Diſtinctō26

Si autē comꝑetur eſſe primumad ſecūdum reſꝑcū quarti inueīuntur ſe habere ſcd̓m excedentiaet exceſſa. Eſſe em̄ quod eſt ī ꝓpria natura rei in eo ꝙ eſt ſb̓ale excedit eē rei in anima quodeſt accidentale. ſed exceditur abeo ẜm ꝙ hoc eſt eē materiale etillud intellectuale. et ita patꝫ ꝙaliquādo res veriꝰ eē habet vbieſt per ſuam ſimilitudinē ꝙͣ ī ſeipſa. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ ſimilitudo rei que eſt in anima dupliciter conſideratur. vel ſcd̓m hocqd̓ eſt ſimilitudo rei. et ſic nihiattribuitur ſibi niſi qd̓ in re inuenitur. vel ſcd̓m eſſe quod habꝫanima. et ſic attribuitur ſibi īteſligibilitas vel vniuerſalitas vel aliquid huiōi quod in re non īuenitur. ſicut etiam ptꝫ in imagīecorporali cui cōuenit eē lapideūex parte eius in quo eſt. et nonex parte eius cuiꝰ eſt ſimilitudoSil̓r dico ꝙ ſimilitudini reru qeſt in deo ꝯuenit eſſe vitam et lucem. non ẜm hoc ꝙ ſil̓itudo reeſt ſꝫ ẜm ꝙ eſt in deo. et ſic dicitur vita inꝙͣtum eſt principiumoperacōis ad eſſe rerū. ſicut etiādicitur a ph̓o in. viijº phifico. ꝙmotus celi eſt vt vitā quedā natura exiſtentibꝰ omnibus. ſed īꝙͣtum eſt principtū cognicōis rerum d̓r lux. vel aliter p̄t dici ꝙ ſimilitudo rei que eſt in ania dicitur vita inꝙͣtum eſt vt forma q̄dam et perfecto intellcus et lujinꝙͣtum eſt principiū intellectialis oꝑacōnis et per talem ſimi-

litudinē dicūt̉ ec̄ in deo res eē vita et lux. ſunt em̄ in eo ſicut artificiata in artifice per ſuas ſil̓itudines. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ eē vuere et moueri non attribuūturrebꝰ in deo exn̄tibꝰ ẜm eſſe qd̓ inipſo hn̄t. ſed ẜm eē qd̓ in ſeip̄ſishn̄t a deo vt eſſe ꝑtineat ad eſſentiā viuere ad virtute et moueri ad operacōeꝫ. vel viuere adanima moueri ad corpꝰ et eē advtꝝqꝫ. et ſic res in ꝓpria naturāexiſtētes dicuntur eē in deo ſcd̓ꝫꝙ eſſe earum a deo continetur.et ſic de alijs ſcꝫ de motu et vita¶ Ad. v. dd̓m. ꝙ ſimilitudo reique eſt in deo non eſt accepta are ſed eſt cauſa rei Onde quicqͥdeſt in eo per ſui ſimilitudinem ein eo. ſicut in principio operandeet conſeruante. Operatio autēet cōſeruatio rerum a deo cōplet̉per voluntatē et bonitatē eius.qꝛ voluntas inter tria .ſ. ſcientiam potētiam voluntatē ꝓximiꝰeſt ad opꝰ. et ideo in ipſo appropriat̉ .ſ .ſ. qꝛ ꝓcedit ꝑ modū voluntatis et cui bonitas approp̓atur cū hec p̄poſitio in dicat hītudine ad ꝯtinēs et ꝯſeruās. ſed ꝑipſū appropͥat̉ filio. qꝛ per denotat cauſam formalem et ars perquam ſicut per formam operatur artifex filio appropriatur. exipſo autem propter hͦ bitudinēprincipij quam importat hec p̄poſitio ex appropriatur patri q̄eſt principtum non de principio.