LiberDecimuſnonus

generat ſanguimem melancolicuꝫ tardeqꝫ digeſtioniseſſe dicitur ꝓpter ſtipticitatem ſuā. Adeps porcinꝰ valet ad apoſtemata: ⁊ ad ignis aduſtionem. Cōfert ⁊ pūcture vermiū venenoſoꝝ: ſedatqꝫ mordicationē inteſtīorū vehementius etiā ꝙͣ caprinus. Stercꝰ porcinū cumaqua et vino confert ſputo ſanguinis: ⁊ dolori laterisItem ſtercꝰ ſiccū cū aceto bibitur ad infirmitatem lacertoꝝ. Cum ceroto quoqꝫ ponitur ſuꝑ ꝯtorſionem inneruis ⁊ ſuꝑ duricias omnes ¶ Diaſcorides. Adep̄sporcinus ſallitus vetus ⁊ calidus malactior eſt. Qui cūvino lotus fuerit: pleureticis eſt vtilis ac matrici: et ignis aduſtionibuſ. cum cinere mixtus aut cū calce tumores tollit. ⁊ vulnera ad ſanitatē ꝑducit. Fel porcinū lanis adhibitū ⁊ in vmbilico poſitū ventrē ſoluit infantium. ¶ Hali. Fel porcinū ꝓdeſt vlceribꝰ auriū. Adep̄sporci minꝰ calidus eſt: ꝙͣ leonis. ſed declinans ad humidum. maturās ⁊ humectāſ. Prodeſtqꝫ venenoſoꝝ morſui. Pulmo quoqꝫ porci ⁊ agni cōbuſtus et pulueriſatus ꝓdeſt ocreaꝝ excoriationi. Epar ſilueſtris porci cūaceto cōmeſtū ꝓdeſt morſui reptiliuꝫ. Os cauille porciſi cōburatur: ⁊ fricētur eo dentes: ſolidantur. ꝓdeſt etiāꝓprie torſioni ⁊ inflationi ventris. lociū porcoꝝ prodeſtalbedini oculoꝝ. Sed eius ꝓprietas eſt vt lapides frangat et cetera.C. LXXXIIII.¶ Iſidorus.¶ De ſueUs dicta eſt: eo ꝙ paſcua ſubigat. id eſt. terraſubacta eſcas inquirat. De qua horatius. Eſtamica luto ſus. a ſue aūt dicte ſunt ſete. vndeet ſutores vocātur. eo ꝙ ex ſetis ſuant. id ē cōſuant pelles. ¶ Solinus. Scenite in arabia qui in tentoriis cilicinis habitāt. ſuillis carnibus prorſꝰ abſtinēt: Sanehuius animalis genus ſi illic inuentū fuerit: ilico moritur. ¶ Plinius libro octauo. Sues pigueſcūt lx. diebꝰſed magis inedia tridui ante ſaginatōeꝫ orſa. Aīaliumhoc maxime brutum. Caſtrantur fe mine poſt inediambidui prioribus alias pernis ſuſpenſe. reciſa vulua: celeriuſqꝫ pigueſcūt ita. Semel in anno gingnunt. Suēoculo amiſſo. putāt cito extingui. Aliquibus vitā eſtad quindecim annos. aliquibus ad vicenos. verū ef ferantur alias obnoxium genus morbis angine maximeet ſtrūe. Index ſuis inualide cruor in radice ſete dorſoeuulſe. caput obliquū in inceſſu. Penuriam lactis prepigues ſentiūt. et prīo fetu minꝰ nūeroſe ſunt. In lutovolūtatio huic generi grata. intorta cauda. Id etiā notatum facilius iacere in dextrum ꝙͣ in leuum detortaꝫ¶ Idē in libro decimo. Equos et canes ac ſues initummatutinū appetere. Feminaſqꝫ poſt meridieꝫ blandiridiligētiores tradidere. Sues quoqꝫ tantū in coitu oreſpūmaꝫ fundere. Uerremqꝫ ſubantis audita voce: niſiadmittatur: cibum vſqꝫ in macieꝫ nō capere. Feminasin tantum efferari ob coitum. vt hominem lacerēt. maxime candida veſte indutum. Rabies iſta mitigaturaceto nature aſperſo. Auiditas coitꝰ putatur ex cibisfieri: ſicut viro eruca. pecori cepa. Quadrupedū p̄gnātes arcent venerē preter equam ⁊ ſuem. Solidipedeset biſculci ſues omni cibatu et radicibus aluntur.¶ Idem in libro xi. Apro quidem exerti ſunt dentes raro aūt femine: ⁊ tamen ſine vſu. Itaqꝫ cū apri ꝑcutiantfemine ſues mordēt. Maribꝰ quoqꝫ plures ſunt dētesꝙͣ femine: ſicut ī capra ⁊ homine. Suibꝰ dentes nunꝙͣdecidūt. Guttur homini tantū ⁊ ſuibꝰ intumeſcit aquarū que potātur plerūqꝫ vicio. Animaliū pleriſqꝫ pinguedo ſine ſenſu eſt. quā ob cauſam ſues ſpirātes a muribus tradunt rōſas. Sues habent plures māmas totoventre. duplici ordine. Generoſe quidem duodena: vulgares aūt minus bimis. Primogeniti in quaqꝫ parteſuis: primas premūt. Et ſi eſce ſunt fauci ꝓxime. tamenſuā quiſqꝫ nouit in fetu: quo genitus eſt ordīe eāqꝫ alitur nec alia. Betracto alumno ſuo illa ſterileſcit ilico:

ac reſilit. Tūc ex omni turba relicto vno: ſola munifetque genito fuerat attributa deſcendit. Caudam ſues intorquent. In illirico quibuſdam locis vngulas ſolidashabent. ¶ Idem in libro xxv. Elleboꝝ nigꝝ ſues necatitaqꝫ id cauent: cum cādido veſcantur. ¶ Idem in libroxxix. Salamādra a ſue māditur domināte eadeꝫ: illa rerum diſſidentia venenū eius extingui primū omniū abhiis que veſcatur illa: veriſimile eſt. ¶ Idem in librotriceſimoprimo. Sues a ſerpentibus percuſſe: cancroſedendo ſibi medentur. ¶ Ex libro de naturis rerum.Sus apro ſeuior venatori occurrit cū morſu: ictus acerrime iterante. cum vt ſuꝑius dictū eſt. porcus agreſtisictū non iteret.C.LXXXV.De verribus ad ſues admittēdis¶ Plinius vbi ſupraUillo pecori partus bis in āno. Tēpus vteroquattuor menſiū: numerus fecunditatis ad vicenos ſed educare nequeunt tam multos. Mares non vltra trimatum generāt. Femine ſenectute feſſe cubantes coeunt. ¶ Palladius. Mēſe februario verres maxime feminas inire debebunt. legēdi ſunt vaſtiet ampli corporis. ſed rotundi potius ꝙͣ longi: ventre ⁊clunibus magnis: roſtro: breui ceruici. glādulis ſpiſſislibidioſi: anniculi: qui vſqꝫ ad quadrimos inire feminas poſſunt. Scrofas longi lateris debemus eligere.et quibus ad ſuſtinendū feture onus magnus ſe vētereffundat. cetero verribus ſimiles. Sed in regionibꝰ frigidis denſi ⁊ nigri pili. ī tepidis qualeſcūqꝫ ꝓueniunt.Femina tandem vſqꝫ in ānos ſeptem partus onera geſtare ſufficiet. Ad cōcipiendum annicula debꝫ inciꝑeQuarto exempto menſe pariunt vbi quintus incipiet.Incipiūt aūt. vt dixi. mēſe februario: vt ſolidioribꝰ herbis nati: et ſtipula ſuccedente paſcantur. vbi facilitaseſt trāſigēdi vēditis qͥ ſubin̄ nati ſunt. celerior mr̄ibusfetura raꝑatur. Genus hoc oībꝰ locis haberi pōt meliꝰtn̄ agriſ paluſtribꝰ ꝙͣ ſicciſ. p̄cipue vbi arboꝝ fructuoſarū ſilua ſuppetit. que ſubin̄ maturis fructibꝰ alterna ꝑannū mutatione ſuccurrat. Maxime locis graminoſiset cānarum iuncis radiceqꝫ nutriūtur. Sed deficiētibꝰalimentis. ꝑ hyemē non nūꝙͣ prebenda ſūt pabula gladis: caſtanee: vel frugum vilia excrementa ceterarum.Uerno magis cum lactent. nouella virentia plerūqꝫſolent porcis nocere. Neqꝫ gregatim claudēde ſūt porce more aliaꝝ pecudum ſed haras interſtitio ſub partibus faciemus quibus mater cū porculis claudatur.vt alumnū gregē tutiorē ip̄a defendat a frigore. Quare a ſuꝑiori ꝑte detecte ſint vt libere numerū paſtor exploret ⁊ oppreſſis a matre fetibus ſepe ſubueniat ſubtrahendo. Curabit aūt vt fetus ꝓprioſ cum vnaquāqꝫrecludat. plus vero ꝙͣ octo. ſicut columella dicit. nutrirenō debet. Mihi vero vtilius probatur experto: porcaꝫcui pabula ſuꝑpetunt: vt plurimuꝫ ſex nutrire debere.qꝛ licet plures poſſint educare: tamen numero frequenter ſicca deficiet.¶ LXXXVI.De medicinis ſuillis ac verrinis.Plinius libro viceſimooctauo.Uis cerebꝝ atqꝫ ſanguis medetur. carbunculis verendorum: Medulla eius oculos fricariꝯtra lippitudines recipiunt. Fel quoqꝫ ſuis aurium dolori medetur a viciis. Idem etiaꝫ potū lyenemſedat. Cum adipe vero pollino impoſitū perniones curat. Max illaꝝ eius cinis vlcera que ſerput ſanat. Ungularum quoqꝫ ipſius cinis potōne inſperſus vrine incōtinentiā cohibet: et veſica eius cōbuſta et pota. Larduꝫ elixū atqꝫ circūligatū oſſa fracta mira celeritate ſolidat. Cac ſuillum diſintericis nec nō ꝑtiſicis eſt vtiliſſimuꝫ. Eodem lacte poto cum mulſo adiuuātur partusmulierum per ſe vero potum deficiētia replet vbera puerperaꝝ. Eiuſdeꝫ animalis lien̄ ſcꝫ inueteratꝰ ex aqua