LiberUiceſimus

inueteratum veneficiis reſiſtere aiunt. ob id qꝫ villaꝝportis prefigunt. ¶ Ex libro de naturis reꝝ. Cupi corſi deſiccetur ac ſeruetur multū fieri dicitur aromaticūIdem cōbuſtum contritū ⁊ potatum iuuat epylenticuꝫſi nulla patiens poſtmodum luxuria maculetur ¶ Phiſiologus. Epar lupi ſiccatum ⁊ tritum et cum dulci vino ſumptum. facit ad omnes diſtēperantias. Et epatiſꝓpriam iuuat ſubſtātiam. ¶ Eſculaptus. Cupi caro cōcta ⁊ eſa phantaſticos ſanat. Adep̄s eius ⁊ fel quātuꝫcanis. ¶ Hali. Epar lupi ficcatū diligēter trituꝫ ac medicaminibꝰ epatis doloris admixtū: manifeſte confert.Pellis lupiculi ſi ſuſpēdatur ei: qui a rabido cane ꝑcuſſus eſt nō timebit aquā. fimus albi lupi colice prodeſt.¶ Auicēna in ſecundo canonē. Caro lupi mala eſt. Caro tamē lupoꝝ habentiū roſtra ⁊ vnguēs oculo confert⁊ cōfortat ip̄m. Ualet etiā emorroidis. ſꝫ abhorret eāſtomachus. ¶ Phiſicus. Nec ſolū lupi ſanguis: ſed etiam fimus cōfert in colica paſſione. ¶ Pitagoras. Homo in paſſione ſua quā lunā ſenſerit canini dētes adib.id eſt lupi curant eum.¶ LXXXIX.¶ De luthere. ¶ Ex li. de naturis rerū.Uther ē animal aſtutū ⁊ malicioſum magnitudine murilegi: forma ꝓpe cōſimili: preterꝙͣ in capite. colore fuſcū: ⁊ nigruꝫ pelle nitens cui mollior pluma pilus eſt. cuius nitor non defacili cedit vetuſtati. vnde de pelle ip̄ius fiūt ornatus circa colluꝫ in veſtibus viroꝝ ac mulieꝝ. hec beſtia circa ſtagna ⁊ fluuios habitat. ibiqꝫ foueas habet: ⁊ fetus facit. Piſcibuſviuit quos mirabili frequentia venatur. Qui licet ſubaquis diu viuere poſſit: reſpiraculū tamen ab aere trahit. Unde quādoqꝫ auiditate prede gurguſtium. id eſtnaſſam ingreditur. Et qꝛ tunc nec ꝑ introitus locū redire nec naſſam tam cito diſcerpere poſſit ſpūm in aere recuperare nō valens: in aquis ſuffocatur. Adeo vero ciboꝝ cupida ē ⁊ auara: ꝙ piſces captos in ſpecū ſuo tāto cumulo cōgregat: vt ex putredinis eoꝝ fetore nō ſolum foueam: ſed etiā aerem inficiat. Qd̓ nō ſine ꝑiculoſui quidā experti ſunt: qui hanc beſtiā caꝑe voluerunt.Apiſcatoribus aliquādo domeſticatur ⁊ arte inducit̉vt piſces ſuo circumitu cogat ꝑicula retiū ingredi: ſuoqꝫ iuuamine capi. Unde magnū emolimentū dominisſuis preſtare videtur.¶ XAI.¶ De mammonēto et manticora.Ammonetus eſt animal ſimia minus: in dorſofuſcū: in ventre candidū: caudam habens villoyſam: ⁊ collū ita groſſum: vt caput. Unde captūnon ligatur ꝑ illud ſicut cetere beſtie: cum laqueꝰ id tenere nō poſſit: ſed ꝑ ventrem. habet aūt ꝓpriiſſime faciem̄ humane ſimilē: nigram dumtaxat ⁊ ſine pilis: a collo deſuꝑ frontem. Nec eſt naͣſus ore cōtinuꝰ: ſicut in ſimia: ſed certum ſpaciū inter vtrūqꝫ: ſicut in homīe. Inter has beſtias ⁊ ſimias odium eſt implacabile: bellumqꝫ frequēs ⁊ licet viribus nō preualeant: aſtutia tamē⁊ animoſitate bellandi ſims p̄ferūtur. Tenaci quoqꝫ⁊ ingenti memoria pollere dicūtur. ¶ Solinus. Manticora inter beſtias indie naſcitur triplici dentium ordine coeunte vicibus alternis. facie hominis. glauciſ oculis. colore ſanguineo. corꝑe leonino. cauda velut ſcorpionis aculeo ſpiculata. voce tam ſibila. vt īmitetur modulos fiſtulaꝝ. tubamqꝫ cōcinnentem. hūanas carnesauidiſſime affectat. Pedibus ſic viget: ſaltū ſic poteſt:vt eam remorari nec ſpacia extētiſſima poſſint: nec obſtacula latiſſima. ¶ Pliniꝰ libro octauo. Apud indos.Creſias ſcribit naſci manticoram ſcilicet beſtiā triplicidentium ordine pectinatim coeūtium. facie ⁊ auriculishominis. oculis glaucis: colore ſanguineo: corꝑe leoniſcauda ſcorpionis modo ſpicula infigente. ⁊ voce fiſtulaꝝ ac tubaꝝ mixtos concentus imitate. Eſt aūt veloci

