LiberDecimūſoctauus

in domum ꝯportat. Deinde roſa carne putamina egerit: adnatāteſqꝫ piſcicl̓os ad ea venatur. Deniqꝫ polippum locuſta intm̄ pauet: vt ſi iuxta euꝫ viderit moriat.At polippū ꝯgri lacerāt. Magna eſt ſolertia polippiſanīalibꝰ: videlꝫ hebetiſſimiſ. Trebius niger ꝓdidit polippos eſſe cōchaꝝ auidiſſimos. Illas ad tactum compͥmi p̄cidentes brachia eoꝝ. vltroqꝫ eſcam ex p̄dante capere: carent ꝯche viſu omniqꝫ ſenſu alio ꝙͣ cibi ⁊ ꝑiculiInſidiantur ergo polippi aꝑtis: impoſitoqꝫ lapillo exͣcorpus ne palpitatū eiiciatur: ita ſecuri graſſantur: exͣhuntqꝫ carnes. Ille vero ſe ꝯͣhunt: ſed fruſtra diſcuneate: tāta eſt pilippi ſolertia: p̄terea negat vllum atrociꝰeſſe anīal ad ꝯficiēduꝫ hoīem in aqua. luctatur em̄ ꝯplexū: ⁊ ſorbet acceptabil̓: ac nūeroſo ſuctu detrahit eum.In naufragos vrinatis ve impetū capit: ſed ſi inuertatur elangueſcit vis: exporrigūt em̄ ſe reſupinati.. CXXVDe polipporum generationeIdem in libro nonoOlippi crine vno femine naribꝰ annexo coeūtI ⁊ ī terrā verſo capite ⁊ in hyeme. vere autē pariunt. femine aliqn̄ ſuper oua incubāt. aliqn̄ cauerna cancellato brachioꝝ implexu claudūt Periūt ātvt dictū eſt. polippi ſemꝑ thabe: ⁊ femīe celeriꝰ a partufere: ita ꝙ vltra bimatū nō viuūt ¶ Areſtotiles. Muſtipes caput ſuꝑ terrā ponit: pedeſqꝫ cum femīe pedibꝰextendit: ita ꝙ cōiungūtur orificia venaꝝ ſuaruꝫ. ſicqꝫcomplent coitum ſuum: ⁊ hoc faciūt in hyeme. ouāt autem ſiue pariūt in vere. Caput maris longiꝰ eſt capitefemīe. ꝑ duos menſes nidificat: ⁊ vnum ouulum tantūmodo ſil̓e fructui nucis ouat. atqꝫ ex ouo illo multi oriuntur piſces ſine nūero. Cūqꝫ ouauerit femīa: ſedet ſuper oua. Ideoqꝫ male carnis eſt in illo tꝑe: qꝛ nō paſcit̉neqꝫ ſaturatur. Om̄s tn̄ piſces apud pͥncipiuꝫ imp̄gnationis boni ſunt: etiā multipeſ. Qua vero ponit in aliqͣre teſte a vl̓ ꝓfunda. illa quoqꝫ oua pendent a nidi capite: ⁊ ſunt tot quot vas maiꝰ capite femīe ab eis impregnate pn̄t implere. Findūtur aūt poſt dies. l. et exit abeis paruū anīal multipes qd̓ ambulat ſicut aranea: necapparet menbroꝝ eius figura: ſed tota eiꝰ apparet forma. ꝓpter debilitatē vero ⁊ ꝑuitatem talia cito corrumpūtur. femīs. vt dictum eſt. accidit poſt partuꝫ ꝙ ſtupefacte fiunt: ⁊ vndas nō ſentiūt: nec defacili rem pedibꝰaccipiūt. Earūqꝫ caro viſcoſa efficitur: nec aliqͥ venantur: ⁊ ideo moriūtur. Marium vero carnes dureſcūt: ⁊viſcoſant̉: Itaqꝫ nō viuit hoc anīal duobꝰ annis. huiꝰrei argumentū eſt: ꝙ qn̄ pariūtur parui ml̓tipedes ī vere ⁊ autumno: nō inuenit̉ fere aliquid de magnis: cumpaꝝ āte illud inueniretur multū ex eis. Et d̓r ꝙ cū ouātnatāt ⁊ mares ac femīe debilitātur intm̄: vt a piſcibusparuis comedātur: ⁊ in cauernis facile dep̄hendunturqd̓ tn̄ nō accidit eis ante pullificatōem. Hoc aūt nō accidit iuuenibꝰ ⁊ paruis. immo fortiores ſunt magnis.¶ Ex libro de naturis reꝝ Polippi verſo in terram capite coeunt: oua atqꝫ tam multa fecunditate faciūt: ꝙhomīs occiſi teſta capi nō pn̄t. ſuꝑqꝫ ſedētes ⁊ incumbantes quaſi cancellatis brachiis cameram faciunt¶ LXXVI.¶ De captura ipſorum vel venatōneOlippus vel ml̓tipes cornu cerui: vel ſtoracisſicci fumo deluditur et dep̄henditur: qꝛ diligitip̄m: ⁊ ob hoc intrat vaſa venātiuꝫ. Ex ip̄o etiam aſſato in hamo poſito venatores multoſ capiunt piſces. Multipes ⁊ karabo ſi ſimul irretiti fuerint. karabo mortuus inuenitur ¶ Plinius libro. ix. Mire ſiquidem omīa marina odorem polippoꝝ expetūt quā de cā⁊ piſcatores eos naſſis illinūt. Lucullꝰ narrat ꝙ carteiein cetariis polippꝰ quidā aſſuetꝰ erat exire in lacꝰ eorū

