LiberUiceſimus

tumeſcit ⁊ moritur. Partu quideꝫ fecunda eſt: vtpoteſeptem vel octo fetus ſimul edens portat in vtero quadraginta diebus. Et cū nati fuerint catuli ceci ſunt diebus trigīta a temꝑe vero quo videre incipiūt vſqꝫ adxl. dies venari incipiūt.¶ LVIII.¶ De gali et genetha.Aſi eſt animal multe audacie: cū ſerpētibꝰ pugſerpentiū carnibus muriū viuit. Ideo quaſi cinans. Mures em̄ libēter comedit. ⁊ ip̄m genꝰbi ſui emulos ſerpētes ꝑſequitur: ⁊ cū eos deuictos comederit: mox rutam que ſerpētibus aduerſa ē comedithoc animal ad ſeptētrionalem ꝑtem ingreſſus fouearūſuaꝝ facit: vt vento ſibi cōtrario nō fatigetur ¶ Genetha eſt beſtia paulo maior vulpecula: colorem habēs inter croceum ⁊ nigrū. Maculas interdū nigras ordinate in pelle diſpoſitas habet. Māſueta ſatis eſt beſtia:niſi fuerit iniuriis laceſſita. Nec ad ardua conſcendit:ſed ī humilibꝰ locis ⁊ ſuꝑ riuos aquaꝝ deambulat. ibiqebun cumneſinit quell̓. ¶ Areſtotiles.LIXDe hericio.Tricius eſt animal ſpinoſum: cuius ſenſus apparet multotiens cōtra ventos ſeptētrionales⁊meridionales. Foramina nanqꝫ facit in terraecōtra in oppoſito ventoꝝ. ¶ Plinius libro viii. Huiꝰcute veſtes expoliūtur. ¶ Iſidorus. Hericius eſt aīalſpinis cooꝑtum: qd̓ inde nominatur: qꝛ ſubrigit ſe: quādo ſpinis ſuis clauditur. quibꝰ vndiqꝫ protectus eſt cōtra inſidias. Nam ſtatim vt aliquid ꝑſenſerit primumſe ſubrigit: ⁊ in globū cōuerſus: in ſua ſe arma recolligit ⁊ ita ſpinoſo defenditur tegimine. vt nec cōtingi qͥdem poſſit. Huius prudētia quedā eſt: dum vuaꝫ de vite abſciderit: ſupinus ſeſe ſuꝑ eam volūtat: ⁊ ſic eam exhibet natis ſuis. ¶ Iorath. Hericius cum ſpinis dorſicolligit fructus. Si quid aūt ex huius cibo ceciderit: reſiduū a ſe totum reiicit ac reuertitur: vt ſpinas ſuas repleat: ſicut prius. hunc aūt lupus timet ac fugit ¶ Ambroſius. Hericius ſiue iricius futuri ꝓuidens: gemīasſibi reſpirandi vias munit: vt ſcꝫ quādo boreaꝫ flatuꝝcollegerit: ſeptētrionalem obſtruat. Quādo nocho cognouerit aeris nubila detergi: in ſeptētrionalem cōferatſe. vt flatus obuios declinet. ¶ Gregoriꝰ in moral̓. Hericius vel iricius cū capitur: caput ⁊ pedes ⁊ omne corpus vt eſt videtur. Sed mox vt apprehenſus fuerit: inſperam ſe ip̄m colligit: pedes introrſus trahit caput abſcondit: ⁊ intra tenentis manus totū ſimul abſcōditur:quod totū ſimul videbatur¶ De medicinis ex hericio. ¶ Auicēna..LX.Ericius alius eſt terrenꝰ habens ſpinas ſagittales. Alius marinꝰ ⁊ eſt ſpecies piſciū habenItium oſtrata. Utriuſqꝫ cineres ſunt abſterſio:et reſolutio: ⁊ acuitas ⁊ exiccatio. Adep̄s hericii ꝓhibet effuſiones ad viſcera: ſimiliter ⁊ eius ep̄ar. Caro etus ꝯfert ſcrofulis: ⁊ prauis ⁊ duris nodis: ⁊ morſui vermium venenoſoꝝ. Item cōfert hericius maliciei ꝯplexionis: ⁊ qd̓ ex eo ſalitum eſt cū oximelle: bonuꝫ eſt ydropiſi. Qd̓ aduſtum eſt de cute hericii: ꝯfert alopicie mixtum cū pice. Cinis cutis eius cōfert vlceribus ſordidiſEt mūdificat carnem additam. Terrenus hericius bonus eſt ſtomacho ventrē lenit ⁊ ꝓuocat. Qd̓ de eo ſalitūeſt confert alopicie. caro eius cōfert lepre ꝓpter vehem̄tiam reſolutionis eius. Eadem confert extenuationi: etfebribus antiquis. Cōfert etiā puero qui in lecto mīgitita ꝙ aſſiduatio cōmeſtionis eius fortaſſe faciet: vt vrina cum difficultate egrediatur. Eadem vero ſalita confert ꝑaliſi ⁊ ſpāſmo: ⁊ omnibus neruoꝝ egritudinibus⁊ elephantie. Cum oximelle quoqꝫ cōfert dolori renumCutis hericii marini ponitur in medicinis ſcabiei: ⁊ eius caro valde cōfert ſcrofulis. ¶ Hali. Hericii carnes

