.42Diſtinctio
ſicut prius eſt in poſteriori. ſedquicquid in ſe non repugnat rationi entis vel ratōm non entis:hoc deꝰ poteſt facere. ſicut celūnon eſſe: vel eē alium mundumvel inducere viſum in prius cecoet huiuſmōi. Hec enim nō ſuntin ſe impoſſibilia; ſed alicui.Ad primuꝫ ergo dicendū ꝙ poſſet exponi ꝙ hoc n poteſt fieriẜm ordinem naturalis operacōnis. ꝙuis poſſꝫ eē per actionemagentis ſupra naturam. niſi eſſetcontra intentōnem eius qui hocexpreſſe de deo inducit. Et ideoin hoc errauit. nec eius auctoritas recipienda eſt. quia huiꝰ contrarium etiam ph̓i tradunt. Dicem̄ Auicenna ꝙ materia magisobedit principijs ſeparatis et cōcepcōnibus eorum ꝙ contrarijsagentibus in natura. Sed quicquid ſit de alijs hͦ de deo firmiſſime tenendum eſt qui virtutemſuam celo n̄ alligauit ¶ Ad ſecūdum dd̓m ꝙ ẜm hoc ꝙ quicqdeſt impoſſibile reducitur in illudpͥncipiū. Vnde qͥd̓ eſt impoſſibile per ſe includit illud principtūin ſe. et tale impoſſibile n̄ poteſtdeus facere. vt ex dictis patet. ſꝫqd̓ eſt impoſſibile alicui īcluditdictū principiuꝫ in ordine ſui adillud. ſicut patet cum dicitur ꝙ īpoſſibile eſt mortuū reuiuiſcere.viuere enim per ſe poſſibile e. ſꝫin corpore mortuo non eſt potetia ad hunc effectum inducendūet ex hoc eſt impoſſibile. Vndeſi poneret̉ poſſe viuere ex ſua v̓
tude poneretur ſimul eiuſdeꝫ reihabere potentiam et impotentiam. nec hoc facit deus qn̄ mortuum reſuſcitat vt corpꝰ ꝑ ꝓpriam potentiam viuēdi viuat. ſedper potentiam quā ſibi confert.¶ Ad tercium dd̓m ꝙ preteritanon fuiſſe p̄t accipi vt impoſſibile per accidens. et vt impoſſibileper ſe. Si em̄ accipiatur ip̄a resque dicitur p̄terita. vt curſus ſortis non habet impoſſibilitatē inſi ꝑ accidens ſuuꝫ qͥd̓ ē extra rationem eius .ſ. p̄tericōnem et ipſares in ſe conſiderata non diciturdeo impoſſibilis: poteſt eniꝫ hacrem facere. ſꝫ ꝙ ſortes nō curratSi autem accipiatur ẜm ꝙ ſtatſub hoc accidente qd̓ eſt p̄tericoſic eſt impoſſibile per ſe. Et hocdicitur deus facere non poſſe. Etſimile eſt de hoc ꝙ dicitur ſorteꝫnon currere dūcurrit: eſt impoſſibile. qꝛ racōne adiuncti habet īpoſſibilitatem ꝑ ſe ¶ Ad quartum dd̓m ꝙ deus materie primeindidit duplices racōnes .ſ. cauſales vel obedientiales per quasomnes res nate ſūt obedire deovt fiat ex eis quicquid ei placuerit. Indidit etiam rationes ſeminales ſcilicet pͥncipiā actiua perque effectꝰ naturales exercenturEt conͣ has aliqn̄ dicitur facereī miracul̓ que facit. Sed ꝓprie loquendo tunc etiaꝫ contra eas nōfacit. ſed p̄ter eas vel ſuper eas.Suꝑ eas qn̄ īducit efſcm̄ in quonatura nullo mō attīge̓ p̄t ſic̄ formam gl̓ie in corporibꝰ gl̓ioſis.