LiberUiceſimuſprimus

ſecum habentes non feriuntur a ſcrabronibus. Aduerſantur et locuſtaꝝ minime ſine pennis qͣs atelabos vocant ¶ Ideꝫ in libro xxxi. Aduerſus ſcrabrones. ſalisnatura cum aceto valet. ¶ Ex libro de naturis rerum:Scrabronum celle ſexangulares ſunt: cere vero cortice araneoſe. liber de naturis allegat ibi pliniū. cuiꝰ vera litera eſt. Cetera autem cortice. Nam a principio ſicōtinuat. Ueſpe in ſublimi e luto nidos faciūt et ī hiisceras crabrones cauernis ac ſub terra: Et horum oīmſexangule celle. Cetera autem cortice. Araneis fetuset ip̄e inequalis eſt: et barbarus: alius euolat. alius ininfantia eſt. alius in vermiculo Et autumno non vernoomnia hec carnes veſcuntur: in plenilunio creſcūt. hęeme recōduntur. Autores dicunt interfici puerū bimuꝫter nouenis pūcturis ſcrabronuꝫ. Scrabrōes ac veſpenequaꝙͣ reges ſicut apes habent: et ideo periculis plurimis ſubiacent. horridos ſonos ac murmura de ꝓmūtet hoc magis in cauis locis. Horum mella ſunt humanis vſibus inutilia. que qui rapere voluerit: ſtulto periculo ſe ſubdit. nam eoꝝ aculeis iaculat̉ ¶ Actor In genere quoqꝫ ſcrabronum ponit experimentator illos qͦsceruos volantes appellauimꝰ: de qͥbuſ iam dictuꝫ eſt ſuperius. Et ſcias ꝙ in plinio et libro de naturis a. c. nōab ſ. inchoat crabrones.¶ Iſidorus.CLVIII.¶ De ſcarabeo.Carabei dicunt̉ eo ꝙ carnibus equoꝝ putridiſſepe naſcuntur. Thauri vocātur ſcarabei terreſtres ricino ſimiles. Cicendela quoqꝫ ſcarabeorum genꝰ eſt: vt ſuperiꝰ dictum eſt. ¶ Plinius libro xi.Quibuſdam inſectiſ pennaꝝ tutele cruſta ſuꝑueuit: vtſcarabeis: quoruꝫ penna tenuior atqꝫ fragilior exiſtit.hiis negatus eſt aculeus: ſed in quodam eoruꝫ generegrandi cornua prelonga: biſulcis dentata forficibus inacumine. cum libuerit. ad morſum coeūtibus. Infantūremediis ex ceruice ſuſpendūtur. hos nigidiꝰ vocat lucanos. Aliud eoꝝ rurſus eſt genus: qui e fimo īgētespilas auerſis pedibus volūtant. paruoſqꝫ in hiis ꝯtrarigorē hyemis fetuſ ſui vermiculos nidulātur. alij magnō cū murmure vel mugitu volitant. alij focos ⁊ pratacrebris foraminibus excauant: nocturno ſtridore vocales. Ex eodem genere rutilāt ſcarabei p̄grandes: qͥ tellurem aridam fodiūt: fauoſqꝫ parue ac fiſtuloſe ſpōgiemō medicato melle fingunt. ſūt qͥ putant ſcarabeos aſinoꝝ exanimato reparari corpore: natura quedā ex alijsin alia mutante. ſcarabei roſam appetūt ¶ Idem in li.xviii. ſcarabeus paruus cantar idis frumenta roditIdem in libro xxviii. Menſtruoſa mulier ſi ſegētē ambiat nudata: ſcarabei decidūt et animalia noxia ¶ Idēin libro xxx. Uiridis ſcarabei natura cōtuētiū exacuitviſum. Ideoqꝫ ꝯtuito eo ſculptores gemmaꝝ acqͥeſcūtThauri. vt dictuꝫ eſt vocantur ſcarabei terreſtres ricino ſimiles: nomen eis dedere cornicula. alij pediculosterre vocant: qui ſtrumis impoſiti cōferunt. ¶ Auicenna vbi ſupra. Oleum in quo fricatur ſcarabeꝰ: valet addolorem auris in ea effuſum. ſimiliter et corpus eiꝰ opCLIX.time contritum.¶ Iſidorus.¶ De ſcinife.Cinifes ſunt muſce minutiſſime aculeis ꝑmoleſte quibus tercia plaga ſuꝑbus egyptioruꝫ poCpulus eſt ceſus. ¶ Origines ſuꝑ exodum. Hocanimal pennis ſuſpenditur ꝑ aera volitans: ſed ita ſubtile et minutum: vt oculi viſum niſi acute cernētis effugiat. Corpus cui inſederat: acerbiſſimo ſtimulo terebatvel terebrat: vt quā volantē videre qͥs nō valet: ſentiatſtimulantem. ¶ Gloſa ſuꝑ eodem. Scynifes nate ſuntin terra egipti de limo: muſce ſcꝫ minutiſſime et inquietiſſime: inordinate volātes: atqꝫ in oculos ruētes hoīm

