Druckschrift 
Scriptum super primo libro sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio.41.

ad finem. Similiter predeſtinatio attenditur in hoc ꝙ electispreparantur bona gratie et bonaglorie quibus applicantur ad finem. et hoc patet ex modo loq̄ndi etiam conſueto. ſicut enim dicimus diſponi res. Prouideriautem tā res ipſas ꝙ etiam ea q̄rebus conferuntur in finem ordinantia. ita etiam electō ꝓprie eſthominum. ſed p̄deſtinatio tamhominum ꝙ etiam eorum q̄ eisconferuntur. non eniꝫ dicitur ꝙgratia eligatur homini. Diciturtamen ꝙ gratia homini p̄deſtinatur. Ad primum ergo dicitur. ꝙ electio non eſt actus voluntatis abſolute. ſed in ordinead inbellectuꝫ ordinantem ſicutph̓s ibidem innuit. Predeſtinatio autem dicit actum volūtatisabſolute qui conſequit̉ ordinemiſtum. Electio enim diuinā eſtqua aliqui ex ordine diuine ſapientie ordinantur ad finem beatitudinis. Sed predeſtinatio eſtſcd̓m ꝙ preparantur eis ea queperducunt in ſinem. et ideo ſicutvoluntas ordinans in fineꝫ preordit actum voluntatis p̄parantis que ducunt in finē. ita electiop̄deſtinationē precedit Ad. ij.dd̓m ꝙ elcō diuina nō preexigitdiuerſitatē gre qꝛ hͨ electionē ſeqͥtur. ſꝫ p̄exigit diuerſitatē nature in diuina cognitione. et facitdiuerſitatē gratie. ſicut diſpoſitofacit diuerſitatē nature. Adiij dd̓m. ꝙ vocatio ſemꝑ eſt temporalis. qꝛ pōnit adductionē qͣn

dam ad aliquid. et ideo eſt quedam vocatio ad eſſe per creationem cui vt dictum eſt non reſpōdet eternā electio. Vnde diciturRomi. iiij. qui vocat ea que nonſunt ⁊c̄. Et eſt quedā vocatō tēporalis ad gram cui reſpondet olectio et tempalis et eterna. hecaut vocatio eſt vel interior ꝑ īfuſionem gratie. vel exterior ꝑ vocem p̄dicatoris. Interior autemvocatio et tꝑaſis electio ad graꝫſemper ſunt ſimul. ſed drn̄t ẜmrationē. qꝛ electio inquantū dicitſegregatione: reſpicit terminuma quo. vocatio aūt berminuꝫ adquem magis. ſed differunt a iuſtificatione ẜm rōnem. qꝛ vocatōpertinet ad motū nature ꝓficientis in grām. ſed iuſtificatio reſpicit eſſe ꝯſequens terminū motꝰẜm ꝙ grā facit eſſe iuſtū. de dilectione aūt quonō ſe habet adelectionem et p̄deſtinationē: pertinet ad tercium librum. vbi agitur de dilectōe qua deus diligitcreaturam. xxxij. diſ.eiride queriturvtrum p̄ſcientia meritorum ſit cā p̄deſtinatōiset videt̉ ꝙ ſic Primo ꝑ glo. Ambro. q̄ habet̉ ſuꝑ epiſtolā ad ro.vbi hec verba ex perſona dei proponit. Dabo illi gramqꝫ ſcio adme doto corde poſt errore reuerſurum. ſed ꝓpoſitū dandi gramdicit̉ predeſtinatio. gͦ videtur qp̄ſcienciam meritoꝝ p̄ ſupponat.

A j.