aꝑtos e mari: ibiqꝫ piſces ⁊ ſalſamēta populari. Cuſtodes aūt eſtimātes: ꝙ alij fures caperent piſceſ: fecerūtibi magnas ſepes. Polippꝰ vero ꝑ vnam magnā arboborem trāſcendebat. nec niſi canuꝫ ſagacitate ꝑcipi poterat. tandē cuſtodes indignati redeūtem polippuꝫ noctu circūuaſerūt: ꝯcitatiqꝫ nouitatē exꝑauer̄t. pͥus etenim inauditū erat qual̓r odore diro: afflatuqꝫ terribiliqual̓r etiā extremis crinibꝰ ⁊ brāchiiſ clauaꝝ modo canes flagellans cum ip̄is pugnabat. Egre itaqꝫ multistridentibꝰ ꝯfici potuit. On̄derūt lucullo caput eius dolii magnitudine. capax āphoraꝝ. xv. barbaſqꝫ vix vtroqꝫ brachio poſſe complecti clauarum modo toroſas. longaſqꝫ pedum. xxx. Acceptabul̓ ſiue calicul̓ vrnalibuspeluium modo. dentes vero magnitudini rn̄dentesReliquie vero aſẜuate pondo. dcc. pependere. ¶ Ideꝫin li. xxxii. Polippo tuſo ⁊ illito ſanguinē ſiſti putatTXXVII¶ De ſcilla et ſerra ¶ Ex li. d̓ naturis reruꝫCilla monſtrū eſt habitās in eo mari: qd̓ ytali3eam vocāt: ⁊ ſiliciā intercludit. Nautis quideꝫ⁊ omnibꝰ homībꝰ inimicuꝫ eſt: ⁊ eoꝝ ſanguinecarnibuſqꝫ delectatur Caput ⁊ pedes habet ad moduꝫvirginis formata: ſicut ſyreneſ: ⁊ rictus ⁊ oris hiatumac dētes horridos. vterum beſtialem: ⁊ delphini caudaMire fortitudīs eſt: nec in aqua facile vincitur. in terra vero ꝓpe imbell̓ eſt. habet ⁊ vocem aliquantulū muſicam. ip̄aqꝫ belua carmīe mirifice delectatur ¶ Iſidorus. Serra dicta eſt: qꝛ ſerratā habet criſtam: ⁊ ſubtusnatās nauem ſecat. ¶ Phiſiologus. Serra eſt marinabelua pennas hn̄s immanes: q̄ cum viderit in mari nauem velificanteꝫ: eleuat pennas ſuas: ⁊ cōtendit velificare cum naue. Ubi aūt cucurrerit ſtadiis. xxx. vel. xl.laboreꝫ ſuſtinēs deficit: ⁊ pennas deponēs ad ſe trahitUnde vero maris eam iam laſſam reportāt ad pͥſtinuꝫſuum locum in ꝓfundum. ¶ Ex libro de naturis rerūSerra criſtam habet ſerrata: qua nauibꝰ occulte ſupernatās eas in fundo ſecat: vt intrāte aqua homīes aſtucia doloſa mergat eorūqꝫ carnibꝰ ſatietur Alia quoqꝫeſt eiuſdem noīs marina belua ingens: pinnaſqꝫ latiſſimas habēs: quibus cōtra naues velificare contendit.¶ CXXVIII.¶ De ſtinco.Tincus eſt belua circa niluꝫ frequētiſſima crocodilo ſimil̓: ſed forma multo minori ⁊ āguſtaTempeſtates p̄uidet. obturatiſqꝫ quā ſpiraturus eſt ventꝰ cauernis: ex alia ꝑte fores aperit. huic qͣꝫvilloſior cauda ꝓ tegum̄to eſt: ⁊ eius carnibus infectapocula vini: veneno extinguūt. ¶ Auicenna. Stincuseſt gͣuaril de nilo: qui capitur in egypto: ⁊ eſtimauerūtquidaꝫ ꝙ ſit de partu crocodili. Melius aūt de ip̄o eſtillud qd̓ eſt in ꝑte renum: auget qn̄qꝫ coitum: ita vt nonſedetur: niſi ſorbitōne iuris lactucaꝝ ⁊ lentium ¶ Dyaſcorides. Stincus eſt anīal qd̓ inuenitur in india: quadrupes ⁊ ſil̓e lacerte: ſed longiꝰ atqꝫ ventroſiꝰ. hoc aūtſallit̉: ⁊ ad veternos vſus facit: ſi caro eius ex vini cyato potetur. Nam ſi plus ſumatur: neruos ledit:.CXXIX.¶ De ſirena ¶ Phiſiologusyrene ſunt animalia mortifera: vſqꝫ ad vmbilicum figuram homīs hn̄tia. extrema vero ꝑs:vſqꝫ ad pedes volatil̓: ⁊ piſcis habet figuramMuſicum quoddā ac dulciſonū melodie carmen canūtita vt auditus hominū longe nauigātiū ad ſe trahant.nimiaqꝫ ſuauitate ꝓlixe modulatōnis aures eoꝝ ac ſenſus delinientes in ſomnū vertāt. Tūc demū cum vidēteos grauiſſimo ſomno ſopitos: ignaros ac ꝑ inſipiētiāſuam deceptos inuadunt: ⁊ carnes eorum delaniant¶ Ex libro de natu. rerū. Sꝫrene ſunt aīalia mortifera