OnoſanderProſpiciendum deinceps erit tibi & uehementer curandum ut deſideratis exequiæ magnifice exoluant̉. nec tp̄s ullum aut horam aut locum autpericulū cauſaberis: ſiue uiceris ipſe ſiue uictus ſuperatuſqꝫ ſis. nam ut piūeſt: mortuis iuſta exeꝗ: & per religionem rite inferias agere ita ſmagnopereutile ſuꝑſtitibus. & oīo neceſſaria res eſt pietatē hanc erga defūctos tuā aduiuos oſtendere. Quiſqꝫ .n. maxime de ſe iudicat & uaticinat̉ atqꝫ rem æ-gerrime fert tāqͣ ſepultura cariturus ſi pugnando ceciderit ubi aīaduertatante oculos iacere cadauera & ꝓpe ꝑ contumeliā & contemptum impera-toris buſto & humatione priuari.Si quā uero pugnādo calamitatē acceꝑis: obſeruabis diligēter occaſionēnāciſci ulciſcendæ cladii atqꝫ delendi dedecoris hoc maxīe ſolaturus milites tuos qui tibi reliꝗ ſaluiqꝫ ſūt. ſelēt .n. plerūqꝫ ꝗ uictoria nuꝑ potiti ſuntnegligētius diſſolui & īcautius rē ſua tueri. q. n. hoſtes nimis contemnit. Iſpariter ſe īertē & īcautū efficit. Quāobrē plerūqꝫ felix r̄ꝝ ſucceſſus magisnocuit: ꝗͣ accepta clades. ꝗ n. aduerſāte fortuna ſemel lapſus ē euētu iā edoctus atqꝫ erroris admōitus: deīceps cautior qͣgit. cōtra neſcit modeſte ſe cōtinere in reꝝ ꝓſperitate. ꝗ nondū ē exꝑtus aduerſa. nec ſi uincat is eandē a-fert ꝓuidentiā nequid detrimenti faciat: Quippe ꝗ inſolēter negligit. quāutiqꝫ attuliſſet: ut hoſtes incautos atqꝫ ſegnes malis afficeret. timere. n ubiopus ſit & tempus hoc poſtulet: prouidentis ſibi caute eſt. contemnere uero oīa & ab re paruifacere. audacis quidem: Sed eius qui ſe cui uis iniuriæaccipiendæ opportunum & habilem reddat.Si inducias pactus es. caue interea in hoſtē irrumpas. nec ꝓpterea tu ipſeincautus ſis. ſed quo ad hoſtes: ita quietem agas: ut in pace quo ad te ueroita tibi ꝓſpicias nequid accipias aduerſi: tāꝗͣ ſi bellum gereres. par .n. eſt indutiaꝝ tempore nec priorem quicqͣ præter ius faſqꝫ hoſti inferr̄ nec incōpoſitū te oīo & inermē eē. Quin præ te ſeras tibi cauere & hoſtiū inſidiasſimultatemqꝫ ſuſpicari. latent .n. incertiqꝫ ſunt eorum quibus cum fœduspercuſſeris ſenſus. quāobrem in te ratum id eſto: nullam uelle te inferre ī-iuriam ad iuſiurandum per fœdus adactum. hoſtibus autem nolle crede-re ob perfidiam. Quo pacto cautus ſimul prouiduſqꝫ uideberis. qui ne uolentibus quidem hoſtibus fœdus frangere: inuadendi tui occaſionem re-liqueris.Qui uero ultionem iniuriæ quā accepturi forte ſunt: ad deos īmortalesreiiciunt: hii tam& ſi pie ſentire: non tamē in tuto rē ſuā locare mihi uidētur ſtultum .n. admodū & abſurdū eſt ꝓpterea abſte pericula nō propulſare: & tibi mīus ꝓſpicere: quod ſperes ꝑfidiæ & fracti fœderis pœnas eos daturos: ꝗ te irreligioſe dāno maliſqꝫ affecerīt. haud ſecus atqꝫ ſi tibi ſalus incolumitaſqꝫ reditura ſit: ſimul atqꝫ hoſtes pœna affecti ſūt. Quādo p̄ſertilicet tibi. rebus tuis ſalus: impietatem hoſtium ex periri ac & depræhēde-
xxi