LiberUiceſimuſprimus

Itaqꝫ libenter etiam in ruꝑe lapidea ſpeluncā ſortiturCirca turrim babel ⁊ in deſertis illiꝰ antique babiloīsac ruinis eius maximi dracones habitare dicūtur quorum vox ac rugitus homines terret. ad xxv. cubitos ⁊amplius creſcens ſepius eualeſcit. ad ſenium aūt ⁊ debitam magnitudinē veniens ſine cibo tempore multoviuit. At vbi comederit non defacili ſaciatur. In abiſſis terre: ſicut dicit auguſtinꝰ: aliquādo draco moraturet cum in aere ſentit humiditatē egreditur: ⁊ ſuꝑ aerafertur: magnis alaꝝ remigiis aerem cōcitans ⁊ impellens. Alis quidem pellicea volubilitate extantibus: etſecūdum corꝑis ſui magnitudinē late diffuſis. vbicunqꝫ moratur: aerem inficit. Quoddā genus eoꝝ pectoreſuper terrā repit. aliud vero pedes habet: ſed hoc rariꝰinuenitur ¶ Areſtotiles. Draco cū infirmatur comedit fructum cheraſcon cum lacte. ¶ XXX.De pugna dracoīs cū elephāte ac ceterisAmbroſius.Raco elephantem ligat: cuius ruina mors viIctoris eſt. ⁊ ideo ſumme in vtꝝqꝫ certatur. illevt pedem alliget: in quo caſꝰ victi ſibi nocerenon poſſit. iſte ne poſteriori pede extremus vel calce capiatur anguſto. vbi vel ip̄e ſe non queat explicare: Etdraconeꝫ veſtigio graui proterere: vel ſequētis elephātis auxiliū non habere. ¶ Plinius vbi ſupra: Indiadracones habet ⁊ elephantes ꝑpetua diſcordia bellantes: tante magnitudinis vt facili circūplexū elephantes ambiant: noxioqꝫ nodo perſtringant. Cōmorituradimicatio. victuſqꝫ corruens complexum elidit pōderePrimo quidem dracones cauda greſſus elephantoruꝫalligant ſed illi nodos manu reſoluūt. At vero dracones in nares ip̄os caput condunt: ꝑiterqꝫ ſpiritum precludūt: et molliſſimas partes laniat. Idem obuii deprehenſi in aduerſos ſe erigūt: oculos maxime petūt. Itafit: vt ceci et fame ac meroris tabe confecti reperiātur.Eſt et alia dimicatōnis huiꝰ famā: videlicet elephātisſanguinem frigidiſſimū eſſe: ⁊ ob id a draconibus expeti. precipue eſtu torrente. Quāobrem in amnibus merſos inſidiari bibentibus artatiſqꝫ alligata manu: morſū in aurem defigere. qm̄ his tantū locus defendi nonpoſſit manu. ip̄oſqꝫ dracones eſſe tantos: vt totuꝫ ſanguinem capiat. Itaqꝫ elephātos ab his ebibi: ſiccatoſqꝫ cōcidere. et dracones inebriatos opprimi cōmoriqꝫ¶ Idem in libro. x. Aquile quoqꝫ ſatis eſt pugna cumdracone: multoqꝫ magis anceps etiam ſi in aere ¶Areſtotiles. Uultur etiam et draco preliantur: Ꝙcomedūt animalia ¶ Iorath. Eſt arbor zilanim quamdraco timere conſueuit ⁊ fugere: in cuiꝰ fructu delectatur columbe. Et ſiquidem arboris vmbra venit ad orientem. draco fugit ad occidentē Si vero ad occidentēdraco fugit ad orienteꝫ. Sic itaqꝫ columbis inſidiatur⁊ ip̄as interficit ⁊ deuorat: cum ab arbore ſeparantur.¶ De nocumentis draconū ¶ Iſidorus.XXXI.Raco vim in cauda non in dentibus habet. etverbere pocius ꝙͣ ictu nocet. Innoxius autemeſt a venenis. ſed ideo huic ad mortem faciendam venena non ſunt neceſſaria: qꝛ ſi quem ligauerit:occidit. a quo nec elephas tutus eſt ſui corꝑis magnitudine. Nam circa ſemitas deliteſcens ꝑ quas elephāti ſolito gradiūtur Crura eoꝝ ſolidis nodis illigat. acſuffocatos perimit ¶ Areſtotiles ī libro de animalibꝰEſt in terra ethiopie draco ex quo tyrus generatur: etex illo entichon accipitur: contra quod nō eſt remediūOmniūqꝫ animaliū venenum habentiū morſus eſt valde malus: maximeqꝫ ſi ſe cōmedant inuicem: ſic comedit draco ſcorpionē. ¶ Item de ꝓprietatibꝰ elem̄toꝝIn diebus philippi regis via in monte armenie fuit

