infuſus: p̄cipueqꝫ de ſubaſcellis tractꝰ Stercꝰ eius omnes dolores ſoluit ⁊ humores deſiccat ¶ Dyaſcorides.Columbe ſanguis abſcindit fluxū ſanguinis nariuꝫ: qͥeſt ex velamine cerebri. Ideꝫ calidꝰ diſtillatur ſuper excoriationē cōtritam et doloroſam. ¶ Plinius libro. xxixCaro recens columbe contra ſerpentes auxiliatur. Columbe ſilueſtris fimꝰ valet contra potum argentiuiurMaſcule ſanguis a vena ſub ala inciſa: eximie ꝓdeſtoculis cruore ſuffuſis ¶ Idem in libro. xxx. Fimꝰ colūbinus liuentia ſanat et ſuggillata. Eodemqꝫ fimo ex aceto delentur ſtigmata. Celiacorumqꝫ dolores mulcet toſtus ⁊ potꝰ. ⁊ aluū ſiſtit cum melle illitus. Idemiterum cū melle verrūcas tollit. Uim habet diſcuſſoriāper ſe vel cuꝫ farina ordeacea ſiue aue nacea illitꝰ. Hocfimo carbūculus aboletur ꝑ ſe illito. vel cuꝫ ſemine liniex aceto mulſo. Sanguinē quoqꝫ fluentem ē naribus ſiſtit ſanguis colūbinus. ob id ẜuatur cōcretus fronti illitus ¶ Auicēna. Sanguis columbe confert podagre.ſtercus columbaꝝ calidiſſimū ſtercoruꝫ eſt. que adminiſtrātur in medicina. ⁊ eaꝝ que nutriuntur in domibusMinoratur ab illaꝝ ſtercore que paſcūt̉. Eſt aūt rubefaciens: ⁊ cū farina ordei reſolutiuū eſt. Conueniēs eſtſuꝑ dolores iūcturaꝝ. ⁊ valet impetigini. Cum mellevero ⁊ ſemine lini vtile eſcare ignis perfici: ⁊ ignis aduſtioni Item cum ſemine eruce valꝫ ad ſoda que galeanominatur: et eſt ex medicinis bonum colorem efficientibus. Confert etiam dolori colice cum adminiſtraturin cliſteri. ¶ Halę in ſecūda ꝑte regalis diſpoſitionis ẜmone ſecundo. Sanguiſ columbe ꝓdeſt oculoꝝ maculefluxuiqꝫ ſanguinis ē naribus ſi īſtiletur fimuſ eius omni frigide medetur ydropiſi: ſi cum aceto cathaplaſme t̉¶ Ex libro de naturis rerum. Carnes columbe recēteſet̉ hirundinū ſimul cōtrite vel cōcerpte contra ẜpenteſvalent. Sanguis eius ala dextra acceptus oculo medetur impoſitus. eſt em̄ acutus: ⁊ habet potentiā diſſoluēdi:(.LX.De coredulo et cornice ¶ Ex libro de naͣ. re.Oredulꝰ dicitur quaſi cor edens. carne nanqꝫ⁊ preda viuens. corde maxime inhiat ſaturari.Iſidorꝰ. Cornix auis ānoſa apud latinos greco nomine appellatur. Quā aiunt augures hominū curas ſignificatōnibꝰ agere. inſidiaꝝ vias monſtrare: futura p̄dicere: magnū nephas hoc credere: vt deꝰ cōſiliaſua cornicibꝰ mandet. his inter multa auſpicia tribuūt⁊ pluuias vocibꝰ portēdere. Unde eſt illud. tunc cornixplena pluuiam vocat imꝓba voce ¶ Ambroſiꝰ. Gaudētcornices plurimoꝝ ꝯnexione. Ciconias ꝑ loca ſua trāſeūtes deducunt ac dirigunt: ⁊ cōtra inimicas aues adiuuant. Cuius rei indicium eſt: ꝙ nulle ꝑ aliquātulumtemporis in locis illis reſidere reꝑiuntur Et quia cumvulneribus reuertentes quādā aperta ſāguinis ſui voce graues ſe cōflictus ſubiiſſe teſtantur. Biſcant homines amare filios ex vſu et pietate cornicū: que etiaꝫ volantes filios comitatu ſe duplo ꝓſequūtur et ſolicite neteneri forte deficiant: cibum ſuggerūt: ac plurimo tempore nutriendi officia non relinquūt. diſcant etiam homines ex auibꝰ hoſpitalia iura ſeruare: cuꝫ ciconiis cornices etiam pericula ſua negare non ſoleant ¶ Pliniuſlibro. x. Corniceſ carne ⁊ alio pabulo veſcūtur: atqꝫ duriciam nūcis roſtro repugnāteꝫ volantes in altū ī ſaxate gulas ve iaciunt iterum ac ſepius donec caſſatam ꝑfringere queant. Ip̄e ales eſt inauſpicate garrulitatisSola hec volantes etiam pullos aliꝙͣdiu paſcit. Ce tere omnes ex eodem genere pellunt nidis pullos: ac volare cogunt ſicut et corui. Cornicem incubantem maspaſcit Hoc quoqꝫ auis genꝰ a cauda de ouo exire tradunt. quia pondere capitū ꝑuerſa oua poſteriorem partem corporū fouendā matri applicant. Fuit in vrbe ro-

