B. voluntas dei p̄deſtinātisiniuſta eſſe non pōt. ſꝫ ad iuſticiam diſtributiuā pertinet vt inequalia nō niſi ineqͣlibꝰ tribuantur. cū ergo hoīes non ſint meoles ad ꝑceptionē gre niſi per aliquā opera ip̄oꝝ vel aliorū cuꝫ exnaturā oēs heant capacitate grēvid̓r ꝙ preſciētia operū ſit ca p̄deſtinationis ¶ P. in preſciētiaoperū duo ſunt. vnum eternuꝫſcꝫ dei ſciētia. et vnū tēporale ſcꝫopera preſcita. ſil̓r in p̄deſtinatone eſt vnum eternū ſcꝫ volūtasdiuina. et alterū tēporale ſcꝫ collatio gre. ſed eternū qd̓ eſt ī preſcientia eſt prius vone. et quodāmodo cā eius eterni qd̓ eſt in predeſtinatiōe. qꝛ voluntas ſcientiāpreſupponit. ſil̓r tēporale eſt aliquo mō cā bemporalis. quia opꝰquo iſte p̄parauit ſe ad gratiameſt aliqua cā ad minus ſic̄ diſpoſitio material̓ ad acceptione greet opus informatū gra eſt cauſameritoriā gl̓ie: ergo vid̓r ꝙ preſcientia operū ſit cauſa p̄deſtinationis. ¶ P. predeſtinatio preſupponit electione. ſed elcō alicutus ab aliquo non eſt niſi ꝓpteraliqͣm ydoneitatē maiore ad ꝯſecutionem finis. hoc aūt non p̄teſſe niſi per maiorē preparatōeꝫad grām que per opera fit. gͦ videtur ꝙ predeſtinatio p̄ſuppoatpreſcientiā operū. ¶ P. predeſtinatio eſt volūtas ſalutis hoīsnon tm̄ vt intelligat̉ de volūtabe antecedentē. qꝛ hac volūtabeom̄s homines vult ſaluos face̓.

vt dicit Dam̄. ſed de voluntateconſequēte. cū ergo voluntas cōſequens reſpiciat merita videturꝙ p̄ſcientia meritoꝝ ſit p̄deſtintionis ca. ¶ Sed ꝯtra om̄e illudqd̓ reſpicit meritū eſt aliquo mōdebitū. et non omnio gratuitumſed p̄deſtinatio eſt ex gͣtuita deivolūtate quā nulla merita adu̓ocant. vt dicit Augꝰ. ergo vid̓r ꝙpreſcientia meritoꝝ nō ſit predeſtinationis ca. ¶ P ad ideꝫ eſttotū quaſi qd̓ in lra inducit̉.℟º. dd̓m ꝙ preſcientia meritorūvel aliquorū opetū nullo mō eſtcauſa predeſtinatōis diuīe. Qd̓patet ſi ꝯſideret̉ totū id quod inpredeſtinatione eſt de ip̄ius eēntia. Sed nichil ꝓhibet illud qꝛeſt effectus predeſtinatōnis ſcꝫgra et gloria q̄ oblique ponunt̉in eius diffinitione hrē aliꝙͣ cauſam ex parte nrōrum operū. Deeſſentia aūt predeſtinatōnis eſtpreſcientia et volūtas ſalutis aliquorum Scientia autē de ſaluteeorum nō cauſat̉ a ſciētia operuꝫaliquorū qꝛ ipſe non venit in cōgintōnem effcus per cām. ſed ꝑſeip̄m. Vn̄ non poteſt dici ꝙ ip̄eſcit hoc qꝛ ſcit cam eius. ſꝫ inꝙͣtum intuet̉ eſſentiā ſuam que eſtomniū ſimilitudo videt vnūquotqꝫ in ſe tam cam ꝙ cauſatū. ſimiliter etiā volūtas ſua cū ſit liberamagis etiam ꝙ aliqua voluntasnon habet cam niſi finē voluntatis ſue. finis aūt voluntatis ſueſua bonitas que eſt ipſemet. vn̄dicitur ꝯuenienter. ꝙ deus vult