tes in libro de ſenſibus. Extende pilum azuchi equi ſupra portam domus: non ingredientur domū illam ſcinifes dum ſtat in ea pilus ¶ Ex libro de naturis rerum.Scynifes ſunt vermes minuti volātes: qui pecudū anhelitum ſequuntur: et hoīes maxime. Pungunt autemaculeis dormientes acri ſatis dolore pro poſſe. Unde īlocis vbi abundat eaꝝ ꝓteruitaſ: hoīes delicati circa lectos ſuos retia tam ſubtiliter laqueāt: vt per hec ſcinifes ad nocenduꝫ trāſire non valeant.¶ ULX¶ De ſcorpione. ¶ Iſidorus libro xii.Corpio vermis eſt terrenus: qui potius vermibus aſcribitur non ſerpentibꝰ animal armatumaculeo: et ex eo grece vocatum: ꝙ caudaꝫ figatet arcuato vulnere venena diffundat. propriū eſt auteꝫſcorpionibus: ꝙ manus palmā nō feriant. ¶ Idē in li.xi. Pleraqꝫ per naturā recipiunt mutatōnem. ⁊ corrupta tranſformantur in diuerſas ſpecies: ſicut de equisſcarabei: de mulis locuſte: de cancris ſcorpiones. vndeQuidius. Concaua littorei: ſi demas brachia cancri.Scorpius exibit caudaqꝫ minabitur vnca. ¶ Areſtotiles. Scorpionum genus eſt longe caude: ⁊ habet lāceāexterius. habetqꝫ ſcorpio duos aculeos. In perſia nonſunt ſcorꝑiones magni et mali. Sed tales ſunt in multis locis alibi: ita ꝙ ſi hominē vl̓ aliud animal mordeatip̄m interficiunt. Cunqꝫ mordent porcos nigros interficiunt eos. Animal quod habet aculeum: in poſteriori corporis habet illuꝫ. qꝛ ip̄m quaſi arma mouet Scorpiones quia repunt et aculeum habent neceſſario habent extra: et eſt vigori conueniens. ¶ Ex libro de natiris rerum. Scorpio blandum et quaſi virgineū diciturvultum hr̄e. ſed hēt in cauda nodoſa venenatum aculeum: quo pungit et inficit ꝓximantem. Ferit autem obliquo ictu et inflexo: nulloqꝫ momento meditari ceſſat ⁊occaſiones inuenire feriendi. homini autem ab eo ꝑcuſo putatur remedio eſſe cinis eius potatus cū vino. Solus inſectorum ſcorpio caudam habet: et brachia. ⁊ ſpiculū in cauda. Duos hēt aculeos: vt dicit. AreſtotilesTerra viuit: ⁊ in vere ouat: ⁊ in autumno ſimiliter Pariunt vermiculos ouoꝝ ſpecie: quos cum parens deuorare voluerit. illi immunes ſunt: qui ſe clunibus matriſimponūt. Porcus niger ſi a ſcorpione ꝑcutitur: proculdubio moritur. Alterius vero coloris porcꝰ euadit qn̄qꝫ: et ſi non ſemper. ¶ Plinius libro x. Scorpiones deterra viuunt. ¶ Idem in libro xi. Scorpiones terreſtreſvermiculos ouorū ſpecie pariunt. peſtis importuna veneno ſerpentium: niſi ꝙ gͣuiore ſupplicio lenta ꝑ triduūmorte conficiūt Uirginibus letali ſemper ictu: et feminis fere in totum. viris autem in matutino exeuntescauernis priuſꝙͣ aliquo ictu fortuito ieiunum egerantvenenum. ſemper cauda eſt in ictu: nulloqꝫ momēto meditari ceſſat: neqn̄ deſit occaſiōe: ferit obliquo ictu ⁊ inflexo. ¶ Idem in libro xii. Cum ſol eſt in cancro torquētur ſerpentes ictibus ſcorpionum. ¶ Gloſa ſuꝑ eze. ii.Scorpiones arcuato vulnere ac fiſtulato aculeo percutiunt. Ut eadem plaga et cutē aperiāt: et venena effūdant. ¶ Gloſa ſuper lucam. Ecce: inquit dominuſ: dedivobis poteſtatem calcandi ſuper ſerpentes et ſcorpiōesſunt enim ſcorpiones: qui cauda inſidiantur occulte. ſerpentes qui dente ledunt aperte. Ipſorum venenatus aculeus retro eſt timendus ¶ Gloſa ſuper apocꝭ. ſcorpioblandus facie: cauda pungit occulte: nō ſentitur quādopungit: ſed poſtea venenū diffundit. ¶ UCXI.¶ De diuerſis ſpeciebꝰ ſcorpionum et morſibꝰ vel ictibus eorum. ¶ Plinius libro xi.Corpionibus apollodorus autor eſt geminosVquibuſdā aculeos eſſe: mareſqꝫ ſeuiſſimos. Naꝫcoitum hiis tribuit: intelligi autem gracilitate ⁊requiem auferunt et dum abiguntur redeūt. ¶ Belbe longitudine. Uenenum omnibus medio die cum incā