LiberUiceſimus

medelas aſſumūtur ¶ Plinius libro xxviii. Sanguiselephantis p̄cipue maris reumatiſmos omnes ſiſtit: diſintericis quoqꝫ prodeſt. Raſura ſiue ramentis eboriscum melle attico. vt aiunt. nubecule in facie tolluntur.Promuſcidis tactu capitis dolor euacuatur. efficaciꝰſi ⁊ ſternutet. Dextera pars ꝓmuſcidis cum lemina rubrica alligata impetus libidinū ſtimulat. Sanguis etiam iſciadicis ꝓdeſt. Iecur aūt cōmicialibus morbis ¶Auicēna in ſecūdo canone. Adep̄s elephātis cū ex eofit linimentū: fugat venenoſa. Fimus eius ſuppoſitusvt fertur. ꝓhibet imp̄gnationē ¶ Hali. Fimus elephātis ſi vaporetur eo venter febrē patientis ꝓdeſt. ſed ſicum lana ſubmittatur mulieri nō concipit ¶ LIII.¶ De enchire ¶ Ex libro de naturis rerum.Nchires eſt animal in oriente tauro ſimile: ſedhabens longos crines ad ſcapulas deſcendēteſ¶ ſicut equus. cornua vero multū recuruata: ⁊ adpugnādum habilia. caudamqꝫ breuem reſpectu corporis. Coriū valde durum ⁊ ictuū patiens. huius etiā caro dulciſſima eſt. Cum venatores fugiēs debilitatū fuerit: pugnat: ⁊ in pugna ſtercus eiicit ꝑ quatuor paſſuſcauſa timoris. eſt em̄ aīal multi ſtercoris. Deinde cū appropinquat ei tempꝰ partus: multa eiuſdē generis animalia circa ip̄m adunātur: ⁊ egerētes agregant ſtercora ad inſtar muri in circumitu eius. ¶ Actor. Uideturaūt enchires eadem eſſe beſtia: que ſuꝑiꝰ duran vel bō.IIIII.racon iuxta areſtotilem eſt appelat. ggorus.¶ De enidro et enitra.Nidros ē beſtiola ex eo nuncupata. ꝙ in aquisverſatur ⁊ maxime in nilo. Que ſi cōcodrillum¶ Gdormientem inuenerit volūtat ſe primo in lutū⁊ intrat etiam ꝑ os eius in ventrē: ⁊ carpens omnia intranea eius ſic vt moritur: hec vchncomon grece vocatur. ſicut inferius ſub hoc nomine ychneomon dicetur.¶ Ex libro de naturis reꝝ. Enitra eſt animal modicūin germania: mas ⁊ femina: cumulos in terra faciētescōgerunt cibos in eſtate: quibus viuant in hyeme. Femīa naturaliter ciboꝝ eſt auida: ac prodiga. Mas ecōtra ſuꝑ modum ꝑcus ⁊ auarus. vnde ⁊ aditum obſtruit: ne femina cibos attingere poſſit. At illa naturalitercallida foramen occultū ex alia parte facit ꝑ quod furetur: quod auiditati ſue ſufficiat. Sicqꝫ fit vt maſculusparcus macie tabeſcat. Femina vero pinguedine rutileſcat.¶ LV.¶ De erinacio et ermineo.Rinacius qui ⁊ cyrogrillus ē animal: porcelliformā habens: ſed ſpinoſum vbiqꝫ preterꝙͣ inventre. Undiqꝫ vero ſpinis ſuis clauditur ꝓpter inſidias: ⁊ difficulter ſe videndū prebet atqꝫ palpadum: ſed quādo in aquā calidam mittitur: ſtatim ea delectatus in planā membroꝝ deiectionem oſtenſionēqꝫreſoluitur. ⁊ ſic inoffenſe videtur: atqꝫ palpatur. Hic.vt dicit areſtotiles. obtuſius audit omni animali habēte teſtam in capite. Nam ex reſultantia que fit in teſtaſonus auditur. Ericius habet quinqꝫ dētes ⁊ inter eoſmembrū carnoſum. ſpinis vtitur loco armoꝝ: ſicut boscornibus. Nutrimentū em̄ corꝑis eius in ſpinas trāſitꝓpter paucitatem caloris: qui digerere cibū non ſufficit. Ob hoc em̄ multa ſuꝑfluitas in eius corꝑe generatur: ex qua ꝓpter frigiditatē multaꝫ ſpine dure generātur ſicut lapides. Ericius pīguis eſt ⁊ medicīalis. Solus habet duos anos ꝑ quos feces emittit. Solus aūtinter animalia generātia quadrupedia teſticulos hꝫ ꝓpe renes: ſicut aues. Nam cetera in anteriori parte habent. huius ſpeciei mas ⁊ femina ſtādo coeunt applicati: ⁊ adinuicem cōiuncti: ⁊ hoc ꝓpter ſpinaruꝫ aculeosqui in eius dorſo ſunt. Si em̄ a dorſo coirēt aculeis ſeinuicem pungerent. ¶ Plinius. Preparāt hyemi etberinacii cibos. Naꝫ ſupra iacētia poma ſpinis affixa