ma cornix colore miro admodū nigro plura ꝯtextu verba exprimens: aliaqꝫ et alia crebro addiſcens. ¶ Idemin libro. ix. Cum autem terreſtres volucres et maximecornix contra aquā clangorem dant: ſeſeqꝫ ꝑfundunt: ībrem p̄ſagiūt. ¶ Ex libro de naturis rerum. Cornix inſolſticio morbo corripitur: hec nūcibꝰ libēter veſcitur.he nobiles aues qͣſi hoſtes ſuos impugnāt: ſed ille frequēter cum impugnātibus multū detulerint: tandē impaciētia victe lacerāt importunas. Cornix pluuiā multo clamore p̄nūciat. Quis columbe inſidiatur: vt ea diſſipet et exugat. ¶ Plinius libro. xxix. Cerebrum cornicis coctum in cibo ſumptū capitis doloribꝰ eſt remedium. ¶ Idem in libro. xxx. Cornicis. carnes eſſe ac nidūillinire morbis longis putant vtiliſſimum. LXI¶ De coruo ¶ Iſidorus.Oruꝰ ſiue corax a ſon̄o gutturis nomē habet:o ꝙ voce coracinet. Fertur hec auis ꝙ editispullis eſcam plene non p̄beat: priuſꝙͣ in eis ꝑpennaꝝ nigrēdineꝫ ſimilitudinē ꝓprii coloris agnoſcatPoſtꝙͣ auteꝫ eos atros plumis aſpexerit: in toto agnitos abūdantius paſcit. hic prior in cadaueribꝰ oculumpetit ¶ Pliniꝰ libro. x. Corui pullos e nido pellunt ⁊ volare cogunt. pariunt cū plurimos: quinos. Ore parereaut cōire vulgꝰ arbitratur. Areſtotiles negat. ante ſolſticiū generant. Egreſcunt auteꝫ ſexagenis diebus ſitimaxime ¶ Iorath vbi ſupra Coruus ꝑ os concipit. Etquia pullī eius ante nigredinē cōpletam non agnoſcuntur a parētibꝰ ſuis clamant cōtinue poſt parenteſ ꝙ inore ip̄orum generatur humiditas et ſpūmā. Cui cū ſuꝑſederint muſce atqꝫ cinifes vt ſe reficiant capiūt illaset cibantur ab eis. Corui venātes cuꝫ comederint oculos animalium: poſtea cum pullis extrahunt cerebrum:⁊ comedunt ipſum ¶ Gloſa ſuꝑ pͣs. cxlvi. Pulli coruoꝝdicūtur rore celi veſci ⁊ beneficio etatis ignorāt paternas eſcas .i. fetores cadauerum ¶Gregoriꝰ in moralibꝰ. Pulli coruoꝝ. vt fertur. anteꝙͣ nigreſcant a parentibꝰ vtcumqꝫ neglecti: inedia affecti: huc illucqꝫ vagatur in nido: ac ciboꝝ expetunt aꝑto ore ſubſidium. Un̄ſcriptum eſt. Quis p̄parat coruo eſcam ⁊c. Sed cum nigreſcere illi ceperint: tanto eis alimenta p̄benda coruꝰardētiꝰ requirit. quāto illoſ alere diutiꝰ diſtulit. LXII¶ De eodem ¶ AreſtotilesOrui ſemꝑ apparēt: et loca ſua nō mutāt. Coruꝰ. ſicut et aquila. ouū vel pulluꝫ ſi plus ꝙͣ duovuenerint: eiicit. Et eſt ſimiliter auis que pullūeiꝰ ꝓiectum nutrit̉. Coruoꝝ genꝰ ē pauci coitus: ⁊ pauce generationis Mutant aut plume illius colores ꝓpter mutationeꝫ tēꝑis in frigiditateꝫ. ſicut accidit ⁊ paſſeribꝰ ⁊ hirundinibꝰ: qui mutant̉ a nigredine tendētesaliquātulū ad albedinem. Iam em̄ apparuit niſꝰ et paſſer et coruus albꝰ: qd̓ non accidit a tempore generationiſ ¶ Ambroſiꝰ. Corui quoqꝫ gaudent plurimoꝝ ꝯnexion ¶ Ex libro de naturis rerum. Coruꝰ auis clamoſa nichil aliud ſonare nouit ꝙͣ cras cras. diuerſas tamēvoces format .ſ. lxiiii. vt dicit fulgenciꝰ: volādo coit aliquādo. plures ſemper ꝙͣ duos pullificat. Grauidꝰ fieridicitur: ſi eum ouū coruinum edere contigerit. Ore parere dicūtur ⁊ cōcipere. Femine coruoꝝ oua ſole cubātet mares eis eſcas dant Pulli coruoꝝ ſeptem diebusabſqꝫ vlla cibi alimonia manere feruntur. Septima vero die nigreſcunt: quoꝝ nōnullos eiiciūt tedio nutriendi. Fortior ē coruꝰ de die: bubo de nocte: et viciſſiꝫ ouaſua comedunt. Corui parum coeūt: ſed multum oſculātur ad inuicem: et putant quidā ꝙ alio modo nō coeantſed hoc falſum eſt. Cadauere coruꝰ veſcitur. et vt dicit̉a potu ſe abſtinet: ꝙͣdiu ficus ſui fructꝰ dulcedine gloriatur. Unde ouidius. Ac cibi dum lacteus pendebitin arbore ficus. A nullo gelido fonte bibentur aque