LiberUice ſimus

Sed corax habet preſidium ad medelā natura manumporrigente. Nam cū afflictum ſe ſentit: ſumpta frondelaurea recuperat ſanitatē. ¶ Idem. In terra ergo cameleontes: in mari polippi: cuicūqꝫ rei approximauerītſimiles fiunt. Cutis enim eoꝝ lenitas emulatur proximantia..VII.¶ Plinius libro. viii.¶ De eodemAmeleontē ꝙͣꝙͣ frequētiorem india gignit. figura ⁊ magnitudo erat lacerti niſi crura eſſentrecta ⁊ excelſiora. huius latera ventri iunguntur: vt piſcibus ⁊ ſpina ſimili modo. Eminet roſtruꝫ: vtin paruo ſit haud abſimile ſuillo. Cauda eius prelongain tenuitatem deſinens: ſeqꝫ uiperinis orbibus īplicasUngues adunci: motus tardior: vt teſtudini. Corpusaſperum vt crocōdilo: Oculi eius in receſſu cauo. tenuidiſcrimine: pergrādes: ⁊ corꝑi cōcoloreſ. Nūꝙͣ eos operit. nec pupille motu: ſed totius oculi verſatione circūaſpicit. Ipſe celſus. hiante ſemper ore. Solus animalium nec cibū nec potu alitur: ſed aere tantū. Circa caprificos ferus. innoxius alioquin. Et coloris natura mirabilior. Mutat eum nāqꝫ ſubinde ⁊ oculis ⁊ cauda ⁊ toto corꝑe. Redditqꝫ ſemꝑ quecūqꝫ proxime attingit: p̄ter rubrum cādidumqꝫ: de functo pallor eſt. Caro in eiꝰcapite ⁊ maxillis: ⁊ ad cōmiſſuram caude admoduꝫ exigua: nec alicubi toto corꝑc. Sāguis ī corde ⁊ circa oculos tantū. Uiſcera ſine ſplene. hybernis menſibꝰ latet:vt lacerta ¶ Idem in libro xi. Cameleonis oculos tradunt circumagi totos. Eſt aūt pulmo cameleoni portion maximus: ⁊ nihil intus aliud. ¶ Idem in li. xxviii.Cameleon ſimilis eſt magnitudine crocōdilo ſpine tantum vitio ac recuruaturā: ⁊ caude amplitudīe diſtans.nullū animal pauidius exiſtimatur: ⁊ ideo verſicoloriseſſe demutationis. Uis eius maxima eſt contra accipitrum genꝰ. Detrahere nāqꝫ ſuꝑuolantē ad ſe traditur⁊ voluntariū p̄bere lacerandū ceteris aīalibꝰ. ¶ VIII.¶ De medicinis ex cameleonte.Ameleon quoqꝫ multa in ſe fertur habere vtilia medicine. Caput eius et guttur ſi roboreisignis accendātur imbriū ac tonitruū cōcurſuſfacere democritus narrat. Item iecur in tegulis vſtumReliqua ad veneficia ꝑtinentia que dicit: ꝙꝙͣ falſa exiſtimātes obmittemus preterꝙͣ in riſu coarguentium.Oculo eius dextro ſi viuenti eruatur albugines cū lacte caprino tollūtur. lingua quoqꝫ adalligata periculapuerperii. Eundē ſalutarē eſſe ꝑturiētibus circa domūSin vero domibus inferatur ꝑnicioſiſſimū. linguam ſiviuenti exempta ſit ad iudicioꝝ euētus pollere. Cor eiaduerſus quartanas eſt proficuū: lana nigra prime tōſure illigatū. Pes prior dexter in pelle hyene adalligatus brachio ſiniſtro: dicitur ꝓdeſſe cōtra latrocinia terroreſqꝫ noctur nos. Itē dexterā māmillaꝫ contra formidines pauoreſqꝫ. Sed ⁊ pedē eius ſiniſtrū in furno torreri cū herba eiuſdem nominis addito vngento paſtill̓factis inde. ſi credimus. fertur hominē inuiſibileꝫ facere. Dextera quoqꝫ maxilla ſicut ⁊ pes valet contra formidines ac terrores: Eius felle glaucomata et ſuffuſiones corrigi creditur: ꝓprie tridui vnctione. creditur etiam eo lyenibus inſtillato ſerpētes ſeparari. Et ad aliamulta.¶ De camelopardo ¶ Iſidorus..IX.Amelopardus eſt dictus: eo ꝙ cū ſit vt parduſalbis maculis ſuperaſperſus collo equo ſimilispedibus bubulis: capite tamē camelo ſimilis ēhunc ethiopia gignit. ¶ Plinius libro viii. Camelorum aliquā ſimilitudo in duo trāſfertur animalia. Nabuna ſiquidem ethiopes vocant beſtiam collo ſimilemequo pedibus ⁊ cruribus boui. capite camelo: albis maculis colorem rutilum diſtinguētibus. Unde et camelopardulus appellata eſt. Hec primuꝫ quidem dictatoris