tatis magne humanū corpus appetens p̄cipue ¶ Auicenna. In partibus indie lupus quidā eſt: qui grece dicitur maricorion. latine ſcilicet manticora. tres habenſdentiū acies inferius ⁊ ſuꝑius. Eſt aūt magnus ⁊ piloſus: eiuſqꝫ pedes: vt leonis. facies et oculi. et aures: vthominis. fuſci ſunt eius oculi. ⁊ color eius eſt rubicundus: vt minii. Cauda eius eſt vt ſcorpionis: agreſtis.Et in ea ē rubedo. Ip̄eqꝫ pilos eiicit et loquitur ⁊ hinnit. Uox eius eſt. vt vox tube. et velociter currit: ſicutceruus. eſtqꝫ agreſtis hominem comedens. ¶ XGI.¶ De melone et meloſo ac monocerote.Iſidorus.Elo dictus eſt vel ꝙ ſit rotudiſſimo mēbro. vel¶ꝙ fauos petat: ⁊ aſſidue mella captet. Eſt autēanimal quadrupes armatū vngulis. ¶ Gloſaſuꝑ epl̓am ad hebreos. Melo vel melotus eſt aīmal qd̓⁊ taxus dicitur: cuius pellis hyſpida valde melota vocatur. Unde de quibuſdā ſanctis antiquioribꝰ legiturCircūierunt in melotis. De hoc ergo inferius pleniusdicetur ¶ Plinius libro viii. Melibꝰ autē in metu ſolertia hec eſt: ꝙ cute ſufflata diſtente ictus hominum ⁊morſus canum arcent. ¶ Ex libro de naturis reꝝ. Meloſus eſt beſtia valde magna: que truculētos hoſtes p̄ſequitur: tanꝙͣ ad hec creata. Rictus habet ingētes. Dētes quoqꝫ fortes et ꝓminentes: cū quibus audacͣter bella cū aduerſariis partitur. hec cum hominibꝰ fortibusterribilis ſit. pueroꝝ tamē innocētiam ⁊ eoꝝ paruitatēmirabiliter ꝑhorreſcit: eoꝝ verbera fugit. In quo digne magnificētia innocentie cōprobatur Monoceroſeſt monſtrū equino corꝑe ceruino capite: cauda ſuilla:pedibus elephantis: mugitu horrido: cornu tamen vnoſcilicet acutiſſimo in medio frontis armatuꝫ. Captumquideꝫ ꝑimi poteſt: ſed nūqͣ domari. Immo. vt dicit iacobus. ꝙ nunꝙͣ viuum in hominis poteſtatem venit. qꝛvinci ſe cernens: furore vitam exuit. ¶ Phiſiologus.Monoceros eſt animal puſillum hedo ſimile acerrimūhabens vnū cornu in capite. ¶ Pliniꝰ libro viii. Aſperrimam ferā monocerontē reliquo corꝑe equo ſimiſe: capite ceruo pedibus elephāto: cauda apro: mugitu graui: vno cornu nigro media fronte duorū cubitoꝝ eminēte: viuam capi negant.¶ XAII.¶ Iſidorus.¶ De muſioneUſio. vt ſupra dictū eſt. cattus eſt appellatus:eo ꝙ muribꝰ ſit infeſtus. ¶ Ex libro de naturiſreꝝ. Muſio ſiue murilegus aut cattꝰ grece dicitur quaſi aſtutus: animal eſt immūdum ac venenoſuꝫet omne muriū genus ꝑſequitur: cū bufonibus quoqꝫpugnare dicitur. Quoꝝ licet venenatis aculeis repugnetur: nō tamen necātur. Mures captos primo luſibꝰafficit: poſt hoc illuſas comedit. Oculis carbunculoſistam acute cernit: ꝙ etiam in antris tenebroſiſſimis: velut in luce: mures cōſpicit. Den̄tes habet ad modū ſerre. Pilos aūt circa os habet: quibus ablatis audaciamꝑdit. Blādiciis gaudet: loca calida diligit. vnde pre nimia pigricia pellem ſuam cōburit. hominis manu contrectari gaudet: ⁊ ad ludum facilime prouocatur. Loturam faciei lambēdo prioribus pedibus imitatur. Libidine impatiētiſſime accenditur. Et libēter coitꝰ temꝑeſilueſter efficitur. Sed cum ſilueſcere domeſticus ceꝑitaures illi amputātur: vt ſcilicet auriū locis infuſioni patentibus guttas noctis ac pluuie nō poſſit ſuſtinere. ſicqꝫ domus tecta cogatur repetere. Nō ſolum aūt cū predictis animalibus: verū inter ſe muſiones crudeliſſimepugnāt. ⁊ hoc frequētius vt terminos cōſuetos ſue ve¶ XCIII.nationis obtineant.¶ De muſquelibet et muſco.Uſquelibet eſt beſtia orientis capreole magnitudinē habēs. In cuiꝰ inguine creſcit apoſtema