LiberUiceſimus

autem eſt nouum ac ſingulare hirſutiam pili coloꝝ vices facere. hīc euenit vt difficulter capi poſſint Iſidorus. pardus ſecūdus poſt pantherem eſt: genus variuꝫac velociſſimū ⁊ preceps ad ſanguinē. ſaltū em̄ ad mortem ruit: ex adulterio pardi ⁊ leene leopardus naſcitur⁊ terciam originē efficit ¶ Ex libro de naturis rerumUt dicit magnus Baſilius. pardus eſt beſtia torua etacuta nimis in īpetu corpuſqꝫ motibus auium conueniens habet: ⁊ varium in colore. Saltu potius ꝙͣ curſu p̄dam inſequitur. Unde ſepius accidit: vt vehemēti ſaltu ruat ad mortem. In affrica ꝓpter inopiam aque congregātur diuerſe fere ad amnes: ibiqꝫ leene beſtiis variis vel vi vel volūtate miſcētur: ⁊ inde pardi procrearidicūtur. ¶ Solinꝰ. Pardoꝝ adulterinis cōitibꝰ lee narum ꝑtus degenerātur. ⁊ ab eis equidem leones ſed ignobiles generātur ¶ Plinius libro viii. O dore pardicoitum ſentit in adultera leo: totaqꝫ vi conſurgit in penam: idcirco aut culpa flumine abluitur: aut logius comitatur. Nūc varios ⁊ pardos qui mares ſūt: appellātin om̄i genere creberrimo: vt in affrica ⁊ ſyria. Quidāab hiis pantheras ſolo candore diſcernūt. ¶ Ideꝫ in libro x. In affrica inſidunt arbore ꝯdenſa pardi: earūqꝫramis occultati in pretereūtia deſiliūt: atqꝫ e volucruꝫcede graſſantur ¶ Ambroſius. pardus coloris varietate prodit motus varios anime ſue. vnde ꝓpheta hieremias. Si poteſt inquit pardus mutare varietates ſuas. ¶ Areſtotiles. pardus. vt dictū eſt. ſicut et panthera: quādo venenum comedit: ſtercus hominis querit etcomedit.III.De piloſo et ꝑirolo et putorioEx libro de naturis rerumIloſus. ſicut gloſa dicit ſuꝑ yſaiam. eſt animalquod in hominis figura ſuꝑius incipit: ſꝫ inferius in pedes beſtie deſinit. qualem beatus hieronimus in vita pauli heremite primi deſcribit. ꝙ ſuperius ſit homo frontē aſperam habēs cornibꝰ: ⁊ in caprarū pedes deſinēs. Satyros vel faunos vel incubos vocari talia mōſtruoſa. Aſſerit idem nulli eſſe dubiū iſtd̓monſtrum in oriente eſſe captū: ⁊ in alexandriam miſſū⁊ inde mortuum ſaleqꝫ infuſum: ne a calore diſſolueret̉deportatum fuiſſe conſtantinopolim: vt ab imꝑatore videretur. Noſtra etate delata fuit regi francie beſtia admagnitudinem canis. Caput quidem nō multum diſtabat a capite canis. cetera corꝑis membra vt homo prorſus habebat. Crura quidē nuda vt homo: manuſqꝫ brachia: collum album ac nudum habebat: carnibꝰ coctisveſcebatur. Ita decēter ⁊ modeſte manibus capiebat cibū: ⁊ ori ſuo inferebat vt nullus dubitaret in hoc: quinhumanū modū in talibus haberet. Erectū vt homo ſtabat: ſedebat vt homo. Puellis ⁊ feminis libētiſſime iūgebatur. Et in ſexu viri ⁊ femine diſcretioneꝫ habebatGenitale membrū vltra ꝙͣ corꝑis quantitas exigebathabebat magnū. furiis igitur agitatū hoc animal crudeliſſime mouebatur: ⁊ in homīes ſeuiebat. Ceteꝝ cumplacatum eſſet: inſtar hoīs mitiſſime ⁊ decētiſſime ſe gerebat: ⁊ mulcebatur alloquiis: ⁊ colludentibus applaudebat ¶ Pirolus eſt beſtia parua maior quidē: ſed nōlongior ꝙͣ muſtela. colore rubea: ſed in ventre candida:Mira agilitate viget: in arboribus habitat: ⁊ fetus fouet. Inquiete ſe gerit ⁊ de arbore in arborem ſaltū potius ꝙͣ volatu tranſit: quāuis aliquādo cauda ꝓ penniſvtatur. Caudam em̄ villoſam ꝓpe ad ſui magnitudinēhabet: cuius ad viſum ſaltū mouetur. Et ſi quādo gratia paſtus aquā trāſire cupit. Lignū admodum leue ſuper aquā congerit. Cui ſuperſidēs. quaſi velum nauiscaudam ſuā erigit: ſicqꝫ vento flante velificans lignotrāſuehitur. Eſtate cibum cōgerit: quo viuat in hyemeUiuit aūt nūcibus: ⁊ cibo qui dulcis eſt libentius veſ

