Diſtinctō45

in bouitabe vel puritate equeturergo videtur ꝙ nichil meliꝰ btāvirginē facere poſſit. ¶ P ſcd̓ꝫaugꝰ. in lib̓. confeſ. angelus factus eſt ꝓpe deum. ſed beata virgo exaltata eſt ſuper choros āgelorum. ſicut Ihero. tradit ⁊ eccleſia de ipſa catat. ergo nichilea deo ꝓximius eſſe p̄t et ita necmeliꝰ Itē vid̓r ꝙ nec beatitudīecreata. qꝛ ẜm boeciū. beatitudo ēſtatus omniū bonorū aggregatione perfectꝰ. ſꝫ om̄ī bono nichilp̄t eē meliꝰ. ergo nec beatitudīecreata. ¶ Sed ꝯtra bonum īcreatum. om̄e creatum bonū in infinitū excellit. ſed inter in finitediſtantia poſſunt eſſe multa media. ergo quolibet bono creatopōt deus multa meliora facereC℟ dd̓m. ꝙ ſicut quolibꝫ bono creato eo ꝙ finitum eſt pōtaliquid melius eſſe. ita bono increato qd̓ infinitū eſt nichil melius eſſe pōt. et ideo bonitas creature dupliciter ꝯſiderari poteſtaut que eſt ipſiꝰ in ſe abſoluteet ſic qualibꝫ creatura aliqͥd p̄tmeliꝰ eſſe. Aut per ꝯꝑacōeꝫ adbonum increatū. et ſic dignitascreature recipit quādam infinitate ex infinito cui comꝑatur. ſic̄humanā natura inꝙͣtum ē vnita deo. et beata virgo inꝙͣtum ēmater dei. et gra inꝙͣtum ꝯiungit deo et vniuerſū inꝙͣtum eſtordinatū in deum Sed tn̄ ī iſtisꝯparacōnibus eſt ordo dupliciber Primo qꝛ quāto nobiliori cōparacōe in deum refert̉ nobili-

eſt ⁊ ſic humana natura in chriſto nob liſſima eſt. quia pervnioneni comꝑatur ad deum ⁊ p̄tebtā virgo de cuius vtero caro diuinitati vnita aſſumpta eſt et ſicdeinceps. Secundo quia quedāiſtaꝝ ꝯꝑacōnum eſt ẜm reſpcintm̄. ſicut vniuerſi ad fine et matris ad filium. et ideo ex dignitabe ꝯparatōis non pōt ſumi iudicium de re abſolute. vt dicat̉ ꝙbtā virgine non p̄t aliquid melius eſſe. ſed ẜm quid vt dicaturꝙ non pōt eſſe melioris māternec ad maiꝰ bonum ordinatumvniuerſū eſſe p̄t. ſed quedā comparatio ſcꝫ per vnionē eſt etiaꝫſcd̓m eſſe. ⁊ id̓o iudiciū ſimpl̓r denatura vnita eſt ſcd̓m bonitateꝫcompacōis. vt dicatur ꝙ criſtohoīe nichil meliꝰ eſſe poteſt. ſediudiciū qd̓ preter hanc ꝯꝑacōeeſt ẜm quid tm̄. vt cuꝫ dicitur ꝙhumana natura in xp̄o inꝙͣtumeſt creata pōt eſſe aliqͥd meliuset hoc ideo qꝛ naturā ꝯſideratapreter eſſe ſuum: eſt ẜm acceptionem rōnis tm̄. ¶ Ad. .j. ergodd̓ꝫ. ꝙ ꝙuis humana natura ſitdiuinitati vnita in perſona tamnature remanent diſtātes in infinitū. et ex hac parte poteſt eēaliqͥd meliꝰ hūana natura in criſto nō ex parbe quā vnita eſtAd. ij. dd̓. eſt ꝙ gracia habitualis anime xp̄i infuſa non ē ſimpliciter et per ſe infinita ſed ẜmquid ſicut dictum eſt ſupra ꝙ v̓tus intelligentie eſt infinita inferius inquantum ſcꝫ poteſt in