UiceſimusLiber

¶ De medicinis ex mure ¶ Auicēna in. ij. ca.Us aſſatus ⁊ ſiccatus: et infanti datus ad comedendū: abſcindit ſaliue fluxum ab ore eius.Conuenerūt etiam omnes in hoc ꝙ mus ſi findatur ⁊ ponatur ſuꝑ puncturaꝫ ſcorpionis ſanat eam.Sanguis muris eradicat verrucas. Stercus aūt eiusſuꝑ alopiciā confert. ꝓprieqꝫ aduſtum ⁊ cū cepe linitūCum thure vero ⁊ aquā mellis bibitū frangit lapidemItem ſuppoſitū: ſoluit ventres pueroꝝ. Et quādo cumaqua coquitur ⁊ ſedet in ea qui difficultatē vrine patitur cōfert ei. ¶ Pliniꝰ libro xxvi. Muris illito fimocohibetur viroꝝ venus. ¶ Idem in libro xxix. Aduerſus ſerpentum ictus valent diſſecti mures impoſiti. Etſi muſaraneus iumēta momorderit mus recens cū ſaleimponitur. Muriū fimꝰ alopicias replet iuxta varronēad vlcera quoqꝫ alta capita muriū fel murinū ⁊ fimumcū elleboro ⁊ pipere illim iubent. Capitis doloribus remedio eſt. murina pellis cremata ex aceto cinere illito.murini capitis caudeqꝫ cinere inunctis claritatē viſusdicunt reſtitui. multoqꝫ magis cinere muris ſilueſtris.Preterea muriū cinis cum melle inſtillatus: vel cū roſaceo coctus: auriū dolores ſedat. Et ſi aliquod animal intrauerit: precipuū remedium eſt muriū fel aceto dilutū¶ Idem in libro xxx. Cinis ē murino fimo dolori dentium mederi traditur. Pulmonū viciis medētur muresaffricani maxime detracta pelle: in oleo et ſale decoctiatqꝫ in cibo ſumpti. Oculi quoqꝫ pannos muriū fimuſaperit. admixto polline thuris. pōdagris iuuāt muresimpoſiti: ciniſqꝫ muris ſiluatici cū melle ad cicatricemvulnera ꝓducit. Sanguis murinꝰ recens illitꝰ: vel musip̄e diuulſꝰ verrūcas ſanat. Cerebꝝ muris ex aqua potui datum freneticis ꝓdeſt. Harūdines ac tela: ⁊ alia q̄qꝫ corꝑi infixa extrahit mus: dum ſectus impoſitus eſtmurinus fimꝰ pluuia dilutus māmas mulieꝝ a ꝑtu tumeſcentes reficit. ¶ Hali. Muriū capita cōbuſta ⁊ trita: ſi cineres eoꝝ cū melle miſceātur: alopicie proſūt: capilloſqꝫ producūt. hoꝝ quoqꝫ fimꝰ cū oleo oliue cathaplaſmatus alopicie ꝓdeſt pueris autē quoꝝ ventres cōſtipati ſunt ſubimmiſſus eos mollit. Et ſi ex eo colliriſētur oculi album exſtirpat. ¶ Eſculapiꝰ. Mures ꝑuulicū vino pilos creſcere nō ſinūt. ¶ Ex libro de naturisreꝝ. Fimus muris vehemēter laxat vnde et trutāni medicinam ex eo acuunt..CXXXI.¶ De glire.Iſidorus.Lires dicti ſūt: quia pingues eoſ efficit ſomnꝰNam gliſci dicimꝰ creſcere hyeme āt tota dormiunt: ⁊ immobiles quaſi mortui iacent: ſꝫ eſtiuo temꝑe reuiuiſcūt ¶ Pliniꝰ libro viii. Glires cōduutur hyeme: in meſſia ſilua ytalie nō reꝑiuntur niſi ī parte. ¶ Idem in libro xvi. Glires fagus ſaginat: ſcꝫ glande ſua. ¶ Idem in libro xxix. Oculiſ cinere gliris inunctis claritateꝫ viſus dicūt reſtitui. Preterea glis detracta pelle inteſtiniſqꝫ exemptis in vaſe nouo diſcoquit̉melle. mediciqꝫ malunt e nardo vſqꝫ ad tercias partesdecoqui: ⁊ ita ſeruari: atqꝫ cū opus ſit ſtrigili tēpefactainfundere. conſtat em̄ auriū deplorata vitia eo remedioſic ſanari ¶ Ex libro de naturis reꝝ. Glis eſt aīmal modicum coloribꝰ albo nigro ſubruffo variatū. per totamhęemē dormit. ⁊ quaſi pila cōtractus in vnuꝫ iacet. miroqꝫ modo iuxta Iſidoꝝ ip̄o ſomno pingueſcit Intereaſopito vitali ſpiritu nulla eſt ei cōmotio. Sed hoc mirūeſt: quia ſi ſopitum animal ad aeris ſerena deferat̉: paulatim inter manꝰ tenentiū conualeſcēte ſpiritu reſoluit̉.Itaqꝫ veris intrante tēpore cum ſol radios emiſit: naturali more ad robur redit. In arboribus velut in terracurrit ⁊ pomoꝝ ſucco cupidius delectatur. huius pinguedīe decocta: ſi inungātur membra: paliſim timentibꝰvt dicit Plinius. profutuꝝ. ¶ .CXXXII.