citur. Putorius a putore dictus eſt: qꝛ nimium fetetet hoc maxime cū iraſcitur. hic ſicut ⁊ taxus. habet crura in ſiniſtro latere breuia: in dextro longiora. Arduadomoꝝ inhabitat ⁊ penetralia: gallinaꝝ ac pullorū cupidiſſima eſt. Talibus em̄ viuit. Cunqꝫ galliuam capitaut pullum: caput in inicio petit: vt hoc deuicto in cēteris eiꝰ mēbris laborare difficile nō ſit. ¶ Pathęo anmal eſt quod natura ad videndum ⁊ mirandum in orbecreaſſe videtur. Corpus eius quaſi rubro ſanguine coloratum eſt. Relucetqꝫ viſu mirabili: dum radiis ſolisobiicitur. Et mirū immodū cum viuente beſtia hec relucentiā videatur mortue mox beſtie pulcritudo tantaſubtrahitur. quaſi indignū ſit morticiniū tanto virtutiſdecore pollere: nō tamē penitus ſubtrahitur mortue decor innatus. cum rubor ſatis pulcher in pelle ꝑmaneatOſſa huius beſtie fortiſſima ſūt ac duriſſima Nerui vero adeo validi ac fortes: vt niſi eis violētia magna fiatdefacili nō rumpantur. Credūt non nulli hanc eſſe eandem beſtiam: cuius genus quidā occidentalium gentiliū: quaſi deos adorat. Tales em̄ beſtias coloris rubernutrire dicūtur illi gentiles. dantqꝫ eis in cibuꝫ delicatiſſima fercula: ⁊ adorāt eas. Tenētqꝫ captiuas in thalamis: ⁊ has ſumopere cuſtodiūt: ne extra terram ſuamaliquatenus efferatur. Et in hoc lex capitalis ſancita ēSunt aūt ad magnitudinem canum. ¶ Pegaſus aīalmagnum eſt ⁊ horridum in ethiopia: equi formā habetalas vt aquila: ſed multo maiores. Caput armatuꝫ cornibus habet. adeo mōſtruoſum: vt ipſo cuncta fere animantia terreat. graui corꝑe fuga mirabili. Alarū remigio adiuti potius currūt ꝙ ꝓuolant. ⁊ colliſo aere virtute pennaꝝ ad inſtar turbinis impellunt ventos multaseſcas deuorant. inquiete mouentur infeſti ſunt animalibus ⁊ hoc maxime homini.C .IIII.¶ De rangiuero et roſurella.Angiuer eſt animal de genere ceruoꝝ: vl̓ dammarum habitās in noruegia magnum corporefortiſſimum robore: fuga preceleri. Ex re nomēhabet: qꝛ rangiuer quaſi ramos gerens: In capite nanqꝫ tres ordines gerit cornuum in modum virgultorumquoꝝ duo maiora ceteris habet eo loco quo ceruus: ſꝫmaiora ⁊ longiora. vtpote cubitoꝝ quīqꝫ ramos augēsad numerū quādoqꝫ quīdecim. Alia vero duo recte inmedio capitis: et hec fere vt cornuā dāme lata: dumtaxat ramuſculis circūſtantibus: breuibus tamen. Porroalia duo cōtra frontem habet cornua: nō cornibus ſedoſſibus que in ſcapulis eſſe ſolent ꝓpe conſimilia. Husitaqꝫ cornuū ordinibus armatā cōtra aduerſarios: decus etiā admirationis auget in beſtiis mōſtruoſis.¶ Roſurella eſt animal circa aquas habitans vt frequēter muſtela maius: ⁊ pirolo minus in dorſo ſubrufūin ventre candidum. In terra facit habitacula. digeritſtercus oderiferum valde: et muſco ſimile in odore: ſedimpar virtute. ⁊ odoris violentia. viſus hominū fugit.vno tamen in loco ſtercus illud cōgerit. Et hoc mirumin beſtia: qꝛ bonū ſuū preſto oībꝰ accipiendū ponit: quovideatur bonum nō inuidere.¶ .CIIII.De rinocephalo et rinoceronte.phiſiologusInocephalus ceruicem habet equinā cum vnipereunt. ¶ Iſidorus. Rinoceron grece latīe inuerſo corꝑe. flamis quas in ore aſpirat: homīeſterpretatur in nare cornu. Idem ⁊ monoceron. id ē vnicornis: eo ꝙ vnum cornu in media fronte habeat: pedūquatuor: ita acutum ⁊ validū. vt quidquid impetierit:aut ventilet aut perforet. Nam et cum elephatis ſepecertamen habet: et in ventre vulneratū proſternit. tāteaūt dicitur eſſe fortitudinis: vt nulla venantiuꝫ virtutecapiat̉. Sed ſicut aſſerūt qui naturas aīaliū ſcripſerūt.