ceſaris circenſibus ludis romr viſa eſt. Ex eo ſubindecernitur aſpectu magis ꝙͣ feritate cōſpicua. Quapropter ⁊ ouis fere nomen inuenit..X.¶ Iſidorus.¶ De caneAnis ex greco nomē habere videtur. grece em̄cynos dicitur. licet eū a canore latratus quidāppellatū exiſtiment. horū natura eſt extra homines eſſe non poſſe. In canibus duo ſunt: fortitudo etvelocitas. ¶ Areſtotiles. Canis eſt animal iracūdumet applaudens hominibꝰ: piloſum ſecundū vniuerſum:ſicut porcus ⁊ vrſus. habet dentes ſuꝑius ⁊ inferius.⁊ ventrem vnū. ac poſt ventrē inteſtinū. Multos habꝫfetus: multaſqꝫ fiſſuras in pedibus ⁊ ml̓tas māmillasſicut ⁊ porcus. Quinqꝫ digitos habet in pedibus anterioribus: ⁊ quatuor in poſterioribus: ſicut leo ⁊ lupus.Fimū etiam habet ſiccū: ſicut ⁊ lupus. ſplenem longuꝫſicut homo ⁊ porcus. preterea ſomnus ⁊ vigilia: cremētū ⁊ corruptio ⁊ vita ⁊ mors: ceteraqꝫ accidentia ex ſenſibus ſunt in canibus: ſicut in equis ⁊ hominibus. Detes non eiiciunt canes. niſi culmos id eſt anteriores. ethoc vno modo eiciūt illos mas ⁊ femina poſt quatuormenſes. Ideoqꝫ dicunt quidam ꝙ ipſi non eiciunt dentes. Alii vero ꝙ mutant om̄es. Fugit aūt canis demiſſis auriculis. Canis habet ventrē. id eſt. ſtomachū ventri hominis ſimilē: ꝙͣuis amplior homini ſit. Canis nōcicit dentem aliquē donec egrediatur in loco ſuo ſimil̓.ANec ſunt cogniti canes iuuenes a ſenioribus niſi ꝑ dētes. Quia dentes iuuenū albi ſunt ⁊ acuti. ſenum veronigri et obtuſi. ¶ Alexāder. Canis animal eſt immundum: rediens ad vomitū: iracūdus: latratu horrendus.canem extraneū lacerans: oſſa corrodens. Que cum habuerit: cōſortium alteriꝰ canis refugit. Solus āt nomēſuū cognoſcit. ¶ Phiſiologus. Canis viuere n̄ poſſefertur ſine homine. Cum autem fluuiū tranſnatauerit:carnem in ore vel tale quid tenens. ⁊ viderit vmbrā carnis os aperit: ⁊ dum aliam habere ſperat: ipſaꝫ quā tenet: perdit. Idem applicatus inteſtinis hominum velhominis vulnerati vulneribus alligatus ea curat. Līg.ua etiam eius vlcera ſanat. Uox eius etate intrante altior eſt et groſſior ꝙͣ in principio ¶ Pitāgoras in li. romanoꝝ. Si portanerit ſecum homo lignum: quo fuerithominis vſtulatum os: non latrabūt. nec reſurgent canes aduerſus eum. Ceterū ſi poſueris in vino alicuiuſhominis lapidem: quem canis rabidus momordit: iracundus ⁊ cōtentioſus erit qui biberit. .XI.¶ De eodem¶ Ex li. de na. rerumUnes maſculi non ledunt canes feminas de facili. conſuetudo canum indigna eſt ꝙ pulcerrīaqueqꝫ ac virentia loca fede deturpant. in mingendo autem crus eleuant: et vrinas ſuas odorāt. Nāquedam ex eis aliquādo ſuauis ſunt odoris. et hoc aīalmultuꝫ afficitur odore ſuaui: maximeqꝫ in huiuſmodicanum vrinis: et ob hoc etiam inuicem poſteriora ſuaodorant. Dixerunt plurimi canem ſi extra hominuꝫ habitationem ſit: furia agitari. canis linguā medicinaliseſt: lābendoqꝫ ſua vulnera vel aliena ſanat. Qui ſi vulnus proprium attīgere lingua non poſſit: pedem lambitet ſaliue medicamine delinitum ad vulnꝰ apponit. certus de medicamīe: qd̓ lingue ſue naturā indidit. ¶ Plinius libro xi. Canes habent plures māmillas toto vētre duplici ordine. Medulla non eſt in cruribus canuꝫſicut iumentorum. Mutantur dentes leoni et cani: ſednon niſi canini appellati. Impetus eorum ſeuicia mitigatur ab homine humi conſidente. ¶ Plinius libroxxix. Antiqui catulos lactāteſ adeo puros exiſtimabātad cibum: vr̄ etiam numinibus placandis vterent̉ eisvice hoſtiaꝝ. Porro ſicut anſeres honoreꝫ meruere capitolium defendentes ſilentibus canibꝰ. ita canes ſuꝑplicia annua furca ſambucea armo alias arbore fixi