de qua rex interrogauit: cur ſuper illā nullus tranſiret.quin mortuus caderet. Socrates ergo ſpeculum de calibe contra illuꝫ poſuit: in quo duos dracones magnoſvidit. Qui apperuerūt os ſuum: ⁊ egrediebatur corrūpens aerem fumus ex orificiis eoꝝ. Rex vero p̄cepitad montem illum exiri: ⁊ ip̄os interfici. ſicqꝫ ſaluatuseſt locus ille. ¶ Actor. Dracones vt dictum eſt. cumin aera ſuſtollūtur aer propter eos concitatur: ⁊ lucetſicut ignis. De his lucanus. Uos quoqꝫ qui cunctisinnoxiā munera terris. ſerpitis aurato nitidi fulgorepracones. peſtiferos ardens facit affrica: ducitis altūAera cum pennis armentaqꝫ tota ſequuti. rumpūtqꝫingentes amplexū verbere thauros. Nec tutus ſpacioeſt elephas datis omnia leto. Nec nobis opus eſt adnoxia fata veneno. Narrat petrus damianꝰ de quodāagricola: qui quadam die valde mane ſurrexit: ⁊ vidēſdraconem enormis magnitudīs lignum putauit: feſſuſqꝫ ſuper eum vt requieſceret: ſedit. quē mox indignatabeſtia deglutiuit. Draco iuxta Hieronimum hebraicedicitur leuiathan ſicut inferiꝰ dicetur vbi ſcꝫ de leuiathan agetur ¶ Ex libro de naturis reꝝ. Draco: vt dictum eſt: venenum non habet. ore quidem dehiſcit. ſeddentibꝰ non nocet. Morſus tamē eius peſſimus: et ſi ꝑuus: quia venenifera comedit. Uiſus etiā draconis intollerabilis eſt hominibꝰ: ita vt quandoqꝫ ſola eius vtſione terreātur ad mortem: Cauda quoqꝫ ſi quid ligauerit occidit. auram etiam ſpirando inficiēs flatu mortifero peſtem ingerit. ¶ XXXII.¶ De vtilitatibꝰ ipſorū. ¶ Solinus.Raconum ex cerebris exciditur dracontias lapis: ſed lapis non eſt niſi detrahatur viuētibꝰNam ſi obeat priꝰ cuꝫ anima ſimul euaneſcitduricies ſoluta. ¶ Phiſiologus. Gramībus quideꝫmedicatis dracones dormire coguntur: ſicqꝫ lapis acquiritur: cuiꝰ vſu reges oriētales precipue gloriantur.Draconum adipem fugiūt venenata. nec ip̄e draco habet venena. Draconis capite proſperaꝫ ⁊ fortunatamdomū promittūt facere. Oculisᵛ eius inueteratis ⁊ cūmelle tritis inunctos: non expaueſcere ad nocturnasimagines etiam pauidos ¶ Ex libro de naturis rerū.Ex cerebro draconis inopinate ꝑcuſſi ⁊ adhuc in pleno vigore palpitantis: extrahitur dracōtias lapis. lingua eius ⁊ fel ī vino decocta remedio ſūt his qui vexātur ab incubis eoꝝ corꝑibus ex hoc inunctis. dracoīscaro vitrei coloris eſt: ac veſcentes illa refrigerat. hīeſt ꝙ ethiopes in feruida plaga manentes: draconiscarne libenter veſcūtur: adeo quoqꝫ auaricie ſitis ī immenſum creuit. vt inſtitores quibuſdaꝫ carmībus dr̄aconem ad tempus māſuetum reddat: eiuſqꝫ tergo inſidentes freno ip̄m regant: vſqꝫ dum in ethiopiam ꝑueniant. ¶ Iſidorus libro xix. Cinnabaꝝ aiūt eſſe dr̄aconum ſanguinem dum implicant elephantos. Ruūtem̄ belue: et dracones obruūtur. Quorum cruor fuſusterram inficit. fitqꝫ pigmentū quidquid ſolum tinxeritEſt autem puluis coloris rubei: quo ſcꝫ vtuntur pictores vt ceteris coloribus. Inde cinnabaꝝ ex draconeet barro. id eſt elephanto cognomīatum dicūt. ¶ ActorPorro ſanguinem draconis quo phiſici vtūtur in medicinis: aiūt gummi cuiuſdam arboris: ſic dictū ꝓpterſanguīs ſimilitudinē vt ſuꝑius dictū eſt. ¶ XXXIII.¶ De draconcōpede. ¶ Ex libro de naturis rerum.Raconcopedes ſerpentes magni ſunt ⁊ potētes: facies virgineas habentes humanis ſimiles: in oraconū corpus deſinentes. Credibileeſt huiꝰ generis illū fuiſſe: per quem dyabolus Euamdecepit. quia: ſicut dicit beda: virgineū vultū habuit.Huic etiam dyabolus ſe coniūgens vel applicans: vt