſt ꝙͣ albarum. In capris aūt contrariuꝫ. lactis adſeminis humiditas ex vnius fontis origine deriuatur.Quādoqꝫ etiam erumpit in maſculis: vt dicit areſtote:ſed nō apparet ꝓpter creatōnis eius ſpiſſitudinem.Auicen̄a in ſcd̓o canone. Cac mulieris valde confert incōſumptōne vel ethica. ⁊ eſt cura leporis marini quaſityriaca. ꝓuocat vrinaꝫ. ⁊ vlceribus matricis cōfert em̄brocatus vel ſuppoſitꝰ. Idem cū opio ac cera ⁊ oleo ſedat dolorem pōdagre.LXXXV¶ De membris compoſitis vniuerſalibꝰet primo de capite ¶ Actorcto de membris compoſitiſ particularibus reſtat dicenduꝫ de membris compoſitis vniuerſalibus: ⁊ a capite inchoandum. ¶ Iſidorꝰ vbiſuꝑ. Prima pars corporis eſt caput: datuꝫqꝫ eſt illi hocnomen. eo ꝙ ſenſus omēs et nerui inde initium capiantatqꝫ ex eo omīs vigendi cauſa oriatur. Ibi enim omēsſenſus apparent. vnde ip̄ius anime que conſulit corpori quodammō ꝑſonam gerit ¶ Areſtotiles in li. de animalibus. Homo magnum habet caput comꝑatione ſuicorporis. Et membra qͥdem homīs ẜm naturaꝫ ſūt maxime mēbrum ſuperius. id eſt caput: quia conuenientiohabet cum toto ſuꝑiori. id eſt. mundo Nec eſt animal rectuꝫ et eleuati capitis niſi homo: fuitqꝫ caput eius creatum pauce carnis: vt eſſet melioris ac velocōris ſenſusSi enim eſſet multe carnis eſſet oꝑatio cerebri contraria oꝑatōni naturali ꝓpter quam creabatur ſcꝫ ad infrigidandum cor. Nec in eo poſſent eſſe ſenſus: ſed eſſet cerebrum ſicut aliquod ſuꝑfluitatū. Principium vero ſenſus eſt in corde. Et duo qͥdem ex ſenſibus ſunt continuicum corde ſcꝫ guſtus ⁊ tactus Tres vero reſidui ſunt īcapite ſcilicet viſus interior circa cerebrum. auditus inpoſteriori quod eſt vacuum. Olofactus auteꝫ anteriusin medio trium inſtrumētorum. Item ſi eſſet caput carnoſum: eſſet ponderoſum cum econtra in omnibusᵈ animalibus eſſe debeat eleuatū et rectum. propter hec trianon eſt caro in capite ſcilicet propter ſubtilitatem ſenſus et paratōnem cerebri et capitis leuitatem ¶ Auicenna in quarto canone. Partes auteꝫ capitis eſſentiāles et que ſequuntur eas ſunt capilli: cutis: caro: panniculus. deinde craneum: poſtea panniculus durus: et pͥpanniculus ſubtilis: qui ſecundina vocatur. Deinde cerebrum id eſt. ſubſtantia eius: et ventres ip̄ius: ⁊ quodin eis exiſtit. poſt hec duo pāniculi ſub eo. deinde rethePoſte a vero os quod eſt vas cerebri. Iſidorus vbiſupra. Uertex eſt ea pars qua capilli capitis colligūturin qua ceſaries vertitur vnde et nuncupatur. Caluariaab oſſibus caluis dicta per deſectum. Occipitium capitis pars poſterior: quaſi contra capitium: vl̓ quod ſit ca