¶ De migali.Actor.Igale beſtia que cameleonti ſimiliſ eſſe dicitur¶ Rudolfus ſuꝑ leuiti. Migale dicitur quaſimus guloſus. Eſt autē ⁊ fraudulentꝰ. Nam cūdolo rapit que poſtea ventri cōmittit. ¶ Auicenua vbiſupra. Migalem eſſe dixerūt animal minꝰ muſtela. Color eius ad cineritatem decliuus eſt cuꝫ ſubtilitate et tenuitatē. lōgitudo oris eius ē ad vltimuꝫ. ⁊ labiū eius īvltimo. Cunqꝫ videt animal: ſalit ad ip̄m ⁊ cum teſticulis eius ſuſpēditur. Dixerunt autē quidaꝫ: ꝙ habet formā ⁊ colorē muris. Uerum muſcida eiꝰ eſt acuta: ⁊ oculi parui: dentes eiuſ habent tres ordines: quoꝝ alij ſuꝑalios torti ſunt retorſione ꝑua ad ſuperiora. Ex eiꝰ morſu dolores accidūt vehementes. punctura in corpore etapparitio ruboris ī locis ſecundum dētes eiꝰ. ⁊ accidūtin circūitu morſus veſice plene humiditate ſanguincaſuper baſes fuſcās. Quādoqꝫ autem ꝑuenit res ad puncturam in inteſtinis ⁊ difficultatē vriue: ſudoremqꝫ frgidū corruptum. Cum ergo cadit caro corrupta: curet̉vulnus curatione ſua.QXXXIII.Iſidorus¶ De muſtelaUſtela dicta eſt quaſi mus longꝰ. nam ⁊ teluma lōgitudine dictū eſt. hec ingenio ſubdola doLmibꝰ vbi nutritur: catulos ſuos trāſfert: mutatqꝫ ſedem. Serpentes ⁊ mures ꝑſequitur. duo ſunt aūtgenera muſtelaꝝ: Alteꝝ enim ſilueſtre eſt diſtans magnitudine: qd̓ greci ictidis vocāt. Alteꝝ in domibꝰ oberrans. Falſo autem opinātur qui dicunt muſtelaꝫ ore cōcipere: ⁊ aure ꝑtum effundere. ¶ Phiſiologꝰ Dicūturautem muſtele perite eſſe medicine: ita vt ſi forte fetuseaꝝ occiſi fucrinr: ⁊ eos inuenire poterint: rediuiuos faciant. ¶ Ambroſiꝰ in hexameron. Muſtele grauis eſtodor in terris in mari ſuauis. Terrena ſe nouit fetorevlciſci hec non minorem gratiā habet capta ꝙͣ libera.Plinius libro viii. Muſtela medetur ſibi ruta cuꝫſerpentibus dimicatione cōſerta. muſtele virus exitioeſt baſiliſco. hunc em̄ interficit cauernis facile cognitiſſola tabe. ⁊ illa ſimul odore moriunturqꝫ ⁊ nature pugnam cōficiunt. ¶ Ideꝫ in libro xi. Muſtelis genitaliaſunt oſſea. ¶ Idem in libro xviii. Mures. vt ſupra dictum eſt. abiguntur a frugibus cinere muſtele vel felisdiluto ⁊ ſparſo ſemine vel in aqua decoctaꝝ. ſꝫ redolethuius animalis virus etiam in pane: et ob id vtiliꝰ putant attingi ſemina bubalo felle. ¶ Idē in libro xx. Cōtra ſerpentium ictꝰ efficax ruta probatur eſſe. cū muſtele rutam prius edendo ſe muniant cū ſerpentibus dimicature. ¶ Idem in libro xxviii. Hyene tali ſiniſtri cinere decocto cum ſanguine muſtele punctoſ omnibꝰ odiovenire tradūt. Felle vero cameleonis in aquam cōiectomuſtelas contrahi dicūt. Fel caprinum contrariū veneficiis ex muſtela ruſtica factis. ¶ Idem in libro xxix.Muſtela que domibꝰ oberrat catulos ſuos. vt autorēCicero. quotidie tranſfert. ſedem mutat. ſerpentes ꝑſequitur. Stellionū vero fel tritum in aqua. muſtelas cōgregare dicitur. Porro non latrant canes cauda muſtele que abſciſa ſit dimiſſe habētes. Itē veneficiis ex muſtela ſilueſtri factis cōtrarium eſt ius gallīacei veterislarge hauſtū. oculis muſtele punctu erutis aiunt viſuꝫreuerti. ¶ Ideꝫ in libro xxx. Cinis muſtele ſi detur gallinaceis ⁊ columbis tutos eſſe dicunt a muſteliſ. Preterea ſi cerebrum muſtele coagulo addatur: caſeos negat̉vetuſtate corrumpi aūt muribꝰ attingi. ¶ Auicenna īſecundo cā. Ex immatura ficu cum herba fit emplaſtrūſuper muſtele morſum. ¶ Idem in libro iiii. Eſt autemmuſtele morſus velocis doloris. Contra quē fit emplaſtruꝫ cum cepis ⁊ allijs. Amborumqꝫ comeſtio cum vino puro et cum farina herbi. Odor auteꝫ rute muſtelaeffugat.¶ CXXXIIII.