volūtati: vnum nō amplius tenētes ore portant in cauas arbores. iidem mutationem aquilonis in auſtrū cōdentes ſe in cubile p̄ſagiunt. vbi vero ſenſerint venantem: ore contracto: pedibuſqꝫ: ⁊ omni inferiori ꝑte: quararam ⁊ innocuam habēt lanuginē cōuoluuntur in formam pile: ne quid cōprehendi poſſit preter aculeos. Indeſperatione vero vrinam ex ſe reddūt tabificaꝫ. tergori ſuo ſpiniſqꝫ noxiam gnari propter id ſe capi. Quamobrem exinanita prius vrina venari ars eſt. tunc em̄ p̄cipua dos tergoris corrupta fragilis eſt putribꝰ ſpinisatqꝫ deciduis. ¶ Ex libro de naturis reꝝ. Erminiꝰ eſtbeſtiola de genere muſtelaꝝ. ſed forma minor: et colorediſſimilis. In hyeme candet inſtar niuis propter extremitatem caude. Eſtate vero tantū in ventre candet: etdorſo fuſcus apparet. Mures ꝑſequitur carnibꝰ veſcitur. Haꝝ beſtiolaꝝ pellibus hominū curioſitas vti ſolet ambitu ſupremo in veſtibus.C LVI.¶ De falena et fibro.Alena eſt animal quod naturali quadā indignatione ſuꝑbiam in homine deteſtatur. ItaqꝫIſi ꝯgrediēdi occaſionē acceperit: pugne conſtāter inſiſtit victorqꝫ ſuꝑbie inclementer nititur hominēdecerpere. Contra vero ſi in homine obuio ex fuga ⁊ timore ſignum humiliationis dep̄henderit interdū ſubſiſtit: ⁊ illum euadere ꝑmittit. ¶ Solinus. Fiber ꝑ vniuerſum pontum plurimus eſt: quē caſtoreꝫ dicūt. lutheri ſimilis eſt. animal morſu potentiſſimuꝫ. adeo vt cumhominē inuaſerit: cōuentum dentium nō prius laxet: ꝙͣoſſa fracta concrepuiſſe ꝑſenſerit. vt videlicet iam ſuperius dictū eſt. ¶ Plinius libro viii. Fibri pontici ꝑiculo vrgente teſticulos ip̄i amputant ſibi: gnari ob hoc ipſum ſe peti medicamentum. Ad comiciales quoqꝫ morbos valet eius coagulum. ¶ Idē in libro xxxi. Fibrisvictꝰ eſt in terris. Caſtorea teſtes eoꝝ dicuntur: quosab ipſis amputari fertur: cum capiūtur. Seſtius medicine diligentiſſimus illos eſſe paruos: ſubſtrictos: ⁊ adherentes ſpine dicit. nec adimi ſine aīmalis vita poſſe:aſſerit. Adulterari vero renibus eius qui grādes ſuntUalent aūt ad multam medicinā ſicut iam dictū eſt ſupra. Urina quoqꝫ fibri reſiſtit venenis. ob id additur īauthidota. optimeqꝫ ſeruatur. vt aliqui eſtimāt. in veſica ſua. ¶ Idem in libro xxii. Podagricis cōfert fibrinis pellibꝰ calceari: maximeqꝫ fibri pontici. Aqua veroferuenti cōbuſtis prodeſt fibrinaꝝ pelliuꝫ cinis. Idemquoqꝫ cinis cum pice liquidā nariū ſiſtit profluuia. ſucco porri mollitꝰ extrahit inherētia corꝑi tela. ¶ ActorCetera vero de fibro ⁊ eius medicinis iam ſuꝑiꝰ dictaſunt ſub nomine caſtoris.¶ De furone et furūculo. ¶ Iſidorus.LVII.Uro a furno dictus eſt. vnde ⁊ fur. Tenebroſos em̄ ⁊ occultos cuniculos effodit. ⁊ eiicit predam quā inuenerit. ¶ Areſtotiles. Furonumfemine ſunt obedientes ad coitum valde. clamātqꝫ mares ad coitum temꝑe luxurie. Nec coeunt mares cū femina retro ſed mas eleuatur ⁊ femīa equatur ſubiacendo. ¶ Ex libro de naturis reꝝ. Furunculus putoriovalde conſimilis eſt: paulo amplior ꝙͣ muſtela. Inter album ⁊ buxeum colorem habet: ⁊ eſt animal animoſumac ferox. Ferum nimis vltra ꝙͣ in viribus ei natura cōceditur. Ad hoc edocetur vt antris quibꝰ cuniculi deliteſcunt: a venatoribꝰ imponatur. qui foucā audacterpenetrat impetitqꝫ morſibꝰ beſtiolam: donec anguſtiatam in retia expulſam deiiciat. Nec hāc tantūmodo beſtiam oderunt: ſed quidquid animaliū ſpirare videtur:quantūcunqꝫ magnū ſit pro viribꝰ impetūt: nō pro deſiderio carnum: quibꝰ vtiqꝫ nō veſcūtur: ſed volūtatemalignandi. vel pro ſanguine beſtiaꝝ. vt aliqui dicunt.quē vtiqꝫ in potu libenter accipiūt. Cōire dicūtur proſtrati. Femina ſi marem nō hꝫ quādo luxuria ſtimulat̉