Diſtinctō48
ſcd̓m multitudinem obiectorumqꝛ virtualis quātitas diuiditurẜm obiecta. ſꝫ pōtencia dei minin pōt. ergo videtur quicqͥd deꝰolim potuit et mō poſſit ¶ ℟dd̓. ꝙ hoc qd̓ negetur aliquempoſſe aliquid poteſt ꝯtingere exduobꝰ vel ex defectu poͣᵉ. ſicut onon hēt potētiaꝫ viſiuam d̓r nōpoſſe videre. Aut ex parte obiecti qd̓ non habꝫ racōem poſſibil̓ſicut habens viſū d̓r nō poſſe videre ſonum qui nō eſt viſibil̓ etprimo mō nichil d̓r deus n̄ poſſecū ſua potētia ſit perfectiſſima.Sed ſecūdo modo dicitur n̄ poſſe quedā ſicut ꝙ idem ſil̓ ſit et n̄fit. Vnde magis ꝓprie dicereturiſta nō poſſe fieri ꝙ deuꝫ iſta facere nō poſſe. Sil̓r d̓ᵐ ꝙ hoc ꝙaliquis non poſſit quicqͥd potuit pōt cōtingere ex duobus. velqꝛ amittit aliquā potētiam quahabebat et ſic deo non cōpetit.imo hoc mō ꝓcedit ſolutio magiſtri in lrā. vel ex mutacōne obiecti quod amittit racōnem poſſibilis quā prius habebat. Potētia em̄ actiua eſt reſpectu alicuius oꝑati. Vnde quādo aliquideſt iam determinatū vt ſit preſens in actu vel in preteritū traſijt poſſibilis racōem amittit. ⁊ideo dicitur ꝙ deus illud facerenon pōt qd̓ quidem eſt eadē resſed diuerſis enunciacōibꝰ ſignata ꝓpter temporum diuerſitateꝫAd primū ergo dicedum ꝙquādo iam eſt exiſtens actu amittit racōem poſſibilis fieri. Et
ſimiliter dd̓m eſt ad ſecundumqd̓ ꝓcedebat de preterito ¶ Adiij. dd̓. ꝙ cum dicitur aliquiꝰ poteſt feciſſe hoc dupliciter intelligi pōteſt. l̓ ita ꝙ preterico ſe teneat ex parte poſſibilis. ⁊ ſic inhil eſt dictū. quia qd̓ preteritūeſt poſſibilis racōem amittit. velqd̓ intelligatur circa exitū poſſibilis a potētia. et ſic dicitur deꝰpoteſt feciſſe hoc vel illud quiahabet potētiam qua hoc fecit. ſꝫhoc cecō non ꝯuenit. non enimhabet potētiam qua quādoqꝫ vidit. vnde nullo mō verum eſt qcecus poſſet vidiſſe. ¶ Ad nijdd̓. ꝙ actus predeſtinacōnis ebernitate menſuratur. et non inpreteritū tranſit. ⁊ ideo ſꝑ eodimō poſſibilis racōem habꝫ inꝙͣtum eſt ex liberalitate voluntatid̓me. ſed ex parte effectꝰ in preberitū tranſit. ⁊ ſcd̓m hoc poſſibilis racōeꝫ amittit. ¶ Ad. v.eti am ptꝫ rn̄ſio ex dictis.Icet non poſſit modo icarnari ⁊c. Videtur hoc eē falſum. qꝛ ſicut filius carnem aſſūpſit. ita et pater potuit ⁊ poteſtcarnem aſlumere. vt m. in. dicit̉ergo videtur ꝙ poſſit etiam nūcincarnari. Ad quod dicendū ꝙmagiſter intelligit de eadē numero incarnatione que olim facta eſt. Si em̄ modo incarnaretur. non eſſet idem incarnari nūmero. ſed alia in incarnacō¶ Diſtinctio. .xlv.