ſi cum hauſali. id eſt ſquilie aceto cōprimantur: elephāticis ꝓdeſt: ⁊ exilibus corꝑe: ⁊ ſpāſmu habentibus: ⁊ repletionem. Sed arteticis valet ⁊ dolores in renibꝰ patientibus. ⁊ ydropicis. Congregat em̄ virtute diſfolutionis ac ſpiſſationis. Hericii fel vlcerū que ſunt in oculismaculas extirpat. Elephāticis quoqꝫ ſi biberint ꝓdeſt.huius coriū ſiccatū. ⁊ cum melle diſtēperatum: ſi cathaplaſmetur: alopicie ꝓdeſt ¶ Ex libro de naturis rerumCarnes hericii vim habent deſiccatiuā ⁊ diſſolutiuamꝓprieqꝫ ſtomachum cōfortant. ventrē ſoluūt. vrinaꝫ ꝓuocant. vtiles ſunt hiis qui ad lepram et elephantiamdiſpoſiti ſunt.LXI.¶ Solinus¶ De hiena.Ienam nutrit affrica huic cum ſpina riget collum cōtinua vnitate flecti nequit: niſi toto corIpore circumacto. Multa de ea mira ſunt. Primuꝫ ꝙ ſequitur ſtabula paſtoꝝ: ⁊ auditu aſſiduo addiſcit nomē qd̓ exprimere poſſit ad humane vocis imitationem. vt in hominē aſtu accitū nocte ſeuiat. vomituſqꝫ humanos mētitur falſis ſingultibus: ſollicitatoſqꝫcanes ſic deuorat. Qui forte ſic venantes vmbraꝫ eiusdum ſequūtur: ſi attigerint. latrare nequeūt voce perdita. Eadem hyena inquiſitione corꝑum ſepultoꝝ buſtaeruit. Preterea pronius eſt marem caꝑe. Feminis em̄ē ingenita callidior aſtutia. varietas ml̓tiplex ineſt oculis colorumqꝫ mutatio. In quoꝝ pupillis lapis inuenitur: quē dicūt tali poteſtate preditum: vt cuius homīslingue fuerit ſubditus: p̄dicat futura. preterea hyenaquodcūqꝫ animalter luſtrauerit: mouere ſe non pōt. vnde ⁊ magicam ei ſcientiā ineſſe dixerūt. In ethiopie ꝑte coit cum leena. vnde naſcitur monſtrū cui leucrocutavl̓ crocuta nomē ē. ¶ Areſtotiles. Hyena aīal ē magnitudine lupi: In cuius collo ſunt pili: ſicut in collo equorum. Pilos habet duros vel fortes ſuper omnia ſpōdilia. Paſtores ⁊ canes ſingultādo: quaſi eſſꝫ canis deludit. et ſic pecora comedit. Ipſos em̄ homines et canesdeludens depredatur: et ſepulturas cauat: quādo taleꝫcarnem comedere deſiderat. ¶ Ex libro de naturis reꝝHyena duas habet naturas: maris ſcilicet et feminecolorē cū voluerit variat. et in ſepulcris mortuoꝝ ſemꝑhabitat. gemmam portat in oculis. vel. vt aliqui dicūt.in fronte. ¶ Plinius libro viii. Hyenis vtramqꝫ naturam eſſe alternis annis mares. alternis feminas fieri.et parere ſine mare. vulgꝰ credit: areſtotiles negat. Collum et iuba continuitate ſpine porrigitur: nec niſi circūactu totiꝰ corꝑis flectitur. ¶ Idem libro xi. Hyene oculi trāſeunt in mille colores: eiuſqꝫ ceruix rectis oſſibusriget ¶ Idē in libro xxviii. Hyenam magi ex omnibusaīalibus in admiratione maxīa poſuerunt: cui et magcas artes dederunt. vim qꝫ vt a ſe homines mente alienatos alliciat. Pre cipue vero pātheris eſſe in metu hyene dicūtur: vt ne reſiſtere quidē conētur: et aliquid decorio eoꝝ habentem nō appeti. Mirūqꝫ dictu: ſi pelleſvtriuſqꝫ ſuſpēdantur ꝯtrarie: panthere pilos decidereCum aūt venantem fugiūt: ad dexterā declinant: vt p̄greſſi hominis veſtigia occupent. Ꝙ ſi ſucceſſerit alienare mentem: vl̓ ex equo decidere homineꝫ. Et ſi detorſerit in leuam: deficientis argumentum eſſe: capturaqꝫfacilem. ¶ Gloſa ſuꝑ hieremiaꝫ. Hyene nocturna beſtia mortuoꝝ deuorat cadauera: de ſepulcris etiaꝫ effodit corꝑa. cūctiſqꝫ ſordibus veſcitur. cuius immūdiciepopulus iſrael comꝑatur. Unde et ꝑ ꝓphetam a dominō dicitur. Nūquid ſpelunca hyene hereditas mea michi.¶ LXIIDe medicinis ex hiena.Hieronimus contra iouinianum.Iene fel oculoꝝ claritatem reſtituit ſtercꝰ eiuſputrida curat vulnera. ¶ Plinius libro xxviii.2