Diſtinctio37.

creature ſcꝫ per eſſentiam p̄ſentiam et potentiā. ergo videt̉ ꝙmodi iſti non differat ẜm diuerſam habitudine creature in deūSi dicat̉ ꝙ diſtinguunt̉ ẜm diuerſas rōnes attributoꝝ. Contra non differt plus potētia abeſſentia ꝙ ſcientia et voluntas.Sed eē in rebꝰ per eſſentiā et potentiam cōſtituit duos modos.gͦ et ſil̓r diuerſificabunt̉ ẜm omnia attributa. In ꝯtrariū eſt qd̓in lra dicit̉ et auctoritatibus confirmatur. ¶ ℟º dd̓. ꝙ diſtinctōmodoꝝ iſtoruꝫ partim ſumit̉ exparte creature partim ex partedei ex parte creature inꝙͣtum diuerſo mō ordinat̉ in deū et contungitur et non diuerſitabe rōistm̄ ſed realiter. cū em̄ deus in rebus eſſe dicat̉ ẜm ꝙ eis aliquomodo applicat̉ oportet ꝙ vbi eſtdiuerſus cōiunctionis vel applicationis modus ibi ſit diuerſusmodus eſſendi m. coniungit̉ aūtcreatura deo tripl̓r. Primo mōẜm ſimilitudine tantū inquantūinuenit̉ in creaturis aliqua ſimilitudo diuine bonitatis nō ꝙ atlingat ip̄m deum ẜm ſubiectū etiſta cōiunctio inuenit̉ in om̄ibꝰcreaturis diuinā bonitate aſſilantibus. et ſic erit modus ꝯmunisquo deus eſt in omnibus creaturis ẜm eſſentiā potentiā et p̄ſentiam Secundo creaturā attingitad ip̄m deū ẜm ſubiectū ſuum cōſideratū et non ẜm ſimilitudineꝫtantū et hoc eſt per operationeꝫſcꝫ qn̄ fide aliqͥs adheret ipſi pri

ine veritati et caritate ipſi ſummobonitati ⁊ ſic eſt alius modus q̄deus eſt. ſpēaliter in ſanctis pergram. Tercio creatura attingitad ipſum deum non ſolū ſcd̓umoperationē ſed etiaꝫ ẜm eſſe nonquidē ꝓut eſſe eſt actus eſſentiequia creatura non p̄t tranſire innaturā diuinaꝫ ſed qd̓ eſt actusypoſtaſis vel perſone. in cuius vmone creata aſſumpta eſt et ſiceſt vltimus modus qūo deꝰ eſtin xp̄o per vnionē. Ex parte aūtdei non inuenit̉ diuerſitas in reſed in rōne tm̄ ẜm ꝙ diſtinguitin ipſo eſſentia. virtus et operatio. Eēntia aūt eius cum ſit abſoluta ab omni creatura non eſt increaturā niſi ꝙͣtum applicat̉ ſibi per operationē et ẜm hoc ꝙ operatur in re dicit̉ eſſe in re perp̄ſentiam ẜm ꝙ oportet operasoperato aliquo mō preſens eſſeet quia operatio non deſerit virtubem diuinam a qua exit. ideodicitur eſſe in re per potentiā. etquia virtus eſt ipſa eſſentia id̓oconſequit̉ vt in re etiā per eſſentiam fit. ¶ Ad. jͣ. ergo dd̓m. ꝙſi loq̄mur de vnitate et de diuerſitabe ẜm rem ſic deꝰ vno modoſe habet ad res ſed qꝛ res diuerſimode ſe habent ad ip̄m contingit deuꝫ ſignificare in diuerſa habitudine ad res inꝙͣtum relationes fundate in creaturis relinquūt diuerſas habitudines ẜmrationē in deo. ſi autē conſideret̉vnitas et diſtinctio ſcd̓m rationetantū. Sic deus pluribꝰ modis

I 3