Onoſander.curare quēadmodū itaqꝫ nūꝗͣ ulla ciuitas exercitū expediret: foraſqꝫ mitteret ſine duce: ſine certo iꝑ̄io: Ita nec imꝑator eſt deligēdus īfans: & cui uisatqꝫ facultas dicendi præſto nō ſit. Poſtremo exiſtimatōe p̄ditū diximusImꝑatorē deligi oporter̄: ꝙ uulgus ægerrime ferre ſolet: ſi igloriis ignobilibuſqꝫ ſubiicit̉. nec ē ꝗ niſi īuitus eū ducē ſeꝗ patiat̉: quē ſe deteriorē ītelligat. Porro clarus is ſit p̄ſtāſqꝫ opinionem oīum habeat̉ neceſſe eſt: ꝗ eiuſmodi uirtute & aīo ac moribus ſit: qualem eſſe debere ſupra rettulimus.Veꝝ ut neminē ꝑꝑ opes tātū deligēdū exiſtīarī: ita & inopē neꝗͣꝗͣ repudiandū mō uir fortis & alioꝗn bonus ſit: nō. n. ſiue copioſus ꝗs ſiue īops ſituel ꝓbādus uel īprobādus mihi ur̄ ꝑꝑ fortunā īmo quis ꝑꝑ optādus ꝓbitatē. Eniuero ſiꝗs opulentus & diues uirtute p̄terea & ꝓbitate p̄ditas ſit: eoab generoſo differet īope: quo ar̄at̉a argēto celata atqꝫ auro exor̄ata: ab eaq̄ ex ferro atqꝫ ære cōflata or̄atu r̄liquo caret. Vtraqꝫ. n. militē teger̄ ac æqͥdefēder̄ pōt. fulgore tātū atqꝫ ſuꝑinducta foris ſpē alt̓i alt̓a p̄ſtar̄ uidebit̉.Cauendum item eſt rei nummariæ ſtudioſus quis deligat̉: qui queſtuicōtīue īhiās pēitus nūmis addictꝰ ſit: tāetſi ditiſſimus atqꝫ locupletiſſimusoīum uideat̉. Vt īſtitores nundīatores: negociatores: numularii atqꝫ cæteri id genus neceſſe .n. ē huiuſmōi hoīes ſordidos atqꝫ puſilli aī eē: ut ꝗ lu-cello magnopere īſeruiat̉: atqꝫ æri ac quæſtui penitus ſe ſe dedant: ꝓindenullius honeſtæ rei: nullius clari facinoris unꝗͣ ſtudio poſſint allici.Maiorē aūt æſtimationē ſplēdorē ue: ſi forte adſit: āplectēdū eꝗdē putoſin abſit: haud magnoꝑe expetēdū: nec ꝓpterea dignū aliquē eē habendū:cui īꝑiū deferat̉. quēadmodum .n. iumēta de ſe nō foris cōſiderāda uolu-mus: ita īgenuitatē arbitror hoīum metiri debere. Ineptū ꝓfecto ꝓrſuſqꝫabſurdū negociū: ꝗ qͣleſue ii ſint: ꝗbus rē nr̄am tutādā cōſeruādāqꝫ cōmiſſuri ſumus? nō q̄rere cuiuſmōi maiores eoꝝ fuerīt: ꝗd ue ab illis geſtū fuerit reſpicere ꝑinde ac ſi illi nos tueri ſaluoſqꝫ facere poſſēt: ꝗ iādiu ab ocu-lis abſūt. Præterea iniquū illd̓ oīo atqꝫ nuſꝗͣ ſibi cōſētaneū ē: militari legehos ꝗ fortiter ipſi fecerīt p̄miis honoribuſqꝫ donādos decerner̄: nō ꝗa claris parētibus orti ſint: Imꝑatorē uero eū deligēdū cēſere ꝗ fortibus ac honeſtis maioribus dūtaxat ꝓcreatus ſit: nō eū ꝗ ſuapte fretus uirtute enite-at: tāetſi generis ac parētū ſplēdore caret; quo ad uirtutē accedēte: fortunatiorē utiqꝫ huiuſmōi fore Imꝑatorē exiſtimo: ueꝝ abſēte uirtute īgenita īutilē ꝓrſus & irritū. Quinimo ſꝑare ꝗs haud iniuria pōt: fore ut hi ꝗ ma-ioribus claris atqꝫ illuſtribus nequeūt admodū gloriari: meliores euadantImꝑatores. Qui. n̄. parētū ſplēdori īnixi illoꝝ ſe putāt gloria hōeſtari: ſicubi ab officio aberrauerīt: opinionē atqꝫ nomē maioꝝ ſibi afferre cōfidūt:quo ſit ut plærūqꝫ ſegnius res admīſtrādas uideāt̉ capeſfere. Quibus ueronulla ē parētū repoſita gloria: & ad quos nullus a maioribus deducit̉ ſplē-dor. dū ſuapte oꝑa atqꝫ īduſtria lumē reꝝ a ſe geſtaꝝ. maioꝝ obſcuritatioppōer̄ cupiūt: rē cautius curāt ꝓmptius dēiqꝫ & alacrio ꝗͣuis ꝑicula ſubij
iudit.uiudi